19 Ιουν 2013

Pass2Day | 35 χρόνια αναμονής | #55

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Κυριακή στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας

 
Από το 1978 περιμένουμε τους Black Sabbath να βγάλουν καινούριο δίσκο. Σχεδόν κάθε χρόνο ακουγόταν ότι το γκρουπ έχει έτοιμη νέα δουλειά. Αυτό βέβαια δεν έγινε ποτέ. Φτάνουμε λοπόν στο 2013 και για ακόμη μία φορά ακούγεται ότι το συγκρότημα έχει νέο δίσκο στα σκαριά: στις 5/6/2013 κυκλοφορεί το «13» από τη Vertigo με την αρχική σύνθεση της μπάντας. Όλα αυτά τα χρόνια μιμητές, αντιγραφείς και λεηλάτες υπήρξαν πολλοί. Προσπαθούσαν να αντιγράψουν με πολύ άσχημο τρόπο τους Black Sabbath χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το συγκρότημα όμως που γέννησε το heavy metal είναι εδώ. Τριάντα πέντε χρόνια αργότερα με πολλά προβλήματα. 

Ο Iommy παλεύει χρόνια με τον καρκίνο. Ο Ozzy δε βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και η φωνή του είναι στη χειρότερη στιγμή από ποτέ, ενώ ο Ward αποσύρεται τελικά από την προσπάθεια αυτή και η ηχογράφηση του «13» ολοκληρώνεται με το ντράμερ των Rage Against The Machine, Brad Wilk. Οι Sabbath θέλουν να αναβιώσουν τη μουσική η οποία τους έκανε γνωστούς χωρίς κανένα ίχνος μοντερνισμού. Τις μουσικές επιρροές των πρώτων χρόνων της καριέρας τους θέλουν να τις περάσουν σε αυτόν το δίσκο. Πέτυχαν αυτό που ήθελαν. Οι συνθέσεις τους δεν ταιριάζουν σε χιτ της εποχής καθώς η απλο:iκότητά τους φαίνεται σε όλο τους το μεγαλείο. Ο Ozzy φανερά κουρασμένος προσπαθεί με όλους τους γνωστούς τρόπους να βγάλει εις πέρας τα κομμάτια, επιτυχημένα τις περισσότερες φορές, με τη διαφορά όμως ότι σε ζωντανές εμφανίσεις τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα για αυτόν. O Butler (μπασίστας) και ο Wilk ακολουθούν τις συνθέσεις χωρίς να κάνουν τη διαφορά σε κανένα κομμάτι του δίσκου. Ο Iommy είναι για ακόμη μία φορά το «αφεντικό». Τα riffs σε όλα τα κομμάτια είναι απίστευτα ενώ τα σόλο του, ανάλογα με το κομμάτι, σε παραθέτουν άλλη φορά σε μπλουζ και άλλη φορά σε μέταλ. 

Στο δίσκο βέβαια δε λείπουν και τα μεγάλα σε διάρκεια κομμάτια -επτά λεπτά και πάνω- με το αποτέλεσμα φυσικά να τους δικαιώνει καθώς ξεδιπλώνεται το ταλέντο όλων αυτών των μεγάλων μουσικών. Εν κατακλείδι λοιπό το «13» είναι ένας δίσκος - αποτέλεσμα του παραγωγού Rick Rubin, γιατί τα μέλη της μπάντας δεν κατάφεραν ούτε μαι στιγμή να «βρεθούν» μουσικά. 

Τριάντα πέντε χρόνια είναι πολλά...