31 Ιουλ 2013

18 προτάσεις βιβλίων για Καλό Καλοκαίρι! [Από τη συντακτική ομάδα του Vakxikon.gr]

H συντακτική ομάδα της ψηφιακής πλατφόρμας Vakxikon.gr (περιοδικό, εκδόσεις, ραδιόφωνο) σας εύχεται Καλό Καλοκαίρι με 18 βιβλίο-προτάσεις, που θα σας κρατήσουν εγγυημένη συντροφιά το φετινό Αύγουστο!

Η κανονική λειτουργία της ψηφιακής πλατφόρμας Vakxikon.gr επιστρέφει την Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου, με τις πρώτες εκπομπές του ανανεωμένου προγράμματος του Vakxikon Radio, την καθημερινή ροή του Vakxikon Blog, καθώς και το Ένθετο της Δευτέρας (2/9).

Ενόσω προετοιμάζονται πυρετωδώς το τχ. 23 του περιοδικού Vakxikon.gr (15/9) και τέσσερις νέες εκδόσεις, σε έντυπη και ψηφιακή μορφή: η ποίηση έχει κυρίαρχο ρόλο με την εκ νέου ανάγνωση του μεγάλου Αλεξανδρινού, την έκθεση δυο δοκιμασμένων ποιητριών και την παρουσία μιας νέας φωνής.


Θέατρο


Εκτός εαυτού, Μαρία Γιαγιάννου, Εκδόσεις Σμίλη

Πώς παίζεται ένα ερωτικό παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα σε δύο ανθρώπους χωρίς έρωτα και χωρίς εξουσία; Ποιος ακούει τη φωνή σου όταν είσαι κλεισμένος σε ένα άδειο μουσείο; Ο νυχτοφύλακας και η διευθύντρια του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας μπλέκονται σε ένα "παιχνίδι απόδρασης" που καταργεί τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα φύλα, ανάμεσα στο νόημα και το χάος, ανάμεσα στο πάνω και στο κάτω, ανάμεσα στη νίκη και την ήττα. Η νύχτα πέφτει στο μουσείο. Έλα μέσα. Θαύμασε τα βαλσαμωμένα ζώα. Κατασκεύασε αντιπάλους. Φαντασιώσου ότι είσαι δυνατός. Παίξε όσο προλαβαίνεις. Το "Εκτός Εαυτού" είναι ένα κωμικό δράμα πέντε πράξεων και διάρκειας 70΄, που αφηγείται την ιστορία δύο ανθρώπων-ρόλων που συναντιούνται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας για να μπλεχτούν σ' ένα παιχνίδι που άλλοτε μοιάζει με αισθησιακό σκάκι κι άλλοτε με νευρικό πινγκ-πονγκ. Μια κωμωδία τακτοποιημένη πάνω στο χάος της ύπαρξης.


Λογοτεχνία


Μέσα από παλιό καθρέφτη, Σπύρος Λαμπρίδης, Εκδόσεις Δίαυλος

Ο Δημήτρης Βερωτής βιώνει την οδυνηρή κρίση στην Ελλάδα όπως όλοι, ή μάλλον κάπως καλύτερα. Πενηντάρης πετυχημένος δικηγόρος από καλή οικογένεια και με γερή προίκα, τον έχει τον τρόπο του. Επιπλέον κληρονομεί αναπάντεχα από κάποιο θείο ένα... παλαιοπωλείο! Άραγε, θα του αποφέρει τούτη η απρόσμενη κληρονομιά κάποια έσοδα ή μήπως αντίθετα τον μπλέξει σε περιπέτειες που θα τον συγκλονίσουν και θα ανατρέψουν άρδην τη βολεμένη του ζωή; Το σκάλισμα στους θησαυρούς του παλαιοπωλείου αλλά και οι μαρτυρίες των φίλων του θείου-παλαιοπώλη θα οδηγήσουν τον Βερωτή σε μια επώδυνη βουτιά στο παρελθόν της οικογένειάς του και στην ταραγμένη νεότερη ιστορία του τόπου. Σαν αποτέλεσμα, θα αναδυθεί εφιαλτικά ένα δράμα που αντικατοπτρίζει την τραγωδία του ευρύτερου εθνικού μας "παλαιοπωλείου", του οποίου αποτελούμε ασήμαντα εκθέματα προς πώληση ή ακόμα και προς εξαφάνιση, μέσα από τη ραγδαία καθημερινή απαξίωση των πάντων. Αλήθεια, ποιος είναι τελικά ο Δημήτρης Βερωτής και ποιοι όλοι εμείς;


