1 Σεπ 2013

Πάρτι μέχρις εσχάτων


Του Νέστορα Πουλάκου

Αυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες έξι ταινίες, όπου κυριαρχεί η… αβάσταχτη μετριότητα του αυγουστιάτικου προγραμματισμού. Κάθε πέρυσι και καλύτερα σαν να λέμε. Από το σωρό ξεχωρίζει η αλά reality show κωμωδία μιας δεκάδας χολιγουντιανών σταρ, «This is the end». Στις υπόλοιπες πρώτες προβολές διακρίνουμε ένα τηλεοπτικού επιπέδου αναμάσημα. Σε επανέκδοση προβάλλεται το κλασικό φιλμ νουάρ του Λουί Μαλ, «Ασανσέρ για δολοφόνους», το οποίο δεν πραγματοποίησε δημοσιογραφική προβολή άρα προσοχή στην κόπια! Άνευ κριτικής είναι και η αμερικανική περιπέτεια «Ο μαχητής», για την οποία -επίσης- δεν πραγματοποίησε δημοσιογραφική προβολή η εταιρεία διανομής της. Σας ευχόμαστε Καλό Καλοκαίρι! Εις το επανιδείν (την Κυριακή 25 Αυγούστου με σαφώς καλύτερες κινηματογραφικές επιλογές). 

Πάρτι μέχρις εσχάτων! 

Χωρίς να πρόκειται για κωμωδία περιωπής, εντούτοις το «This is the end» παίρνει στα σοβαρά τον εαυτό τ και ξεφεύγει από τα συνήθη (χαμηλής ποιότητας) στεγανά των σύγχρονων αμερικανικών κωμωδιών. Στηρίζεται προφανώς στην πρωτοτυπία του σεναρίου της και στα one man show των διάσημων πρωταγωνιστών της, οι οποίοι παίζουν τρόπον τινά τους εαυτούς τους. Πάντως, ονόματα χαρακτήρων δεν υπάρχουν! Ιστορία τελολογικού χαρακτήρα και χαβαλετζίδικης πλάκας, περιστρέφεται γύρω από ένα πάρτι και το τέλος του κόσμου, με τους δημοφιλείς κινηματογραφικούς αστέρες σε -υποτίθεται- real time να παλαβώνουν από την ένταση ή και την έκσταση και των δυο. Σε μια τύπου reality show ταινία ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια αλλά και απορούμε για τις -ανά διαστήματα- χοντροκοπιές αμερικανικού στυλ. Εντέλει, βλέπουμε μια αξιοπρεπέστατη κωμωδία κι αυτό γιατί δεν προσπαθεί να μας πείσει ότι διηγείται μια σοβαρή ιστορία αλλά να μας δείξει με τον πλέον χαλαρό τρόπο πως ένα inside joke κατασκεύασμα μπορεί να βρει ανταπόκριση στο κοινό. Οι συντελεστές του φαίνεται ότι όντως το καταδιασκέδασαν, άρα μένει στον καθένα από εμάς να ακολουθήσει αυτή την ιδιότυπη πλάκα. 

Παίζονται ακόμη 

- Το υπέροχο ιταλικό τοπίο θα σας μαγέψει, κάποια από τα ζευγάρια αυτού του ερωτικού συμπλέγματος θα σας ελκύσουν, κατά τα άλλα όμως η επιφανειακή προσέγγιση και η τουριστική αισθητική της Σουζάνε Μπίερ θα σας κουράσουν αφάνταστα, στο εντελώς προβλέψιμο «Έρωτας είναι…». 

- Το φετινό Αύγουστο παρακολουθούμε τη Ζιλιέτ Μπινός ως γιατρό-χειρούργο ανοιχτής καρδιάς να προσπαθεί να καταλάβει γιατί ο άντρας-συνάδελφος της και Λατίνος εραστής της (αλλά μελλοντικός πατέρας του παιδιού της) είναι αλκοολικός και τα κάνει γενικά μαντάρα. Στο γαλλικό δράμα «Ανοιχτή καρδιά». 

