11 Ιουλ 2014

Επιτυχημένη ζωή


Της Ζανέττας Κουτσάκη

Είμαι ένα λουλούδι που ξέχασαν έξω από το νερό. Διψασμένο περιμένω κάποιος να με παρατηρήσει και να με βάλει στο βάζο παρέα με τους φίλους μου πριν μαραθώ εντελώς... Είμαι ένα βρέφος που ο ύπνος παρέσυρε την μάνα του και ξέχασε να το ταΐσει. Πεινασμένο και παραπονεμένο καρτερώ να ανοίξουν τα δυο της κλειστά μάτια και να με κοιτάξει ξανά με τόση αγάπη... Είμαι ένα βότσαλο σε μια ακροθαλασσιά. Στεγνό και καυτό περιμένω τον άνεμο να έρθει και να ρίξει πάνω μου έστω και λίγο από το δροσερό νερό της θάλασσας...
Σαν λουλούδι ελπίζω, σαν βρέφος καρτερώ, σαν βότσαλο περιμένω... Σαν άνθρωπος έλπιζα, καρτερούσα και τώρα πια περιμένω. Έλπιζα πως η ζωή μου θα κυλούσε αρμονικά, με όσο λιγότερα και μικρότερα προβλήματα ήταν δυνατόν να υπάρξουν στη ζωή κάποιου. Δεν ήρθαν έτσι ακριβώς τα πράγματα, όμως ας είναι... Καρτερούσα την επαγγελματική μου επιτυχία, τον έρωτα, την δική μου οικογένεια. Κατάφερα να τα αποκτήσω, ίσως όχι την επαγγελματική επιτυχία αλλά τι αξία έχει αυτή μπροστά στα άλλα δυο? Και περιμένω... περιμένω κάποιον να με επισκεφτεί για να γεμίσει τον χρόνο μου, τα εγγόνια μου για να δώσουν χρώμα στην ασπρόμαυρη ζωή μου... Περιμένω τα επόμενα γενέθλια μου που θα προσθέσουν άλλον ένα χρόνο στην ηλικία μου και θα με βάλουν να πορευτώ στην όγδοη δεκαετία της ζωής μου...

 Ήμουν παιδί και έγινα άντρας... Ήμουν άντρας και έγινα πατέρας... Ήμουν πατέρας και έγινα πάππους. Πέρασα μια ζωή γεμάτη συγκινήσεις και απογοητεύσεις, χαρές και λύπες, είχα τις τυχερές και τις ατυχές στιγμές μου... Υπήρξα σωστός αλλά υπήρξα και λάθος... Άλλωστε ποιος δεν έχει κάνει λάθη, δεν έχει πληγωθεί και δεν έχει αισθανθεί την απογοήτευση? Θα ήταν ψεύτης όποιος έλεγε το αντίθετο η απλά θα προσπαθούσε να κοροϊδέψει τον εαυτό του και να τον κάνει να αισθάνεται επιτυχημένος. Επιτυχημένη ζωή όμως δεν είναι η ζωή που παρέμεινε άδεια από λάθη, ούτε αυτή που υπήρξε στείρα από πόνο. Επιτυχία στην ζωή είναι να μπορείς να κοιτάς πίσω και να είσαι περήφανος για της πράξεις σου είτε αυτές έδωσαν χαρά είτε έδωσαν λόγο ειλικρίνειας πίκρα σε κάποιους. Να ρίχνεις ματιές στο παρελθόν και να μην υπάρχει τίποτα που να σε κάνει να ντρέπεσαι και να νιώθεις ταπεινωμένος. Επιτυχία στην ζωή είναι να ξέρεις πως όταν φύγεις από αυτόν τον κόσμο, θα υπάρξουν άνθρωποι στους οποίους θα λείψεις. Όχι γιατί θέλεις να τους κάνεις να λυπηθούν και να νιώσουν απώλεια, αλλά γιατί κατάφερες να τους κάνεις να σε αγαπήσουν και να θέλουν την παρουσία σου στην ζωή τους...
 
Δούλεψα σκληρά όλη μου την ζωή. Υπήρξαν φορές που μπαίνοντας στο σπίτι μετά την δουλεία δεν είχα αντοχή να φάω, να μιλήσω στην γυναίκα μου, να παίξω με το παιδί μου... Δεν μετανιώνω όμως, γιατί έτσι κατάφερα να μεγαλώσω τον γιο μου αξιοπρεπώς, όπως του άξιζε άλλωστε. Υπήρξαν φορές που έκανα λάθη... Λάθη που ίσως πλήγωσαν κάποιους, μα περισσότερο πλήγωσαν έμενα, λάθη που κοιτώντας στο παρελθόν δεν μετανιώνω για αυτά γιατί μόνο κάνοντας λάθη καταλαβαίνεις πιο είναι το σωστό...
 