Είσαι ο επόμενος, Γκρέγκ Χόρβιτζ, μτφρ. Μαρία Μπισμπιγιάννη, Εκδόσεις Λογείον

Ο Μάικ πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια. Εγκαταλείφθηκε από τον πατέρα του σε ηλικία 4 ετών και μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο. Κανένας δεν τον αναζήτησε, ενώ έχει μερικές αποσπασματικές αναμνήσεις από τους γονείς του. Σήμερα, ως ενήλικος, ζει τη ζωή που πάντοτε επιθυμούσε. Είναι παντρεμένος με τη γυναίκα της ζωής του και έχει μια οχτάχρονη κόρη. Η εταιρεία του πρόκειται να ολοκληρώσει ένα "πράσινο" πρότζεκτ, έναν οικισμό με οικολογικά σπίτια. Τότε συμβαίνει κάτι που αλλάζει τη ζωή του: Κάτι από το παρελθόν του, κάτι που ο ίδιος δεν θυμάται, επιστρέφει για να προκαλέσει τρόμο στην οικογένειά του. Μαζί με τον Σεπ -έναν πολύ επικίνδυνο άνθρωπο, αλλά και μοναδικό του φίλο- θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να προστατέψει την οικογένειά του από τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από την τρομακτική απειλή, Είσαι ο επόμενος.


Μαρτυρία της σάρκας, Μόνικα Τζ. Ο' Ρουρκ, μτφρ. Ιωάννης Πλεξίδας, Εκδόσεις Λογείον

Μπορώ να σε βοηθήσω.
Αυτά ήταν τα λόγια, τα λόγια με τα οποία ξεκίνησαν όλα, τα λόγια που άλλαξαν τη ζωή της Ζόι.
Έστριψε στη γωνία της δέκατης τέταρτης οδού στη Γιούνιον Σκουέαρ, έπεσε πάνω σ’ έναν μικροπωλητή που πουλούσε με το καρότσι του ψημένα καρύδια με μέλι, είδε έναν αδύνατο τύπο που έμοιαζε με τη φιγούρα που βρίσκεται στο Τζόνι Γουόκερ, ο οποίος πουλούσε αντίγραφα Ρόλεξ σε μια δερμάτινη βαλίτσα και η οποία άξιζε πιο πολλά απ’ το εμπόρευμα που προσπαθούσε να πουλήσει. Όχλος από το κέ-ντρο του Μανχάταν που πηγαίνει βιαστικά καθημερινά στη δουλειά του με τη συγκοινωνία, πέρασε δίπλα της και χάθηκε στη λήθη. Μπήκε σ’ ένα βιβλιοπωλείο στη δέκατη έβδομη οδό.
"Μπορώ να σε βοηθήσω".
Κρατώντας σφιχτά στο στήθος της ένα βιβλίο, κοίταξε τη γυναίκα που στεκό-ταν δίπλα της. Η Ζόι γονάτισε μπροστά στους ατελείωτους τόμους εγχειριδίων αυτο-βοήθειας σχετικούς με δίαιτες στα ράφια του Μπαρνς και Νομπλς. "Συγγνώμη;"
Η γυναίκα γονάτισε δίπλα της και τίναξε τα μακριά, ξανθά μαλλιά της πάνω απ’ τον ώμο της. "Μπορώ να σε βοηθήσω".
Η Ζόι ανοιγόκλεισε τα μάτια της. "Μάλλον με μπερδεύετε με κάποια άλλη. Δεν ζήτησα τη βοήθειά σας".
"Αλλά τη χρειάζεσαι, έτσι δεν είναι;"
"Τι;' Η Ζόι σηκώθηκε, ένα «κρακ» ακούστηκε απ’ τα γόνατά της. Έξυσε το φρύδι της που τη φαγούριζε και μετακίνησε τα βιβλία που κρατούσε, από το ένα χέρι στ’ άλλο.
Η γυναίκα σηκώθηκε ακολουθώντας τη. «Ε, κοίτα, δεν είναι κάτι σπουδαίο. Απλώς είναι... λοιπόν, έχω βρεθεί εκεί. Ξέρω πώς είναι. Ξέρω πώς μπορώ να το διορθώσω".
Η Ζόι δεν καταλάβαινε τι της έλεγε αυτή η παράξενη γυναίκα, αλλά ήξερε ότι δεν ήταν το πιο ασυνήθιστο πράγμα να σε πλησιάζουν μερικοί ανισόρροποι άνθρωποι όταν ζεις στη Νέα Υόρκη. Ακόμη και στο Μπαρνς και Νομπλς. Ακόμη και στους τρελάρες άρεσε ένα καλό βιβλίο.


