6 Οκτ 2013

Tαξίδι στο Σαντιάγκο και τη Λισαβόνα


Του Νέστορα Πουλάκου 

Στον απόηχο των φθινοπωρινών φεστιβάλ που έδειξαν απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα καλό και διαφορετικό κινηματογράφο, άνοιξε ο Οκτώβριος με μπόλικες ταινίες για όλες τις προτιμήσεις. Εμείς θα ασχοληθούμε με δυο επιλογές, από τη Χιλή και την Πορτογαλία, οι οποίες παρά τις όποιες αδυναμίες τους αποτελούν καλές προτάσεις για ήσυχα κινηματογραφικά βράδια. Προηγουμένως να σημειώσουμε τις υπόλοιπες πρώτες προβολές: το «September» της Πένυς Παναγιωτόπουλου μιλάει για τη κρίση στη γυναίκα της μέσης ηλικίας. Ελληνικής παραγωγής είναι και η κωμωδία επιστημονικής φαντασίας «Οικόπεδο 12», ενώ οι φαν των Μετάλικα μπορούν να απολαύσουν το αγαπημένο τους συγκρότημα στο ντοκιμαντέρ «Metallica: Through the never». Από τις Η.Π.Α. έρχονται δυο περιπέτειες: το δράμα «2 guns» με τον Ντένζελ Γουάσινγκτον να προσπαθεί να εξαρθρώσει ένα σκληροπυρηνικό καρτέλ ναρκωτικών. Καθώς και η αστυνομική ταινία «Επικίνδυνο κύκλωμα», με τους Έρικ Μπάνα και Ρεμπέκα Χολ ως δικηγόροι ενός περιβόητου τρομοκράτη που κατηγορείται για τοποθέτηση βόμβας σε εμπορικό κέντρο. 

Γυναίκα μόνη, ψάχνει 

Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Σεμπάστιαν Λέλιο από τη Χιλή εντυπωσίασε με τη «Gloria» στο περυσινό Φεστιβάλ Βερολίνου, απ’ όπου η συγκλονιστική πρωταγωνίστρια του Παουλίνα Γκαρσία έφυγε με το βραβείο γυναικείας ερμηνείας. Η ταινία δεν είναι τίποτε… περισσότερο από μια ωδή στη γυναικεία μοναξιά κάπου στα 50. Τότε, που η ζωή μπορεί να έχει παίξει άσχημο παιχνίδι σχετικά με την ύπαρξη ενός συζύγου. Αλλά και την ίδια στιγμή που τα παιδιά έχουν μεγαλώσει και κάνουν τα δικά τους άλματα στη ζωή μακριά από το σπίτι και την αγκαλιά της μητέρας τους. Η Γκλόρια της ιστορίας μας είναι μια τέτοια περίπτωση. Διαζευγμένη από καιρό, δεν ξαναέφτιαξε τη ζωή της δίνοντας όλη την ψυχή της στο μεγάλωμα των παιδιών. Αυτά τώρα φτιάχνουν τις δικές τους ζωές, κοιτώντας πάντα με αγάπη τη μητέρα τους, η οποία τους στέκεται αλλά πλέον από απόσταση. Η Γκλόρια για να «ξεδιψάσει» τη μοναξιά της συχνάζει σε εργένικα πάρτι πίνοντας, χορεύοντας, συζητώντας και φλερτάροντας. Σε ένα από αυτά τα πάρτι γνωρίζει τον λιγομίλητο Ροδόλφο, ο οποίος φαίνεται να την θέλει όσο τίποτε άλλο εκείνη τη στιγμή. Αλλά κι εκείνη ξανανιώνει. Επίσης διαζευγμένος, ψάχνεται για να ξαναφτιάξει τη ζωή του κι αυτός. Τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται. Γιατί ανά καιρούς εξαφανίζεται, δε φαίνεται ότι είναι ικανός να σηκώσει τα θέλω της Γκλόρια, ενώ πολλά μυστικά βγαίνουν με τον καιρό στην επιφάνεια. Η Γκλόρια διαπιστώνει ότι η «τύχη» δεν είναι με το μέρος της. Ή αλλιώς η «μοίρα» τη θέλει μόνη της. Τα πάρτι και οι «νεανικές» ανησυχίες / κραιπάλες συνεχίζονται μέσα στη ματαιότητα αλλά και μπρος στο αδιέξοδο. Η Γκλόρια είναι μια γυναίκα μόνη που ψάχνει την ευτυχία, τη γαλήνη και την καλή συντροφιά. Άλλα όταν αυτά δεν της χτυπάνε την πόρτα, αυτή η οφείλει να βρίσκει την ησυχία της χάρη στην ωριμότητα που διαθέτει. One woman show σαν να λέμε η ταινία αυτή λόγω της εκπληκτικής ερμηνείας της Παουλίνα Γκαρσία. Μια ταινία για τη γυναίκα αλλά όχι μόνο. Μια ιστορία για τη μοναξιά του ανθρώπου όταν αυτή μοιάζει να μην έχει επιστροφή. 

