18 Ιουλ 2013

Συνέντευξη των Régis Roinsard & Daniel Presley


Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο

Μια χαριτωμένη γαλλική κομεντί βγαλμένη από την αυθεντική όσο και μακρινή δεκαετία του 1950 είναι τα «Χτυποκάρδια στο Γραφείο», όπου μια αδέξια γραμματέας αλλά γρήγορη δακτυλογράφος σαγηνεύει αλλά και γοητεύεται από το αυστηρό, όμορφο και ιδιαιτέρως απαιτητικό αφεντικό της. Το αποτέλεσμα; Η επικράτηση της στον παγκόσμιο διαγωνισμό δακτυλογράφησης! Γι’ αυτή την τόσο γλυκιά ταινία, που μας θυμίζει τις παλιές καλές εποχές του ελληνικού κινηματογράφου (και της… Αλίκης Βουγιουκλάκη), μας μίλησαν οι συντελεστές της, ο σκηνοθέτης Ρεζίς Ρουανσάρντ και ο σεναριογράφος Ντανιέλ Πρεσλί κατά την παρουσία τους στην πανελλήνια πρεμιέρα της στο φετινό 14ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Αθήνας. Εκεί, τιμήθηκε με το πολύ σημαντικό Βραβείο Κοινού. Τα «Χτυποκάρδια στο Γραφείο» θα προβάλλονται από τις 18 Ιουλίου, σε διανομή Feelgood Entertainment. 

Αλήθεια, με εξέπληξε το θέμα της ταινίας σας. Το βρήκα ιδιαιτέρως πρωτότυπο. Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε ώστε να γυρίσετε μια ταινία για την πιο γρήγορη δακτυλογράφο στον κόσμο;! 

Ρεζίς Ρουανσάρντ: Όλα ξεκίνησαν μόλις είδα ένα ντοκιμαντέρ για δακτυλογράφους στη γαλλική τηλεόραση. Από μόνη της η γραφομηχανή, ως αντικείμενο, είναι πολύ ενδιαφέρουσα ενώ η ταχύτητα δακτυλογράφησης μια αρκετά «κινηματογραφική» διαδικασία. Μάλιστα με εξέπληξε η ταχύτητα: σε 30 δευτερόλεπτα μπορούμε να δακτυλογραφήσουμε ολόκληρες προτάσεις! Από την άλλη μεριά ήθελα πάντοτε να κάνω μια ιστορία με αθλήματα όπως και μια ρομαντική κομεντί. Κι επειδή διαπίστωσα, μέσα από το ντοκιμαντέρ, ότι η δακτυλογράφηση είναι από μόνη της ένα άθλημα, τότε αμέσως σκέφτηκα να γυρίσω τα «Χτυποκάρδια στο Γραφείο» που συνδυάζει και τα δυο μου αυτά όνειρα. 

Πρόκειται για αληθινή ιστορία; 

Ντανιέλ Πρεσλί: Κοιτάξτε, είναι ένα περίεργο μείγμα: από τη μια μεριά το πλαίσιο, δηλαδή ο παγκόσμιος διαγωνισμός δακτυλογράφησης, υφίστατο, λάμβανε χώρα συχνά πυκνά. Από την άλλη μεριά, οι δυο κεντρικοί χαρακτήρες που υποδύονται οι Ρομέν Ντουρίς και Ντεμπορά Φρανσουά είναι καθαρά δημιουργήματα της φαντασίας μας. 

Ρ.Ρ.: Για την ακρίβεια θέλαμε να γυρίσουμε το biopic ενός ήρωα που φανταστήκαμε, δηλαδή της Ροζ. Θέλω να πω ότι η Ροζ υφίσταται ως μια διαγωνιζόμενη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα δακτυλογράφησης, από κει και πέρα τα υπόλοιπα οφείλονται στη δημιουργική φαντασία μας. 

Άρα είναι για εσάς η δακτυλογράφηση ένα… ολυμπιακό άθλημα; 

Ρ.Ρ.: Δεν ξέρω αν είναι ακριβώς «ολυμπιακό» άθλημα ή απλώς ένα άθλημα στη γενικότερη παραζάλη μιας εποχής. Μην ξεχνάμε ότι στη δεκαετία του 1950 οι άνθρωποι θέλανε να νικήσουν το χρόνο και «τρελαινόντουσαν» με την ταχύτητα. Πιο γρήγορα αυτοκίνητα, πιο γρήγορα αεροπλάνα… Άρα, γιατί όχι, και πιο γρήγορη δακτυλογράφηση; Είναι όπως στις μέρες το όλο και πιο γρήγορο ίντερνετ. Γενικότερα πιστεύω ολοένα και περισσότερο στην «απάτη» της κατάκτησης της ταχύτητας! 

Ν.Π.: Μάλιστα, ακόμη θυμάμαι τους γονείς μου και τους φίλους τους να μιλούν για την πιο γρήγορη τηλεφωνική σύνδεση! Μου φαίνεται τώρα τόσο γελοίο… 

Εντέλει, ο έρωτας μπορεί να υπεισέλθει ακόμη και σε ένα πρωτάθλημα… δακτυλογράφησης; 

Ρ.Ρ.: Παντού μπορεί να βρίσκεται ο έρωτας, το σεξουαλικό στοιχείο, το πάθος. Ακόμη και στα πιο μικρά, ασήμαντα κι αδιάφορα πράγματα. Όσον αφορά την ιστορία μας θελήσαμε να κάνουμε μια αλληγορία. Για την επαφή της Ροζ με τη γραφομηχανή της, την παθιασμένη σχέση τους και τον «ανομολόγητο» έρωτα τους. Όσο πιο γρήγορα χτυπούσε τα πλήκτρα τόσο περισσότερη έκσταση ένιωθε. Η ταχύτητα της έδινε ορμή, δύναμη και πάθος. Κι αυτά μετάλλασσαν την επόμενη σχέση, αυτής με το αφεντικό της. Ο έρωτας βρίσκεται παντού λοιπόν!

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (15-7-13).