Ιστορία ενός έρωτα, Νικόλ Κράους, μτφρ. Πόλυ Μοσχοπούλου, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Ένας χαμένος έρωτας, ένα μυστηριώδες γράμμα και ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από έρωτα θα γίνουν η αφορμή για να λυθεί το κουβάρι μιας ολόκληρης ζωής. Ένα νεαρό κορίτσι έχει πάρει το όνομά του από την ηρωίδα του βιβλίου κι αυτό είναι κάτι που τη συναρπάζει και της εξάπτει την περιέργεια, θα ξεκινήσει έτσι μια περιπέτεια για να βρει τη συνονόματή της ηρωίδα... Πόσο όμως αυτό θα αλλάξει τη ζωή της, αλλά και τις ζωές των ανθρώπων που αγαπά; "Μια διασταύρωση Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ και Γούντι Άλεν, Κάφκα και Λέοπολντ Μπλουμ, η συγκλονιστική φωνή της Νικόλ Κράους καταλαμβάνει πανηγυρικά μια θέση στο πάνθεον των λογοτεχνικών φωνών της Αμερικής. Δεν μπορείς να κλείσεις το βιβλίο. Δεν μπορείς να το βγάλεις από το μυαλό σου. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς να ελπίζεις ότι θα πέσεις πάνω σε έναν τέτοιο τίτλο ξανά και ξανά". (Αντρέ Ασιμάν, συγγραφέας)


Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη, Νίκος Δαββέτας, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Ένας Έλληνας συγγραφέας, που έχει στην κατοχή του τα προσχέδια του Πάμπλο Πικάσο από το γνωστό πορτρέτο του Νίκου Μπελογιάννη, βρίσκεται δολοφονημένος στο Παρίσι. Οι γαλλικές αρχές αναζητούν τον δολοφόνο, και η νεαρή κληρονόμος του τον τρόπο να τα πουλήσει στη μαύρη αγορά, παρά τις υπόνοιες της πως είναι όλα πλαστά. Ο γάλλος αστυνόμος για να λύσει τον γρίφο θα αναγκαστεί να πάει πίσω στην Ιστορία. Το ίδιο και ο σχολαστικός ερευνητής απ' την Αθήνα: Στον Μάρτη του '52 και στην πολύκροτη δίκη Μπελογιάννη. Στον Αραγκόν, στον Πικάσο και στο πορτρέτο του "ο άνθρωπος με το γαρίφαλο". Στον Μάη του '68, στους έλληνες πολιτικούς εξόριστους και στα ιδεολογικά τους πάθη. Σε οδυνηρές μνήμες και άγνωστα ιστορικά γεγονότα. Ένα μυθιστόρημα νουάρ, με πλοκή αστυνομική και λύση πολιτική!


