17 Ιουν 2013

H@ppY FeW: Η Εκδίκηση των... (ν)ΕΡΤ(ζ)


Toυ Νίκου Μπίνου

Πραγματικά δε μπορώ ακόμα να καταλάβω ποιος είναι ο λόγος, ο ουσιαστικός λόγος, που άπαντες σχεδόν διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για το κλείσιμο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Απο τη μια έχουμε τους δυο συν-εταίρους της τρικομματικής κυβέρνησης, Βενιζέλο και Κουβέλη, που ενοχλήθηκαν από αυτή την τόσο ξαφνική και γρήγορη απόφαση. Ενοχλήθηκαν από αυτή την απόφαση ή ενοχλήθηκαν επειδή τους «παρέκαμψε» σε αυτήν του την πρωτοβουλία ο πρωθυπουργός; Και θέτουν βέτο ακόμα και εκλόγων για το κλείσιμό της. Εδώ δεν πήγαμε σε εκλογές όταν ο Παπανδρέου κάτι ψιθύρισε για δημοψήφισμα, θα πάμε τώρα; Είμαστε στα καλά μας ή ακόμα δεν έχουμε αντιληφθεί ότι το παιχνίδι γίνεται απ' έξω; Και οι απ' εξω δε θέλουν σε καμία περίπτωση εκλογές τώρα. Και μην ξεχνάμε και τις γερμανικές εκλογές που κοντοζυγώνουν προς φθινόπωρο μεριά και επιθυμούν όλα να είναι ρόδινα μέχρι τότε. 

Από την άλλη έχουμε την αντιπολίτευση που μόνο πάρτι δεν έχει κάνει ακόμα απο τη «χαρά» της για αυτή την, ομολογουμένως ριψοκίνδυνη έως αυταρχική -θα την έλεγε κάποιος- κίνηση του Σαμαρά. Μια και βρήκαν μετά από καιρό αιτία να επανακινήσουν το θέμα των εκλογών. Και με οδηγό τα τελευταία γεγονότα και την όποια αναταραχή έχει δημιουργηθεί είναι μια καλή ευκαιρία για μια ακόμα επίθεση του Τσίπρα στο Σαμαρά. Άλλωστε το τελευταίο διάστημα λόγος αναφοράς για τους Συριζαίους υπήρχε μόνο εξαιτίας των όπιοων αντεγκλίσεων με τη Χρυσή Αυγή ένθεν και ένθεν του κοινοβουλίου. Φυσικά έξω απο το παιχνίδι δε μπορούσαν να μείνουν ούτε τα συνδικαλιστικά όργανα. Και πως θα γινόταν αυτό! θΘ μπορούσε να λείψει ο Μάης απ' τη Σαρακοστή; Σου λένε, αρκετό καιρό δεν έχουμε μείνει έτσι, χωρίς κάποια πορεία, κάποια συγκέντρωση, κάποια διαμαρτυρία βρε αδερφέ. Θα πρέπει με κάποιο τρόπο να δικαιολογήσουμε τα χρήματα μας, θα σου πούνε και με το δίκιο τους τα παιδιά, όπως και να διατηρήσουμε τα κεκτημένα όλων αυτών των διορισμένων στην ΕΡΤ απο τις εκάστοτε κυβερνήσεις χωρίς διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. 

Φυσικά δε θα αφήσω στην απέξω όλους εμάς που από την πρώτη στιγμή τρέξαμε να συμπαρασταθούμε με κάθε τρόπο στο κλείσιμο της κρατικής ραδιοτηλεόρασης κάνοντας κατάληψη στο ραδιομέγαρο της λεωφόρου Μεσογείων. Όλους εμάς που δίνουμε ακροαματικότητα και στα τρία κανάλια πανελλήνιας εμβέλειας σε τέτοιο ποσοστο που δεν πρέπει να ξεπερνά αθροιστικά το 7%. Ξαφνικά θυμηθήκαμε την ΕΡΤ. Γράφοντας όλα τα παραπάνω θέλω απλά να καταλάβω τι πραγματικά φταίει και δε μπορεί να σπάσει με τίποτα αυτό το απόστημα που κυριαρχεί στους Έλληνες δεκαετίες τώρα. Σύμφωνοι, για το τι θα απογίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχασαν σε λίγες ώρες τη δουλειά τους (μην ξεχνάμε και τους 1.500.000 ιδιωτικους υπαλλήλους που εξαιτίας της κρατικής δημόσιας κακοδιαχείρισης πλήρωσαν πρώτη το μάρμαρο της κρίσης), σύμφωνοι για τον τρόπο που έγινε θυμίζοντας λίγο συμπεριφορές «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». 

Αλλά από κάπου θα πρέπει να γίνει μια αρχή. Εκτός και αν δε συμφωνούμε!