Αυτή είναι η επιτυχημένη ζωή... Η ζωή στην όποια δεν θα ήθελες να αλλάξεις τίποτα, στην όποια δεν μετανιώνεις για τίποτα... Κακό δεν είναι να κάνεις λάθη, κακό είναι να τα επαναλαμβάνεις και να μην παίρνεις μαθήματα από αυτά. Επιτυχία είναι να ξέρεις ότι έκανες τα πάντα για να μεγαλώσεις σωστά τα παιδιά σου. Να ξέρεις πως δεν φέρθηκες αχάριστα σε ανθρώπους που σε βοήθησαν και στάθηκαν στο πλάι σου όταν το είχες ανάγκη... Στο τέλος κάθε μέρας, όταν έρχεται η ώρα να κάνεις τον απολογισμό του σήμερα να μην χρειάζεται να έχεις ενοχές για κάτι και να υπάρχουν μόνο θετικές σκέψεις στο μυαλό σου όσο δύσκολη κι αν ήταν η μέρα σου... Και τέλος, επιτυχία στην ζωή είναι να ακούς το παιδί σου να λέει... "Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαν τον μπαμπά..."
 
Αν υπάρχει στην πραγματικότητα μοίρα, τότε ήταν αρκετά καλή μαζί μου. Κι αυτό γιατί είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους που η ζωή μου έμαθε να βρίσκω την ευτυχία στην καθημερινότητα... Ευτυχία είναι το λουλούδι που μεγαλώνει στον κήπο σου. η μυρωδιά από το βρεγμένο μετά την βροχή χώμα που γαργαλά τα ρουθούνια σου. Το βλέμμα της μάνας των παιδιών σου που επιβεβαιώνει πως όλα είναι καλά λίγα μόλις λεπτά μετά από τον καυγά μαζί της. Το γέλιο των παιδιών σου και η τεράστια αγκαλιά τους τη στιγμή που ανοίγεις την πόρτα επιστρέφοντας από την δουλεία. Ευτυχία υπάρχει στο ζεστό μπάνιο που σε ξεκουράζει, στον καφέ που πίνεις μπροστά από το αναμμένο τζάκι τον χειμώνα βλέποντας τηλεόραση με τα φώτα σβηστά. Στη μυρωδιά του σπιτικού φαγητού...
  
Απλά πράγματα, στιγμές της καθημερινότητας που όμως όσο συχνά και αν τις ζεις δεν θα πρέπει ποτέ να τις υποτιμήσεις και να τις θεωρείς δεδομένες... Τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν μας ανήκει σε αυτή τη ζωή. Τίποτα εκτός από την ψυχή μας, και αυτός είναι ο λόγος που δεν θα πρέπει να την φορτώνουμε με κακία και απελπισία και απογοήτευση... Αυτή είναι λοιπόν η επιτυχία της ζωής μου... θα μπορούσα να την μεταφράσω σαν γαληνή, πληρότητα... Και συνεχίζω να ελπίζω, να περιμένω και να καρτερώ, γιατί σε όποια ηλικία και αν φτάσεις, δεν σταματάς ποτέ να το κάνεις, απλά προσαρμόζεις τις επιθυμίες σου... Και εγώ, σήμερα, κοντά στο τέλος της διαδρομής που ονομάσαμε ζωή, έχω μόνο ένα πράγμα να ελπίζω... πως δεν θα σταματήσω να βρίσκω ευτυχία στην καθημερινότητα. Έχω μόνο ένα πράγμα να περιμένω... κάποιοι το λένε θάνατο, κάποιοι πιστεύουν πως είναι το τέλος, δεν ξέρω τι πιστεύω εγώ και δεν έχει σημασία, αρκεί να γίνει με αξιοπρέπεια. Έχω μόνο ένα πράγμα να καρτερώ... Πάντα καρτερούσα την αγκαλιά της γυναικάς μου, εκεί λοιπόν θέλω να πάω... Στην αγκαλιά της. Είμαι σίγουρος ότι περιμένει υπομονετικά να πάω κοντά της. Εκεί ψηλά, παρέα με τους αγγέλους... Θα καθόμαστε πιασμένοι χέρι χέρι πάνω στο πιο φωτεινό Άστρο και θα αναπολούμε τις ευτυχισμένες στιγμές της κοινής μας ζωής... Το ξέρω... Με περιμένει... Στην αγκαλιά της ξανά ελπίζω να βρεθώ... Αυτό καρτερώ... Αυτό περιμένω...