Γεράκια, Χίλαρι Μαντέλ, μτφρ. Εριφύλη Μαρωνίτη, Εκδόσεις Πάπυρος

O Ριόθεσλι τον κοιτά με βλέμμα σκεφτικό. "Καταλαβαίνω. Το θέμα δεν είναι τελικά ποιος είναι ένοχος αλλά τίνος η ενοχή μπορεί να σας είναι χρήσιμη."Χαμογελά. "Σας θαυμάζω, κύριε. Είστε πολύ επιδέξιος σε αυτά τα θέματα, και μάλιστα χωρίς παρελκυστικούς ενδοιασμούς." Το 1535 ο Τόμας Κρόμγουελ, ο γιος του σιδερά, βρίσκεται πια πολύ μακριά από τις ταπεινές καταβολές του· είναι Πρώτος Γραμματέας του Ερρίκου Η΄. Η μοίρα τού φέρθηκε με μεγάλη εύνοια, όπως και στην Άννα Μπολέιν, τη δεύτερη σύζυγο του Ερρίκου, για χάρη της οποίας ο βασιλιάς ήρθε σε ρήξη με τη Ρώμη και συγκρότησε τη δική του Εκκλησία. Αλλά με τις ενέργειες του Ερρίκου η Αγγλία απειλείται με επικίνδυνη απομόνωση, και η Άννα δεν του έχει δώσει ό,τι του είχε υποσχεθεί: έναν γιο, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια των Τιδόρ. Όταν ο Ερρίκος επισκέπτεται το Γουλφ Χολ, ο Κρόμγουελ παρακολουθεί τον βασιλιά του να ερωτεύεται τη σιωπηλή, ανεπιτήδευτη Τζέιν Σίμουρ. Ο υπουργός αντιλαμβάνεται ότι εδώ δεν διακυβεύονται απλώς τα αισθήματα του βασιλιά αλλά η ασφάλεια του βασιλείου. Σε μια Αυλή γεμάτη ίντριγκες, δηλητηριώδη σχόλια και ανομολόγητες προθέσεις, ο Κρόμγουελ προσπαθεί να διαπραγματευτεί μια "αλήθεια" που θα ικανοποιεί τον Ερρίκο αλλά και θα διασφαλίζει και τη δική του καριέρα. Όμως ούτε ο Πρώτος Γραμματέας ούτε και ο βασιλιάς του θα βγουν αλώβητοι από τη σκηνή του αίματος στην οποία εκτυλίσσονται οι τελευταίες μέρες της Άννας. Στα "Γεράκια", που ύστερα από το Γουλφ Χολ το 2009 τιμήθηκε και αυτό το 2012 με το βραβείο Man Booker, η Χίλαρι Μαντέλ διερευνά με τον ίδιο δεξιοτεχνικό τρόπο ένα από τα πιο αινιγματικά και πιο τρομακτικά επεισόδια στην αγγλική ιστορία: την πτώση της Άννας Μπολέιν. "Τα Γεράκια" είναι μια εύγλωττη εικόνα, μια τολμηρή ματιά στην Αγγλία των Τιδόρ, συνάμα όμως μια ανατομία της απόλυτης εξουσίας, της απόλυτης ισχύος, ενός κόσμου αρπακτικών, γεγονός που καθιστά το μυθιστόρημα βαθιά διαχρονικό. Είναι το έργο μιας κορυφαίας συγγραφέως στην καλύτερή της στιγμή. Η εποχή στην οποία αναφέρεται η τριλογία είναι από τις πιο γνωστές στην αγγλική ιστορία, όμως η μοναδικότητα της Μαντέλ έγκειται στον τρόπο με τον οποίο ζωντανεύει τους ήρωες και τα γεγονότα, η ισορροπία και το ψυχολογικό βάθος της γραφής της, η δεξιοτεχνία με την οποία συνδέει την ατομική μοίρα των ανθρώπων με τις ζυμώσεις της εποχής στην οποία έζησαν.


De Profundis, Όσκαρ Ουάιλντ, μτφρ. Ανδρέας Παππάς, Εκδόσεις Σμίλη

"Διαβάζοντας την επιστολή θα έχεις την ψυχολογική εξήγηση μιας συμπεριφοράς που για τον εξωτερικό παρατηρητή φαίνεται να συνδυάζει την απόλυτη ηλιθιότητα με τη φτηνή ψευτοπαλικαριά. Κάποια μέρα θα πρέπει να γίνει γνωστή η αλήθεια - όχι απαραιτήτως όσο ζω. [...] Δεν είμαι διατεθειμένος, πάντως, να μείνω επ' άπειρον στην γκροτέσκα αυτή πινακοθήκη όπου με έχουν τοποθετήσει. [...] Δεν υπερασπίζομαι τη συμπεριφορά μου· την εξηγώ". Αυτά τόνιζε, μεταξύ άλλων, ο Όσκαρ Ουάιλντ σε επιστολή προς τον φίλο του Ρόμπερτ Ρος, η οποία συνόδευε το γραμμένο στη φυλακή χειρόγραφο που θα γινόταν αργότερα γνωστό με τον τίτλο "De profundis".


