14 Οκτ 2013

Έρωτας Πανσέληνος [Βασίλης Ακριβούσης, Vakxikon.gr 2013]



Toυ Βασίλη Ακριβούση 

Ας δούμε αρχικά τον ορισμό του Έρωτα, σύμφωνα με το σύγχρονο λεξικό της ελληνικής γλώσσας: «η ακατανίκητη συμπάθεια και έλξη, ιδίως σαρκική, για πρόσωπα συνήθως του άλλου φύλου (Σ.τ.Ε. δεν αντικατοπτρίζει τις θέσεις του περιοδικού). Γενικά η αγάπη, η μεταξύ των ερωτευμένων σχέση. Μεταφορικά η σφοδρή αγάπη ή επιθυμία. Ειδικά η ερωτική εκδήλωση, το αντικείμενο του έρωτα». Φαίνεται λοιπόν αμέσως πως ο έρωτας περιλαμβάνει δύο σκέλη: πρώτα το συναισθηματικό - το παιχνίδι θα λέγαμε σήμερα - μεταξύ δύο ανθρώπων. Τα κοιτάγματα (ματιές), οι κινήσεις (αγγίγματα) και τέλος οι σκέψεις ότι αυτό το πρόσωπο «μου αρέσει και θέλω να βρίσκομαι κοντά του ή μαζί του». Το δεύτερο σκέλος αφορά ως ολοκλήρωση την ερωτική πράξη, τη συνουσία. Για τους Αρχαίους Έλληνες, ο Έρωτας (της Αφροδίτης) αποτελούσε κινητήρια δύναμη για τη ζωή. Στη «θεογονία» ωστόσο αναφέρεται πως το Ανώτατο Ον τον δημιούργησε πριν την ύπαρξη του σύμπαντος. Κατά συνέπεια του έδιναν τεράστια σημασία, τον τιμούσαν ως θεό. 

Με βάση τα παραπάνω δημιουργήθηκε το πόνημα «Έρωτας Πανσέληνος». Αναφέρεται κυρίως σε σχέσεις που δεν βρήκαν ανταπόκριση και στο χτυποκάρδι μπροστά σε συγκεκριμένα πρόσωπα, που έδωσαν την αφορμή στο συγγραφέα προς εκθείαση. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί εξάλλου την προσωπική του οπτική από όσα παρατήρησε ως μέλος της κοινωνίας, κυρίως όμως μια βαθιά ενδοσκόπηση - εξομολόγηση, που εκ των υστέρων έφερε την κάθαρση. Κάποια από τα ποιήματα τελειώνουν αφήνοντας απαισιοδοξίας γεύση, σε άλλα αχνοφαίνεται μια λάμψη ελπίδας, μια προτροπή για περαιτέρω προσπάθεια, για τον καλώς εννοούμενο αγώνα. 

Αφιερωμένο λοιπόν το βιβλίο αυτό στις παρουσίες που τροφοδότησαν τη σκέψη του συγγραφέα κι αποτέλεσαν αφορμή γραφής, αφιερωμένο και σε όσους το διάβασαν ή θα το διαβάσουν, πιστεύοντας ενδότερα ότι οι αναγνώστες θα βρουν στοιχεία από τον εαυτό τους ή/και θα ανακινηθούν μνήμες. Εξάλλου ο Έρωτας, ο ειλικρινής κι όχι ο χυδαίος, και η αγάπη αποτελούν ίδια χαρακτηριστικά του ανθρώπου και το πρώτο ζητούμενο - συναίσθημα οδηγεί στο δεύτερο, ως ολοκλήρωση κι επιστέγασμα της ανθρώπινης φύσης, νοηματοδοτώντας την. Ενδεικτικά αναφερόμαστε στο μέγιστο των διδασκάλων, ο οποίος κήρυξε την αγάπη, την ελευθερία και την δικαιοσύνη, ως προϋποθέσεις της ανθρώπινης σωτηρίας και θυσιάστηκε γι’ αυτές Του τις ιδέες. 

Κλείνοντας οφείλονται θερμές ευχαριστίες στις εκδόσεις Vakxikon.gr, τον κ. Νέστορα Πουλάκο και τους συνεργάτες του, χάρη στους οποίους το παρόν βιβλίο πήρε μορφή και υπόσταση, καθώς και στην κ. Ασημίνα Ξηρογιάννη, ποιήτρια - κριτικό βιβλίων, για την εποικοδομητική κι ενθαρρυντική κριτική της. Ευχαριστώ επίσης τους γονείς μου για την συμπαράσταση τους και τους δασκάλους μου, που συμβάλλανε, ώστε ένα όνειρο ζωής να πραγματοποιηθεί. 

*Το κείμενο διαβάστηκε στην εκδήλωση για την ποιητική συλλογή Έρωτας Πανσέληνος στο Έναστρον, στην Αθήνα, την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2013.