- «Κάτσε φρόνιμα» θα πρέπει να πούμε με μια φωνή στην, κατά τα άλλα, υπέροχη Τζούλιαν Μουρ ώστε να κάνει καλύτερες κινηματογραφικές επιλογές από το ρόλο της μίζερης και ανέραστης δασκάλας που βρίσκει το «φως» της στις αράδες ενός θεατρικού έργου και στα μάτια του νεαρού πρώην μαθητή της (και συγγραφέα του έργου). 

- Στην αμερικανική δραμεντί «Όλα για την αγάπη» παρακολουθούμε μια διαλυμένη οικογένεια να γίνεται κι άλλο κουλουβάχατα γύρω από τις έννοιες της αγάπης, του έρωτα, της συντροφικότητας και τις… επιδιώξεις του να γίνουν όλα τα μέλη της συγγραφείς! 

This is the end **1/2 
Έρωτας είναι… ** 
Ανοιχτή καρδιά *1/2 
Κάτσε φρόνιμα *1/2 
Όλα για την αγάπη - 

*Η στήλη Στοπ Καρέ δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα Το Χωνί (4-8-13). 

Κριτικές ταινιών στο SevenArt.gr (1-8-13) 

This is the End 

Χωρίς να πρόκειται για κωμωδία περιωπής εντούτοις παίρνει στα σοβαρά τον εαυτό της και ξεφεύγει από τα συνήθη (χαμηλής ποιότητας) στεγανά των σύγχρονων αμερικανικών κωμωδιών. Στηρίζεται προφανώς στην πρωτοτυπία του σεναρίου της και στα one man show των διάσημων πρωταγωνιστών της, οι οποίοι παίζουν τρόπον τινά τους εαυτούς τους. Πάντως, ονόματα χαρακτήρων δεν υπάρχουν! Ιστορία τελολογικού χαρακτήρα και χαβαλετζίδικης πλάκας, περιστρέφεται γύρω από ένα πάρτι και το τέλος του κόσμου, με τους δημοφιλείς κινηματογραφικούς αστέρες σε -υποτίθεται- real time να παλαβώνουν από την ένταση ή και την έκσταση και των δυο. Σε μια τύπου reality show ταινία ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια αλλά και απορούμε για τις -ανά διαστήματα- χοντροκοπιές αμερικανικού στυλ. Εντέλει, βλέπουμε μια αξιοπρεπέστατη κωμωδία κι αυτό γιατί δεν προσπαθεί να μας πείσει ότι διηγείται μια σοβαρή ιστορία αλλά να μας δείξει με τον πλέον χαλαρό τρόπο πως ένα inside joke κατασκεύασμα μπορεί να βρει ανταπόκριση στο κοινό. Οι συντελεστές του φαίνεται ότι όντως το καταδιασκέδασαν, άρα μένει στον καθένα από εμάς να ακολουθήσει αυτή την ιδιότυπη πλάκα. 

Έρωτας είναι... 