1Q84: Βιβλίο 3, Χαρούκι Μουρακάμι, μτφρ. Μαρία Αργυράκη, Εκδόσεις Ψυχογιός

Στις λεπτομέρειες συναντιόμαστε, μέσα στους πέντε δρόμους ή στις πέντε γραμμές, στο πεντάγραμμο μιας μεθυσμένης τζαζ κατά το σούρουπο. Στις ξεκούρδιστες νότες, στις ασύντακτες βρισκόμαστε, στα μικροπράγματα ερωτευόμαστε, στα ασήμαντα πράγματα. Κυλιόμενες σκάλες, μια ρωγμή στο μετρό, παντόφλες, πιτζάμες, ένα βάζο τουρσί στο ψυγείο, το σάντουιτς, ένα παλιό αγαπημένο βιβλίο, το μαχαίρι το όπλο, παιδική ηλικία, το σχήμα του στήθους σου, οι φωνές στο κεφάλι, χο-χο, μια παρέλαση κραυγή απορία, ξαπλωμένη στην ήβη μια ζεστή αγωνία. Με κάτι τέτοια υλικά σκαρώνουν το χάρτη τους για να βρεθούν ο Τένγκο και η Αομάμε. Μα ώσπου να σμίξουν, σμίγει ο χρόνος με τον τόπο, το ημερολόγιο με το χάρτη, η κλεψύδρα με την πυξίδα, σμίγουν τρελαίνονται, γίνονται ο αληθινός εαυτός τους και ανατινάζονται σε δυο χλωμά και πράσινα φεγγάρια από χαρτί. Και δεν τελειώνουν, δεν τελειώνουν ποτέ. Ούτε το αριστουργηματικό magnum opus του Χαρούκι Μουρακάμι τελειώνει, όχι στ’ αλήθεια. Απλώς, η αφήγηση χαμηλώνει το βλέμμα και κρύβεται έτσι όπως της αρέσει να κάνει, κρύβεται ανάμεσα στο μέγα Ποτέ και το μικρότατο Πάντα, ανασαίνει, νοσταλγεί, ονειρεύεται και σωπαίνει θριαμβεύοντας ερωτικά, αδιάλλακτα. Μετά, ξεσπιτώνεται πάλι και βγαίνει στους δρόμους, φιλέρημη απορημένη ερωτόληπτη, η αφήγηση βγαίνει στο αδέξιο πεντάγραμμο της τζαζ και συνεχίζει, και συνεχίζεται. Κι έτσι ανταμώνουμε, κι έτσι ερωτευόμαστε πάλι...


Όταν θα βγαίνουν τα λιοντάρια φίλησέ με, Κυριάκος Μαργαρίτης, Εκδόσεις Ψυχογιός

Σημαίες, τυμπανοκρουσίες, μεγάφωνα. Κρίση, αδικία, αγανάκτηση. Η πλατεία γίνεται αρένα. Στο βάθος, τα θηρία ξυπνούν και βρυχώνται. Αυτό το Μάη η Αθήνα νοσταλγεί τους Δεκέμβρηδες. Αυτό το Μάη, η άνοιξη δεν λέει να ανοίξει. Ο Πέτρος αναζητά τη Σοφία μέσα σε πρόσωπα νεκρών αγαπημένων γυναικών, σε μια ιστορία αγάπης, σε μάτια γάτων, ασημένια πτηνά, παλιά σπιρτόκουτα. Η Σοφία ονειρεύεται τον Πέτρο μα την βαραίνουν οι ενοχές, η έρημη πόλη, ο θεριστής και μια αράχνη κουτσή που την έπεισε ότι δεν είναι τώρα καιρός για έρωτες. Γύρω τους, μια δέσμη άνθρωποι, φίλοι κι εχθροί, εναγωνίως κυνηγούν τη χίμαιρά τους, ίδια για όλους κι ανόμοια, ψάχνοντας μέσα της το χρόνο που χάθηκε ή τον εαυτό που χάθηκε - και που ίσως να 'ναι το ίδιο πράγμα. Πώς ανθίζουν οι πληγές; Πώς καταργείται ο θάνατος; Πώς γράφεται μια ιστορία αγάπης την ώρα του πιο μεγάλου μακελειού; Ένα μυθιστόρημα για την αγωνία μιας γενιάς να μείνει ζωντανή μες στη μιζέρια, μια ιστορία για τον επικίνδυνο ρεαλισμό της ζωής ενάντια στον ασφαλή ρομαντισμό του θανάτου ή για την αλήτικη αυθάδεια της γάτας ενάντια στο νικηφόρο βρυχηθμό του λιονταριού.


