30 Μαρ 2014

Εκατό [Γιάννης Ευσταθιάδης, Εκδόσεις Μελάνι 2013]


Tης Μαρίας Τσιράκου

Το τέλος του 100 συμβαίνει να είναι το 0 (μηδέν), το οποίο ηχητικά και μόνο, θα μπορούσε να παραπέμπει σε ένα Ο (όμικρον), το οποίο επίσης ηχητικά, μπορεί να γίνει Ω θαυμαστικό. Η ευφυΐα του γραφιά Γιάννη Ευσταθιάδη, ξεδιπλώνεται στα 99 διηγήματα που έχουν τον τίτλο «ΕΚΑΤΟ» (εκδόσεις Μελάνι 2013), αφορούν όλα στον αριθμό 100 και χάρη στον συγγραφέα τους, προ(σ)καλούν τον αναγνώστη στην ενεργό συμμετοχή του για το 100ό διήγημα- τέλος. 

Αρχίζοντας την ανάγνωση από το Επίμετρο, μαθαίνουμε την αφορμή (αίτημα του Γιώργου Κορδομενίδη για το 100ό τεύχος του περιοδικού Εντευκτήριο) και ταυτόχρονα μέσα από τις επεξηγηματικές αναφορές του συγγραφέα καταλαβαίνουμε το γιατί και το πώς της ηρωοποίησης ενός αριθμού, όχι οποιουδήποτε αριθμού, μα του 100. Επέτειος Το 2014, αρχές Μαΐου, θα σου χαρίσω ένα λευκό φόρεμα, αυτό που πάντα ονειρευόσουν να φορέσεις και δεν φόρεσες ποτέ επί της γης, μήπως και τώρα, στα 100 σου χρόνια, ταιριάζει με το χώμα, μάνα. 

Ένα δείγμα από τα 99 διηγήματα, άλλοτε μικρά, άλλοτε εκτεταμένα πάντα, όμως, με μια έντεχνη ισορροπία μεταξύ ποίησης και πεζού, γεμάτα από συναισθήματα τρυφερότητας, αγανάκτησης, ειρωνείας, αγωνίας, σαρκασμού. Μοναδικός ήρωας ο αριθμός 100, που όμως καθρεφτίζεται σε πρόσωπα φορές ιστορικά, φορές πραγματικά, βρίσκοντας πάντα ενσάρκωση στη δημιουργική φαντασία του συγγραφέα. 

Ένα το θέμα του Γιάννη Ευσταθιάδη σε πολλαπλές παραλλαγές: το 100 ως μονάδα μέτρησης του βάρους, του βάθους, του χρόνου, εν τέλει, της ανάμνησης. Παραλλαγές που σκοπό τους έχουν να αναδείξουν, για ακόμα μια φορά, το πολύπλευρο ταλέντο του δημιουργού τους, ή μήπως και του κάθε αναγνώστη χωριστά;