Ταξίδι στη Λισαβόνα 

Το «Νυχτερινό τρένο για την Λισαβόνα» είναι μια παλιομοδίτικη ταινία από την αρχή μέχρι το τέλος, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο συντελεστή, από το πιο προφανές έως το πλέον απόκρυφο στοιχείο της. Ακόμη και η γοητευτική Μελανί Λορέν μοιάζει σαν να έχει ξεθωριάσει σε αυτή την ιστορία. Και παρά όλα αυτά, είναι μια ταινία που βλέπεται με έναν κάποιο νοσταλγικό τρόπο μια και το ταξίδι ενός ξαφνικού έρωτα και οι ανακαλύψεις του παρελθόντος, έστω και σκοτεινού ή απλώς επαναστατικού αν θέλετε, σε συνδυασμό με την ομορφιά και τη μαγεία της Λισαβόνας δένουν αρμονικά σαν να διαβάζουμε με δέος έναν τουριστικό οδηγό, γραμμένο με τρόπο λογοτεχνικό. Ο -κάποτε οσκαρούχος- Μπιλ Όγκαστ (από τη Δανία) μεταφέρει στον κινηματογράφο το ομώνυμο μπεστ σέλερ του Πασκάλ Μερσιέ (από την Ελβετία), συνεργαζόμενος με τον Τζέρεμι Άιρονς (από την Αγγλία) και τη Μελανί Λορέν (από τη Γαλλία). Μες σε αυτή την πανσπερμία εθνικοτήτων, η πλοκή μεταφέρεται από τη Βέρνη στην Πορτογαλία, όπου ο «περίεργος» δάσκαλος αναζητά την όμορφη νεαρή που έσωσε από μια παρ’ ολίγον αυτοκτονία, ενώ ταυτόχρονα «μπλέκει» ηθελημένα στα ξεχασμένα μονοπάτια της σύγχρονης Ιστορίας της χώρας που δεν θέλουν να θυμούνται και πολλοί, βασισμένος στις επιταγές ενός βιβλίου. Δικτατορία και αντίσταση, ιδέες, αγώνες και βία, έρωτες, πάθη και ανομολόγητες αμαρτίες. Παρόλο που η ταινία του Όγκαστ βρίθει όμορφων εικόνων, εντούτοις δεν θα καταφέρει να ξεμπλέξει το κουβάρι των σεναριακών ανισοτήτων αλλά και να αποτυπώσει τα αλλοτινά μεγαλεία του Άιρονς, από την «Αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι», το «Τσάι στη Σαχάρα» και το «Μοιραίο πάθος». 

Gloria *** 
Νυχτερινό τρένο για την Λισαβόνα ** 

*Η στήλη Στοπ Καρέ δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα Το Χωνί (6-10-13). Τις κριτικές μπορείτε να βρείτε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (3-10-13).