Παιδικά


Μανωλάκης, Μελίνα Λεγάκη, εικ. Χαρά Μαραντίδου, Εκδόσεις Πάπυρος

Γεια, με λένε Μανώλη. Οπως όλα τα παιδιά, κάθε μέρα πάω στο σχολείο, αλλά, μεταξύ μας τώρα, δεν έχω καταλάβει γιατί – ειδικά αν πρέπει να φοράω τα ρούχα του αδερφού μου που και παλιά είναι και μου είναι μεγάλα. Οι γονείς μου και τα αδέρφια μου (και αρκετοί ακόμα, τώρα που το σκέφτομαι) με φωνάζουν «Μανωλάκη» και πολύ με εκνευρίζει. Οπότε, αν θέλετε να τα πάμε καλά και να σας συμπαθήσω , όταν συναντηθούμε, μην αρχίσετε τα "Μανωλάκη, πως μεγάλωσες" και τέτοια. Ωραία. Τώρα που συμφωνήσαμε αυτό, εγώ υπόσχομαι να σας πω ό,τι σκέφτομαι για τους συμμαθητές μου (που καμιά φορά είναι τελείως βλάκες), για τα αδέρφια μου (που είναι πολλά και προκαλούν μπελάδες), για τους γονείς (που νομίζουν πως εμείς τα παιδιά δεν καταλαβαίνουμε), για τα καλοκαίρια (που, αν δεν σας αρέσουν, να το κοιτάξετε), για τα κορίτσια (που δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχουν) και για άλλα αληθινά, όπως τα βλέπω εγώ που είμαι ένα όχι και τόσο μικρό παιδί. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ένα συγκεκριμένο κορίτσι ίσως να μην είναι και τόσο κακό.. αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.


Ποίηση


Gray Scale ή περί της αλλαγής "παραδείγματος", Γιώργος Κοροπούλης, Εκδόσεις Ars Nocturna

Αριστοτεχνικές αφηγήσεις που εξιστορούν με βλοσυρή εικονοπλασία αλλά και "επιστημονικό" τρόπο τις εμπειρίες εκείνων που τυχαία ανασκαλεύουν το υπερφυσικό για να βρεθούν αντιμέτωποι με το απόκοσμο μεγαλείο του αρχέγονου τρόμου: Οινόφλυγες μαΐστορες που ανασταίνονται εκ νεκρών, φαντάσματα εραστών που περιπλανώνται υμνωδώντας την άβυσσο, αραχνιασμένα βικτωριανά ζεύγη που επανέρχονται αποτεφρώνοντας το παρόν, είναι μερικές μόνο από τις απεικονίσεις των πιο σκοτεινών φόβων του ήρωα αυτών των κλασικών ιστοριών φρίκης, προορισμένων να διαβάζονται ρυθμικά την παραμονή μιας οποιασδήποτε μέρας υπό το χλομό φως των κεριών (κάτι που συνήθιζε, δυστυχώς, ο δημιουργός τους).


Eπειδή δεν άντεχα να ζήσω φωναχτά, Έμιλι Ντίκινσον, μτφρ. Λιάνα Σακελλίου - Άρτεμις Γρίβα - Φρόσω Μαντά, Εκδόσεις Gutenberg

