22 Σεπ 2013

Η επικαιρότητα στο πλάνο


Του Νέστορα Πουλάκου 

Πιο επίκαιρο από ποτέ αναδεικνύεται το φετινό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Και ο λόγος; Στην ταινία «Red hulk» το μυώδη νέο που παίρνει εντολή να χτυπήσει «τυφλά» έναν Πακιστανό μετανάστη. Μήπως σας θυμίζει κάτι αυτό; Η ταινία της Ασημίνας Προέδρου μιλάει για ένα λαϊκό παιδί, εργάτη στην καθημερινότητα του, φανατικό οπαδό του Ολυμπιακού, συνδεσμίτη και μπαχαλάκια, που «παρασύρεται» από το τέρας του εθνικισμού. Από χούλιγκαν γίνεται νεοναζί λοιπόν, μόνο και μόνο γιατί πρέπει κάπου να ανήκει. Από τις εντολές για «πεσίματα» στους βάζελους, σε εντολές για μαχαιρώματα μεταναστών κι όχι μόνο, γύρω - γύρω από τη Λιοσίων, το Σταθμό Λαρίσης και την Αχαρνών. Πόσο τραγικά επίκαιρα μοιάζουν όλα αυτά; Η ταινία της 31χρονης δημιουργού προηγήθηκε της συγκλονιστικής δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από τον «τυφλωμένο» Χρυσαυγίτη, το βράδυ της Τρίτης στο Κερατσίνι. Μπράβο στην Ασημίνα! Γιατί αποτυπώνει τόσο παραστατικά, γλαφυρά κι αληθινά μέσα από το μυθοπλαστικό φακό της, το νοσηρό άντρο του μίσους: το οπαδικό μένος και τον εθνικιστικό παροξυσμό. Από την άλλη μεριά, στη «Γεννήτρια» της Νικολέτας Λεούση παρακολουθούμε την απόλυτη απόγνωση ενός επαγγελματία καταστηματάρχη του κέντρου της Αθήνας. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι ο Μανώλης Μαυροματάκης, ο οποίος υποδύεται τον 50χρονο Σάββα που βλέπει από τη μια να του κατάσχουν τη γεννήτρια που αγόρασε με κόπο και από την άλλη να μην πατάει άνθρωπος στο μαγαζί με τα είδη οικοδομής που διατηρεί. Τα χρέη που τον έχουν πνίξει, η κόρη του που σπουδάζει στην επαρχία και ζητάει συνεχώς χρήματα, οι συχνές διαδηλώσεις, τα σπασίματα και τα χημικά… Και στις δυο ταινίες, το τηλέφωνο χτυπάει αλλά όχι για «καλό» σκοπό γι’ αυτό και οι πρωταγωνιστές δεν το σηκώνουν. Τέλος, «Στο κατώφλι» της Αναστασίας Κρατίδη, η αλά «Ροζέτα» πρωταγωνίστρια αποφασίζει να ξεφύγει από το σπίτι - φυλακή της οικογένειας της. Η καταπίεση και η βαναυσότητα στην ελληνική επαρχία αποτυπώνεται τόσο σκληρά σε αυτό το «νταρντενικό» δράμα. Ως επίλογο, οφείλουμε να συγχαρούμε τις γυναίκες δημιουργούς που βρήκαν το κουράγιο να καταπιαστούν με τόσο έντονα και μισανθρωπικά θέματα. 

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα Το Χωνί (22-9-13).