24 Ιαν 2014

Το Περιβολάκι των γεύσεων


Του Νέστορα Πουλάκου 

Η πλατεία Ηούς στα Κάτω Πετράλωνα αποτελούσε ανέκαθεν ένα ζεστό χώρο όπου μπορούμε να απολαύσουμε ήσυχοι τον καφέ, το μεζέ, το ποτό μας. Είναι μια γειτονιά από τις ελάχιστες που έχουν απομείνει στην πόλη η οποία θυμίζει τα παιδικά μας χρόνια στην αναπτυσσόμενη, τότε, Αθήνα. Μπορεί να περιβάλλεται από τις ψηλές πολυκατοικίες των πυκνοκατοικημένων Πετραλώνων, μας κάνει, όμως, να αισθανόμαστε μια γαλήνη και μια ηρεμία κάθε φορά που περνάμε από εκεί. Καθώς, στρίβοντας από τη Χαμοστέρνας και μπαίνοντας στην καρδιά της περιοχής, μια στάση στην πλατεία μοιάζει επιβεβλημένη. Το ίδιο έγινε και πρόσφατα. Βράδυ Παρασκευής, όπως συνηθίζει πια η στήλη του «Φθηνού Σκούφου», βρεθήκαμε στην πλατεία για να τσιμπήσουμε ένα μεζέ στο συνεταιριστικό καφενείο «Το Περιβολάκι». Μας το είχαν συστήσει πολλοί φίλοι, αλλά και η «σχεδία», μια και εντάσσεται στο δίκτυο του «καφέ που περιμένει». «Το Περιβολάκι» άνοιξε μόλις το καλοκαίρι και αποτελεί ένα αυτόδιαχειριζόμενο καφενείο ¬-σημείο των καιρών και της κρίσης. Εργοδότες είναι οι ίδιοι οι υπάλληλοι του, όλοι τους πρόσφατα απολυμένοι από τις δουλειές τους, και όπως σε πολλά άλλα συνεταιριστικά μαγαζιά κάθε είδους που έχουν ανοίξει στην Αθήνα, οι αποφάσεις παίρνονται ισομερώς και συμμετοχικά, και το κλίμα είναι, τουλάχιστον, χαλαρό, ζεστό, χαρούμενο και φιλικό. Βέβαια, όλη αυτή η χαλαρότητα έχει αντίκτυπο, π.χ. στο σέρβις, μια και οι κανόνες από τα παιδιά που το έχουν δεν είναι και τόσο αυστηροί, όπως δηλαδή συμβαίνει στα περισσότερα μεζεδοπωλεία της περιοχής. Επιμένω στη φιλοσοφία του μαγαζιού, καθότι αυτό είναι που μας κεντρίζει κυρίως: το «μανιφέστο» των παιδιών που το έχουν ανοίξει, το οποίο κυκλοφορεί σε όλο το μαγαζί και βρίσκεται πάνω στα τραπεζάκια, αλλά και ορισμένες έννοιες που τις νιώθεις αμέσως: ισοτιμία, αλληλεγγύη, συντροφικότητα. Η φρέσκια μπίρα, το δυνατό τσίπουρο και η καλή ρακή, αποτελούν τα βασικά και δομικά συστατικά της διασκέδασης και της χαλάρωσης στο «Περιβολάκι», αφού καταναλώνονται σε αφθονία μια και είναι αγνά, ποιοτικά, και αμιγώς προερχόμενα από την ελληνική γη. Αλλά όπως γνωρίζετε ο «Φθηνός Σκούφος» μόνο τρώει. Οι μεζέδες στο καφενείο δεν είναι αυτοί που κυριαρχούν, άλλωστε το λέει και η ίδια η λέξη: το «Περιβολάκι» είναι, πρωτίστως, ένα παρεΐστικο καφενείο που ευνοεί τη συζήτηση, τον προβληματισμό, τη ζύμωση των ιδεών και τη διαλεκτική. Εμείς φάγαμε μερικά ιδιαίτερα πιάτα που μας έκαναν εντύπωση, όπως τη «θυμωμένη» φέτα με την πάπρικα, τον αρμένικο μεζέ (με συστατικά το σουτζούκι, τον παστουρμά, τα τρία τυριά και την πιπέρια ¬¬-η οποία παρόλο που δεν τη θέλαμε, δεν «έβγαινε» από τη συνταγή ) καθώς και ντακομεζέδες για σαλάτα. Πληρώσαμε 15 ευρώ, ενώ αφήσαμε 20 λεπτά για το κουβέρ. Υποσχεθήκαμε στους εαυτούς μας να επιστρέψουμε στο καφενείο ένα όμορφο, σαββατιάτικο πρωινό με λιακάδα για να απολαύσουμε το βιολογικό ζαπατίστικο καφέ στα τραπεζάκια της πλατείας. 

Καφενείο «Το Περιβολάκι», Αθηναίου 7 και Πλατεία Ηούς, Κάτω Πετράλωνα, 213-0237687. Ανοιχτά από τις 10 το πρωί έως τις 2 το βράδυ. 

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τχ. 11 του μηναίου περιοδικού Σχεδία (Ιανουάριος 2014).