Έμιλυ Ντίκινσον, "η λαίδη στα Λευκά": μια από τις μεγαλύτερες ποιήτριες του 19ου αιώνα όπως και μία από τις πιο μυστηριώδεις φιγούρες της παγκόσμιας ποίησης. Ο θρύλος της απόσυρσής της από τα εγκόσμια συνδέθηκε με τον ποιητικό της αναχωρητισμό: δέκα μόνο ποιήματα δημοσίευσε όσο ζούσε, ενώ συνέθεσε περισσότερα από 1700 ποιήματα. Η ποίησή της εξυψώνει την καθημερινή εμπειρία της επαρχιακής ζωής σε υπερβατικό όραμα· το αίνιγμα της ύπαρξης το αγγίζει με στίχους λιτούς και παλλόμενους. Μεγαλειώδης και ταυτόχρονα φευγαλέα, η ποιητική συνεισφορά της Ντίκινσον δεν έχει μέχρι σήμερα μελετηθεί σε μεγάλο εύρος στην ελληνική γλώσσα. Το νέο βιβλίο με τίτλο "Επειδή δεν άντεχα να ζήσω φωναχτά" φιλοδοξεί να αποτελέσει μία έκδοση αναφοράς για την Αμερικανίδα ποιήτρια. Δίγλωσση ανθολογία, παρουσιάζει μεταφράσεις ποιημάτων από όλες τις περιόδους της παραγωγής της, πολλά εκ των οποίων μεταφράζονται για πρώτη φορά στην Ελληνική γλώσσα. Περιλαμβάνει ακόμη το σύνολο των επιστολών της Ντίκινσον, κείμενα με την δική τους ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία. Τα ποιήματα και οι επιστολές συνοδεύονται από εκτεταμένη μελέτη για το βίο και την ποίηση της Ντίκινσον, που έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό στην ελληνική βιβλιογραφία για την ποιήτρια. Ας γίνει η ποίηση της Ντίκινσον πηγή ανάτασης και για τον Έλληνα αναγνώστη.


Πλαστική άνοιξη, Στέργια Κάββαλου, Εκδόσεις Εκάτη

Η "πλαστική άνοιξη" κινείται στο υπερρεαλιστικό φάσμα με άνεση, αποδίδοντας εικόνες από μνήμες του παρελθόντος με μια νέα οπτική που καλείται να αποτινάξει την προυπάρχουσα φρίκη και τον σκιώδη τρόμο του είναι, με σκοπό να τονώσει την ελπίδα και την προοπτική υλοποίησης του ονείρου. Ο ρυθμός γρήγορος, σταράτος, ο στίχος αιωρείται άνετα ανάμεσα στο διφορούμενο και την πρόθεση, ο λόγος σίγουρος και άνετος με πινελιές ειρωνίας και προσδοκούμενης τέρψης.


Φιλοσοφία-Πολιτική-Δοκίμιο


Γάτες και σκύλοι, Χ.Π. Λάβκραφτ, μτφρ. Παναγιώτης Φάμελλος, Εκδόσεις Ars Nocturna

Φυσικά, η προτίμηση κάποιου στο θέμα των γατιών και των σκυλιών εξαρτάται ολοκληρωτικά από την ιδιοσυγκρασία και την οπτική του. Ο σκύλος μού φαίνεται πως είναι ο αγαπημένος των επιπόλαιων, συναισθηματικών και ευσυγκίνητων ανθρώπων· ανθρώπων που αισθάνονται περισσότερο από όσο σκέφτονται, που προσδίδουν σπουδαιότητα στο ανθρώπινο είδος και στα δημοφιλή, συμβατικά και απλοϊκά συναισθήματα και που βρίσκουν τη μεγαλύτερη παρηγοριά τους στους δουλοπρεπείς και εξαρτημένους συναισθηματικούς δεσμούς της αγελαίας κοινωνίας. Τέτοιοι άνθρωποι ζουν σε έναν κόσμο περιορισμένης φαντασίας, δεχόμενοι άκριτα τις κοινές, παραδοσιακές αξίες και πάντα προτιμούν να ικανοποιούν τις αφελείς πεποιθήσεις, συναισθήματα και προκαταλήψεις τους, από το να χαίρονται μια καθαρά αισθητική και φιλοσοφική απόλαυση που απορρέει από την ορθή κρίση, το στοχασμό και την αναγνώριση της απέριττης, απόλυτης ομορφιάς.


H φιλοσοφία στα χρόνια της αρχαιοελληνικής τραγωδίας, Φρειδερίκος Νίτσε, μτφρ. Βαγγέλης Δουβαλέρης, Εκδόσεις Gutenberg

Σε τούτο το κείμενο, που προοριζόταν για "συμπλήρωμα" της "Γέννησης της Τραγωδίας", ο 25χρονος καθηγητής Φρειδερίκος Νίτσε αφηγείται την ιστορία των "πρώτων Ελλήνων φιλοσόφων", απ' το Θαλή ως το Σωκράτη, θέτοντας, παράλληλα, καίρια ερωτήματα που θα τον απασχολήσουν στα μετέπειτα έργα του. Στην έκδοση αυτή περιλαμβάνεται και μια εκλογή απ' τις αδημοσίευτες στα ελληνικά διαλέξεις του για τους Προπλατωνικούς φιλοσόφους, με σχετικές σημειώσεις που κρατούσε κατά την ενασχόλησή του με την αρχαιοελληνική φιλοσοφία.


