24 Μαρ 2014

Κάντο όπως η Γαλλία!


Του Νέστορα Πουλάκου 

Έχει ξεκινήσει από την Τετάρτη, το 15ο φεστιβάλ γαλλόφωνου κινηματογράφου στην Αθήνα. Στη συνέχεια μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη, κι επιλεγμένο πρόγραμμα του και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ο συγκεκριμένος θεσμός, όπως και η γενικότερη δραστηριότητα του Γαλλικού Ινστιτούτου, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, ειδικά στις μέρες μας. Μια και έχει επανέλθει στην επικαιρότητα το «αμαρτωλό» Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, με τις «κορώνες» του νέου Προέδρου του και Πανεπιστημιακού του Παντείου κ. Γιαλλουρίδη, και τη «θορυβώδη» απορρόφηση ενός άλλου «αμαρτωλού» -αλλά με σημαντικό έργο αυτή τη φορά- οργανισμού, του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Τα γράφουμε αυτά για να ανοίξουν τα μάτια του κ. Γιαλλουρίδη: οι Γάλλοι επενδύουν τα μέγιστα στον πολιτιστικό «επεκτατισμό» τους. Στηρίζουν την κουλτούρα τους και φροντίζουν να αναδεικνύουν όλα τα καλά της, από τη μόδα και τις γεύσεις της έως το σινεμά, τη λογοτεχνία και τα «αστέρια» τους. Για το δήθεν έργο των «ελληνικών σπιτιών» του ΕΙΠ στο Βερολίνο, τις βαλκανικές χώρες, την Αυστραλία κτλ. απλώς αποδείχθηκε πως ήταν ένας «χαβαλές» για δεκαετίες, είτε εξαιτίας της αναλγησίας των πολιτικών προϊσταμένων τους είτε σπαταλώντας κυριολεκτικά κονδύλια, τότε που τους δίνονταν απλόχερα, χωρίς να γνωρίζουμε το έργο που έχουν κάνει, ενώ θα έπρεπε να αντιγράψουν, έστω, τον τρόπο με τον οποίο έχει «επιβληθεί» στην ελληνική συνείδηση η γαλλική κουλτούρα, μέσα από το πολυσχιδές έργο του Ινστιτούτου στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα κ.ά. Γράφω τα παραπάνω γιατί ζω πολλά χρόνια από κοντά τη δραστηριότητα αυτή, πρωτίστως μέσα από το γαλλόφωνο φεστιβάλ κινηματογράφου, ως πολιτιστικός ρεπόρτερ. Επαγγελματίες του χώρου, δημοσιογράφοι και απλοί σινεφίλ «ψοφάνε» να συμμετάσχουν σε αυτήν τη γιορτή του γαλλικού σινεμά, θεωρώντας την πλέον κομμάτι της ελληνικής κινηματογραφικής σκηνής. Ο ερχομός της άνοιξης έχει συνδυαστεί κάθε χρόνο με τη νέα παραγωγή του γαλλικού κινηματογράφου και την ανάδειξη αυτής της κουλτούρας. Για παράδειγμα, την Τετάρτη είδαμε στην οθόνη τη ζωή του σχεδιαστή μόδας Ιβ Σεν-Λοράν. Με άλλα λόγια, δυο τέχνες σε μια, και το μήνυμα περνάει αυτόματα. Δικαιολογείται λοιπόν η περηφάνια που έλεγε ότι νιώθει ο Γάλλος πρέσβης, κατά τον εναρκτήριο λόγο του. Και πολύ αμφιβάλλω αν όλα αυτά έγιναν ή γίνονται κάπου στο εξωτερικό για τον «έρμο» και «περήφανο» ελληνικό πολιτισμό. 

*Η επιφυλλίδα ΣΤΟΠ ΚΑΡΕ δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ (23-3-14).