27 Νοε 2013

Pass2Day | Η Λέιλα και ο Μαινούν εμπνέουν τον Έρικ Κλάπτον | #72

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Κυριακή στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας


Ένα από τα πιο ερωτικά τραγούδια που γράφτηκαν στην Ιστορία της μουσικής είναι το «Layla». Το κομμάτι γράφτηκε από τον Έρικ Κλάπτον και τον Τζιμ Γκόρντον το 1970, με ένα από τα γκρουπ που συμμετείχε τότε ο Κλάπτον, τους Derek and the Dominos. Η αφορμή για να συνθέσει αυτόν τον ύμνο ο τραγουδιστής ήταν για να εκφράσει τον έρωτα που ένιωθε για το μοντέλο και γυναίκα του καλύτερου του φίλου Τζορζ Χάρισον, την Πάτι Μπόιντ. Το τραγούδι εμπνεύστηκε ο Κλάπτον από ένα ερωτικό ποιήμα του Πέρση ποιητή Νεζαμί, με τον τίτλο «Η Λέιλα και ο Μαινούν». Το ποιήμα μιλάει για τον ανεκπλήρωτο έρωτα της πριγκίπισας Λέιλα που δεν παντρέυτηκε αυτόν που αγαπούσε γιατί ο πατέρας της διάλεξε για άντρα της κάποιον άλλον. 

Η Πάτι Μπόιντ ήταν παντρεμένη με τον κιθαρίστα των Σκαθαριών Τζορτζ Χάρισον. Το 1977 χώρισαν και ο Κλάπτον παντρεύτηκε τη γυναίκα του καλύτερού του φίλου, δύο χρόνια αργότερα. Το οξύμωρο στην υπόθεση είναι ότι ο Τζορτζ Χάρισον, όχι μόνο συγχώρεσε το φίλο του αλλά πήγε και στο γάμο του ζυεγαριού. Όλοι οι μεγάλοι έρωτες, όμως, κάποτε τελειώνουν και ο βιρτουόζος της καιθάρας Κλάπτον χωρίζει με τη γυναίκα του το 1989, και καταλήγει στην αγκαλιά ενός άλλου μοντέλου από την Ιταλία. 


Το τραγούδι δε γνώρισε μεγάλη επιτυχία από την αρχή, ίσως επειδή είναι αρκετά μεγάλο σε διάρκεια. Το 1971 ο Κλάπτον προσθέτει κιαθαριστικά ριφς και σόλο πιο σκληρά στο τραγούδι και το μικραίνει σε διάρκεια. Η επιτυχία αρχίζει να έρχεται φτάνοντας στην πρώτη δεκάδα σε Αμερική και Αγγλία. Στα MTV Unplugged, που διοργανώνει κατά καιρούς το MTV, ο Κλάπτον παρουσιάζει την ακουστική εκτέλεση του τραγουδιού «Layla» το 1992 κανοντάς το πασίγνωστο σε όλο τον κόσμο και καθιστώντας το ως ερωτικό ύμνο στο ροκ εντ ρολ.

Το original κομμάτι που ηχογραφήθηκε και υπάρχει στον ένα και μοναδικό δίσκο των Derek and the Dominos είναι στην πρώτη εικοσάδα, ανάμεσα στα 500 καλύτερα κομμάτια όλων των εποχών, έτσι όπως τα παρουσιάζει το έγκριτο μουσικό περιοδικό Rolling Stones.