4 Νοε 2013

Aπόσταγμα ζωής [Μέρος 2ο]


Του Βασίλη Ακριβούση* 

Είναι προφανές ότι η ολοκληρωμένη προσωπικότητα πριν πάρει σημαντικές αποφάσεις, σταθμίζει όλες τις παραμέτρους. Αυτό συμβαίνει επειδή ακριβώς έχει φτάσει σε αναπτυγμένο επίπεδο αυτογνωσίας κι αυτοσυνείδησης. Αναγνωρίζοντας επομένως σε ένα άλλο πρόσωπο βασικά στοιχεία των αρχών και του χαρακτήρα του, είναι σε θέση να διακρίνει το κατάλληλο πρόσωπο για συνύπαρξη. Τα παραπάνω βέβαια δεν αποτελούν τυφλοσούρτη ούτε τα μοναδικά κριτήρια για τον ευτυχισμένο γάμο. Όπως ο έρωτας, αν δεν συνοδεύεται από λογική υποστήριξη του συναισθήματος της έλξης (χωρίς πάλι να αποκλείονται οι διαφωνίες ή οι συγκρούσεις), έτσι κι η συμφεροντολογική ή λόγω πιέσεων (ηλικίας, γονέων κλπ) αποδοχή του κοινωνικού ορισμού και προορισμού του ανθρώπου εξωκοίλει από το πραγματικό νόημα της ενσυναίσθητης αλληλοαποδοχής δύο ανθρώπων εξίσου κι εκατέρωθεν. 

Έχοντας υπόψη μας τα προλεγόμενα αποδεικνύεται περίτρανα ότι στο θέμα των διαπροσωπικών σχέσεων υπάρχει επίσης ελλιπής ενημέρωση, έλλειμμα προσωπικής εξέλιξης και κάποτε αδικαιολόγητη βία, εκχυδαϊσμός της ανθρώπινης υπόστασης (με την κυριαρχία λιμπιντικών ενορμήσεων) κι απαξίωσης του έτερου προσώπου, πράγμα που συχνά σημαίνει χαμηλή αυτοεκτίμηση και καταδίκη του εαυτού ως ασυνάρτητο συνονθύλευμα κατακερματισμένης αυτοεικόνας κι ακολούθως υποταγής σε αναληθή ανδροκρατούμενα ή γυναικοκρατούμε- να κοινωνικά στερεότυπα. Με δυο λόγια μας θέλουν να γίνουμε ο,τιδήποτε άλλο εκτός από τον πραγματικό εαυτό μας, αποκλείοντας οποιαδήποτε παρέκκλιση από τα παραδεκτέα. 

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι η κοινωνία πάσχει. Δεν πάσχει μόνο από οικονομική άποψη - κι ας κόπτονται οι περισσότεροι στην ελπίδα ότι με την απόκτηση πλούτου λύνονται όλες οι δυσμενείς κατάστάσεις - αλλά κατά βάση από την κυριαρχούσα αντίληψη ότι πάντα φταίει κάποιος άλλος για ό,τι στραβό μας συμβαίνει, ότι δεν επικεντρονώμαστε στην επίλυση των προβλημάτων αλλά αναλωνόμαστε στην ύπαρξη τους. Οι φοβίες επιπλέον, που είτε προϋπάρχουν στο DNA μας είτε ενισχύονται από τα πρώτα βήματα μας σε συνδυασμό με την άγρια χαλιναγώγηση των ενστίκτων (από θρησκευτικούς ή ηθικοφανείς ταγούς - η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση αποτελεί από χρόνια επιταγή των καιρών) και το κυνήγι του πλούτου με όποιο κόστος από την άλλη δημιουργούν άτομα άτολμα κι αγοραφοβικά μεν, υπερφίαλα κι αλαζονικά δε, ανολοκλήρωτα με μια λέξη. 

Αν πραγματικά θέλουμε κάτι ν’ αλλάξει, οφείλουμε να γαλουχήσουμε τις σημερινές και τις αυριανές γενιές με αρχές όπως οι παρακάτω: 
1. Να παραδειγματίζεσαι από το παρελθόν, να ζεις στο παρόν και να προετοιμάζεις το καλύτερο δυνατό μέλλον για σένα και τους συνανθρώπους σου. 
2. Να δίνεις ό,τι σου ζητείται και να ζητάς ό,τι χρειάζεσαι, όταν δεν είναι σε βάρος του εαυτού σου και των άλλων. 
3. Να τολμάς, να διεκδικείς και να αγωνίζεσαι, ειδικά όταν οι προθέσεις σου είναι αγνές και δίκαιες. 
4. Να μην υποτιμάς κανένα ακόμη κι αν παρουσιάζονται ευκαιρίες, αντίθετα να σέβεσαι καθετί ζωντανό. 
5. Να υπερασπίζεσαι μέχρι θανάτου τα πιστεύω σου, εκτός αν κάποιος σου αποδείξει πως κάνεις λάθος. Να υπερασπίζεσαι τα ιερά και τα όσια σου. 
6. Να ανεβαίνεις σκαλί-σκαλί την κλίμακα των αρετών, όπου συνυπάρχουν αξίες και ήθος. 
7. Να αγαπάς άνευ όρων κι ορίων τον εαυτό σου και τους συνανθρώπους σου. 
8. Να συμπεριφέρεσαι όχι όπως επιθυμείς να σου συμπεριφέρονται αλλά ακόμη καλύτερα. 
9. Να δίνεις ευκαιρίες ακόμη κι όταν ο αγώνας δείχνει χαμένος. 
10. Πίστευε και μη. Ερεύνα. 

ΚΑΝΟΝΑΣ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ: Ποτέ μην πεις ότι δεν έχω τίποτα άλλο να ζήσω ή ότι ξέρω επειδή έζησα τα πάντα. Η ζωή είναι γεμάτη από εκπλήξεις κι ανατροπές, χωρίς ταβάνι κι οροφή, γεμάτη όνειρα που περιμένουν να τα πραγματοποιήσεις. Η καλύτερη στιγμή είναι τώρα. 

*Ο Βασίλης Ακριβούσης είναι ποιητής.