3 Δεκ 2013

Συνέντευξη του Χρήστου Στέργιογλου


Στον Νέστορα Πουλάκο 

Μιλήσαμε με τον Χρήστο Στέργιογλου λίγη ώρα πριν ανέβει στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου για την τελευταία παράσταση του έργου «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά. Αλλά και λίγη ώρα αφότου ολοκλήρωσε την κυριακάτικη πρόβα του για το μιούζικαλ «Μαρινέλλα – Βέμπο», το οποίο θα ανέβει στο θέατρο Badminton τον Ιανουάριο του 2014. Ανάμεσα στο θέατρο υπάρχει και ο κινηματογράφος. Και μάλιστα σε αφθονία. 

• Όταν ο Δημήτρης Μπαβέλλας μου ζήτησε να παίξω αυτόν το μικρό ρόλο στην πρώτη ταινία του, το «Runaway Day», δέχτηκα αμέσως. Δεν χρειάστηκε να πειστώ από το σενάριο, το οποίο προφανώς και διάβασα. Ξέρεις, καμιά φορά δεν χρειάζεται να εμπιστεύεσαι απλώς τα σενάρια που διαβάζεις. Πρέπει να σου κάνει «κλικ» ο άνθρωπος που έχεις απέναντι σου. Να σου εμπνέει ότι θα γίνει μια καλή δουλειά. Έτσι έγινε και με τον Δημήτρη. Το ένστικτο μού έλεγε να προχωρήσω γιατί έβλεπα μια λαχτάρα και μια ζωηράδα στο βλέμμα του που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον. 

• Στο «Runaway Day» υποδύομαι τον παρουσιαστή ειδήσεων ο οποίος ανακοινώνει την είδηση, την οποία και αναλύει ταυτόχρονα, της μαζικής φυγής των κατοίκων της Αθήνας εξαιτίας της έλευσης του θανατηφόρου ιού. Η αλήθεια είναι ότι και ιός να μην ερχόταν, οι Αθηναίοι θα έπρεπε να τα μαζέψουν και να φύγουν από αυτή την ανυπόφορη πόλη. Και για να κάνουμε τη γέφυρα από το φανταστικό στο πραγματικό, ελάχιστα είναι αυτά που σε κρατάνε στην Αθήνα. Εμένα για παράδειγμα με κρατάει η δουλειά μου και οι ελάχιστοι φίλοι και συνάδελφοι που με κάνουν να ευτυχώ και να αισιοδοξώ στα όρια. Αν φύγω από την Αθήνα, τελείωσε για εμένα το θέατρο κι ο κινηματογράφος. 

• Είναι φοβερά συμπτωματικό ότι τόσο στην ταινία αυτή όσο και στην «Αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά» της Ελίνας Ψύκου υποδύομαι ένα χαρακτήρα που πρωταγωνιστεί στην τηλεόραση. Κι αυτό γιατί οι νέοι σκηνοθέτες έχουν ανάγκη να μιλήσουν για τον αρνητικό της ρόλο, για τον καθορισμό συνειδήσεων και αποχαύνωσης που επιχειρεί, σχεδόν, στο ενενήντα τοις εκατό του πληθυσμού. Αυτό το μέσο που θα μπορούσε να παίζει καθοριστικό και πνευματικό ρόλο, αποτελεί τον κύριο μοχλό του ίδιου του συστήματος, πλασάροντας όσα σκουπίδια χρειάζονται για να σκέφτεται ο πολύς κόσμος την καριέρα, τον γρήγορο πλουτισμό, την πλάκα και το χαβαλέ. Αλλά ποτέ την ουσία. Ως επαγγελματίας έχω κάνει ελάχιστη τηλεόραση. Για την ακρίβεια μόνο τηλεοπτικές σειρές, που βασίζονταν σε μυθιστορήματα. 

• Έχω παίξει σε ταινίες των κινηματογραφιστών της νέας γενιάς γιατί πρώτα απ’ όλα έτυχε. Και μιας και με ρωτάς, ναι, ο «Κυνόδοντας» είναι για εμένα ένας σταθμός ζωής. Όπως πιστεύω ότι είναι σταθμός και στον κινηματογράφο γενικότερα. Έκανα από παλιότερα πολύ κινηματογράφο αλλά αυτό που συμβαίνει με τα νέα παιδιά είναι αληθινά εκπληκτικό. Έχουν μια κοινή συνισταμένη που θαυμάζω και με εμπνέει: έχουν περισσότερο θάρρος για να δείξουν αυτά που τους απασχολούν, και το κάνουν με μηδαμινά μέσα. Έχουν πείσμα, θετική σκέψη και, κυρίως, έχουν ξεπεράσει τις φοβίες του παρελθόντος που αγκύλωσαν πολλούς καλλιτέχνες και τους κράτησαν πίσω. Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι από θετικά έως αδιάφορα, όμως αυτή η απελευθέρωση δημιουργεί εξωστρέφεια και ανοίγει νέους διαλόγους. Προσωπικά αυτά τα παιδιά μου δίνουν ενέργεια και χαρά. 

Ο Χρήστος Στέργιογλου κρατά ένα μικρό ρόλο στην ταινία «Runaway Day» του Δημήτρη Μπαβέλλα, που θα παίζεται από την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου στις αίθουσες, σε διανομή Mikrokosmos. Μες στο 2013 έχει εμφανιστεί στις ταινίες «Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά» (βραβείο ανδρικής ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) της Ελίνας Ψύκου και «September» της Πένυς Παναγιωτοπούλου. Βρίσκεται σε συζητήσεις με τον Γιώργο Ζώη για την επόμενη ταινία του. 

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (2-12-13).