Όσο και να θέλουν να μας πείσουν ότι η Δανή οσκαρούχος Σουζάνε Μπίερ είναι μια αξιόλογη arthouse σκηνοθέτρια δε θα τα καταφέρουν. Σαφώς και παραμένει σε ό,τι κι αν γυρίζει στην οδυνηρή επιφάνεια των πραγμάτων, επομένως αυτή η «ηλιόλουστη» δραμεντί χαρακτήρων από την Κοπεγχάγη στην Ιταλία, μόνο ως τουριστικός οδηγός μπορεί να ιδωθεί. Εντάξει και για να μην είμαστε υπερβολικοί, πρόκειται για μια καλοφτιαγμένη ταινία (όπως συμβαίνει στο σύνολο των παραγωγών της Δανής) που μπλέκει ένα αλλοπρόσαλλο πλην κοινότυπο, χιλιοειπωμένο και κλισέ ερωτικό γαϊτανάκι με τον καρκίνο, την κατάθλιψη, την ανθρώπινη χαζομάρα και την all time classic κρυμμένη ομοφυλοφιλία. Δε θα δείτε κάτι καινούριο καθότι θυμίζει έντονα από ντόπιες τηλεταινίες και σειρές του… σωρού μέχρι άνευρες, άγευστες, άχρωμες αμερικανικές ταινίες όπου ο έρωτας, η αγάπη, η απώλεια και η κάθε μορφής κακοτοπιά (συνήθως μεταφράζεται σε αρρώστια) μπλέκονται «γλυκά» για να προσδώσουν έπειτα τη λύτρωση, την απελευθέρωση, την εξιλέωση. 

Ανοιχτή Καρδιά 

Αύγουστος χωρίς μια κοινότυπη ιστορία με την -«αγνώριστη» εδώ και καιρό- Ζιλιέτ Μπινός δε γίνεται. Αυτήν τη φορά υποδύεται μια γιατρό-χειρούργο ειδική στη μεταμόσχευση καρδιάς, όπου είναι αθεράπευτα ερωτευμένη μεν ταλαιπωρείται ιδιαιτέρως δε από τον άντρα-συνάδελφο της αλλά και εν δυνάμει αλκοολικό. Συν το γεγονός ότι περιμένουν και παιδί. Με όλα αυτά σε πρώτο πλάνο δεν ξέρουμε που να πρωτοδώσουμε βάρος. Στο κλισεδιάρικο -φωσκολικού τύπου- δράμα, που ψάχνει συνεχώς από κάπου να πιαστεί ώστε να μας κρατήσει στην αίθουσα ή στην εναγώνια υποκριτική εξατραβαγκάντσα της αειθαλούς Μπινός που προσπαθεί να μας πείσει για κάτι που δεν καταλαβαίνουμε ή αλλιώς να μαζέψει ότι μπορεί από την όλη τραγωδία; Ίσως μια all time classic τηλεοπτική επανάληψη να είναι καλύτερη πρόταση. 

Κάτσε Φρόνιμα 

Παίρνοντας τη σκυτάλη από την «Ανοιχτή καρδιά» αυτής της εβδομάδας, ξαναμιλάμε για μια μεγάλη σταρ που πρωταγωνιστεί σε μια μετριότατη -σίγουρα κάτω του μέσου όρου- ταινία που είναι τόσο σοβαροφανής όσο σχεδίαζε να μην καταντήσει στη σύλληψη της. Πρόκειται για την Τζούλιαν Μουρ η οποία αν και μας γεμίζει προσδοκίες αρχικά για το ρόλο της, εντούτοις χάνεται μες στη γενικότερη κατήφεια αυτής της προ-εφηβικής ιστορίας… ενηλίκων! Στην ταινία «Κάτσε φρόνιμα» βλέπουμε μια σπιρτόζικη εκκίνηση τύπου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά και εντέλει γινόμαστε θεατές μιας απροσδιόριστης μπαλαφάρας, η οποία όσο περνάει η ώρα αντί να κορυφώνεται χάνει με στατιστική ακρίβεια το ενδιαφέρον της. Κι είναι κρίμα καθότι στο πρώτο μισάωρο δείχνει νεύρο, εφευρετικότητα και δημιουργικό πείσμα διηγούμενη την ιστορία μιας «μίζερης» δασκάλας που βρίσκει το «φως» της αφενός μέσα από ένα θεατρικό έργο, κι αφετέρου στα μάτια ενός πρώην μαθητή της. Μην προσδοκάτε κάτι καλοκαιρινό, ξεκούραστο, χαρωπό κι ανάλαφρο. Δυστυχώς χάλασε η συνταγή!