Παρθένος με καρκίνο, Κώστας Σεμερτζάκης, Εκδόσεις Δίαυλος

Ο "Παρθένος με Καρκίνο" ξέρει ότι στην αρχή, το μάτι σου θα πέσει στο εξώφυλλο. Θα σου κεντρίσει το ενδιαφέρον, οπότε θα πάρεις το βιβλίο στα χέρια. Μετά, θα κοιτάξεις το οπισθόφυλλο για να δεις, στο περίπου, τι παίζει. Αυτό δεν θα σου είναι αρκετό, οπότε θα χρειαστεί να ξεφυλλίσεις κάπως αδιάφορα το βιβλίο. Θα σταθείς σε δυο-τρία σημεία - σε ένα από αυτά μάλιστα θα χαμογελάσεις ελαφρώς. Είδες τι παίζει; Ο Παρθένος με Καρκίνο έκανε μια απολύτως επιτυχημένη πρόβλεψη για σένα, χωρίς καν να ρωτήσει το ζώδιό σου. Καλώς όρισες στον κόσμο του Παρθένου με Καρκίνο, λοιπόν. Έναν κόσμο όπου δεν χρειάζεται να ξέρεις από ζώδια για να καταλάβεις ότι... κάποιος δεν χρειάζεται να ξέρει από ζώδια για να έχει σουξέ σε αυτά που προβλέπει. Έναν κόσμο όπου οι ζωές φτιάχνουν τις προβλέψεις κι όχι το αντίθετο. Και τι τύπος είναι ο "Παρθένος με Καρκίνο", τέλος πάντων; Ο "Παρθένος με Καρκίνο" είναι ένας μαύρος, κυνικός, χαιρέκακος, καυστικός, προσχηματικός και γραφικός χαρακτήρας που δεν πιστεύει στη φιλία ή στον έρωτα ή στη μητρότητα ή στην οικογένεια ή στην ύπαρξη "Κάποιου" εκεί πάνω ή -πολύ περισσότερο- στα ζώδια. Αυτός ο τύπος, λοιπόν, "προβλέπει" το απολύτως χειρότερο για τη ζωή σου, μόνο και μόνο για να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα για το απλώς κακό που αναγκάζεσαι να ζεις. Μπορεί να αλλάξει κάτι στον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα; Η ερώτησή σου και μόνο είναι προσβλητική. Προφανώς, όχι. Παρεμπιπτόντως, το μόνο που δεν βλέπει καθαρά ο Παρθένος με Καρκίνο είναι το αν θα τον αγοράσεις, πράγμα που σε συμβουλεύει ανεπιφύλακτα να κάνεις. Αν όχι για κανέναν άλλο λόγο, τουλάχιστον για να δεις πόσο καλός είναι στο να γίνεται κακός.


O ηγεμόνας, Νικολό Μακιαβέλι, μτφρ. Ρήγας Καππάτος, Εκδόσεις Εκάτη

Ο Νικολό Μακιαβέλλι με τον "Ηγεμόνα" του αναδεικνύεται στο στερέωμα της παγκόσμιας λογοτεχνίας ως συγγραφέας πρώτου μεγέθους. Αντί με τον καιρό να ελαττωθεί το κύρος αυτού του έργου και να σβήσει ή το πολύ να κλασικίσει, συνεχίζει με την ίδια ένταση την ανοδική πορεία του μέσα στο χρόνο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι ιδέες και τα πολιτικά πάθη που πραγματεύτηκε με ευκρίνεια και εκπληκτική διορατικότητα τότε ο Μακιαβέλλι, μεταγγίζοντας την πείρα του ως πολίτης και συγγραφέας-λειτουργός της Φλωρεντινής Δημοκρατίας για τους Ιταλούς του καιρού του, διατηρούν την εγκυρότητά τους ακέραιη διά μέσου των αιώνων. Έτσι μισή χιλιετία μετά την συγγραφή του "Ηγεμόνα", αντί αυτός να απευθύνεται μόνο στους Ιταλούς του 15ου-16ου αιώνα, το ενδιαφέρον των θεμάτων που πραγματεύεται και ο τρόπος με τον οποίο εκφράζονται εκεί έχουν γίνει παγκόσμια.