13 Ιουν 2014

Στου Ταύρου το... μπιστρό!


Του Νέστορα Πουλάκου 

Το «Λουκουμάκι» είναι ένα από αυτά τα μέρη που χαιρόμαστε να ανακαλύπτουμε. Ξέρετε, από εκείνα τα μικρά φαγάδικα που βρίσκονται χωμένα στις πιο σκοτεινές γωνιές αυτής της, όχι και τόσο φωτεινής είναι η αλήθεια, πόλης μας. Το είχα επισκεφθεί πριν δυο χρόνια. Γιορτάζαμε με τον τότε συνεργάτη μου μια συμφωνία που είχαμε πετύχει. Για την ακρίβεια με οδήγησε από το χέρι, γιατί μόνος μου αποκλείεται να το έβρισκα. Και εξ αφορμής του Φθηνού Σκούφου, όπου «εντολή» του αρχισυντάκτη μας είναι να ανακαλύπτουμε τα πιο ζεστά και μικρά μέρη της Αθήνας που δεν βρίσκουν εύκολα «χώρο» στους gourmet οδηγούς, το θυμήθηκα και αποφάσισα να το επισκεφτώ ξανά. Φυσικά και κάλεσα τον παλιό μου συνεργάτη να με κατατοπίσει σχετικά. Θυμίζει γαλλικό μπιστρό, με βαριά αρτιστίκ διακόσμηση, αντίκες, παλιά αντικείμενα και ιδιαίτερα αξεσουάρ να βρίσκονται έξυπνα τοποθετημένα στο χώρο. Από τη μια μεριά διαθέτει την κλασική μπάρα όπου μπορείς να απολαύσεις το ποτό σου. Από την άλλη μεριά τα λιγοστά τραπέζια, προσφέρουν άνεση και χαλαρότητα στον υποφωτισμένο, μικρό χώρο του μαγαζιού όπου μπλουζ και τζαζ μουσική, σε σχετική ένταση, σε ταξιδεύει σε άλλες πολιτείες, σίγουρα αρκετά μακρινές. Και τέλος το μαγαζί είναι άκρως γυναικοκρατούμενο. Οι κυρίες υπεύθυνες είναι ευχάριστες αλλά και αυστηρές, προσηνείς, άκρως διασκεδαστικές όπως και καχύποπτες με τον κόσμο πέριξ του μαγαζιού τους, σίγουρα με θετική διάθεση όμως όπου με αυτόν τον τρόπο φτιάχνουν και το όμορφο αυτό κλίμα. Στο «Λουκουμάκι» μπορείτε να απολαύσετε μια μεγάλη ποικιλία κρασιών τρώγοντας αφενός την πιατέλα Του Μπακάλη, το λαχταριστό δηλαδή πλατώ τυριών και αλλαντικών, αφετέρου την Μαμαδίστικη ποικιλία, όπου έξι μικρά διαφορετικά πιατάκια από τις σπεσιαλιτέ του μαγαζιού προσγειώνονται στο τραπέζι σου. Από κει και ύστερα από την σπανακοτυρόπιτα της μαμάς έως τα κεφτεδάκια της (τίγκα στην σάλτσα), μαζί με έναν υπέροχο παστουρμαδομεζέ (ψημένο στο φούρνο με τυρί κασέρι), φτιάχνετε έναν απολαυστικό συνδυασμό ο οποίος συνοδεύεται με το κλασικό, ιδιαιτέρως «αυστηρό» κόκκινο κρασί. Σύνολο 14 ευρώ. Δεν δοκιμάσαμε αυτά τα μεζεδάκια, όμως κρυφοκοιτάξαμε στο διπλανό τραπέζι, το οποίο ήταν γεμάτο με θαλασσινά: πικάντικη καβουροσαλάτα, τονοσαλάτα με φρυγανισμένο ψωμί, ρέγγα καπνιστή… Εδώ ταιριάζει και το τσιπουράκι, σωστά; Για το τέλος, σας άφησα με την «αγωνία» του μέρους που βρίσκεται το «Λουκουμάκι». Προορισμός, λοιπόν, είναι ο Ταύρος. Αν έρχεστε από την Αθήνα, θα κατευθυνθείτε προς το πολύβουο Γκάζι, θα στρίψετε στην Ιερά Οδό και ύστερα στην οδό Κωνσταντινουπόλεως, όπου πηγαίνετε παράλληλα με το τρένο. Λίγο μετά το Θέατρο Τρένο στο Ρουφ και το γήπεδο του ΠΑΟ Ρουφ, συναντάτε τη γέφυρα της Χαμοστέρνας, μόνο που εκεί εσείς θα πάτε από πάνω και λίγο μετά θα χωθείτε δεξιά, στα στενά, σκοτεινά σοκάκια του Ταύρου. Από κει και μετά θα ψάξετε να βρείτε το «Λουκουμάκι». Είναι, άλλωστε, το μοναδικό ανοιχτό μαγαζί σε μια κατά τα λοιπά ήσυχη εργατική συνοικία. Ξεφυτρώνει σε μια γωνία από εκεί που δεν το περιμένετε. 

Ουζερί-Μεζεδοπωλείο «Λουκουμάκι», Μενελάου 12 Ταύρος, Τηλ. 3421449, Καθημερινά από τις 7 το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ. 

*Η στήλη ΦΘΗΝΟΣ ΣΚΟΥΦΟΣ δημοσιεύτηκε στο τχ. 16 του μηνιαίου περιοδικού ΣΧΕΔΙΑ (Ιούνιος 2014).