7 Ιουλ 2014

Συνέντευξη της Ερμίρα Γκόρο


Στον Νέστορα Πουλάκο

Αύριο και μεθαύριο, στο Κτήριο Δ' της Πειραιώς 260, η Αλβανή χορεύτρια Ερμίρα Γκόρο συστήνεται πρώτη φορά ως δημιουργός στο κοινό του Φεστιβάλ Αθηνών με την παράσταση «Α quiet voice».
  
Ενενήντα λεπτά χωρίς διάλειμμα, υπό τους ήχους του Νίκου Κυπουργού, η Ερμίρα Γκόρο με δεκάδες ερμηνευτές συνυπάρχουν αρμονικά και συνομιλούν πάνω στη σκηνή, δίχως φολκλορική διάθεση, προσφέροντας διαφορετικές μουσικές και χορευτικές κουλτούρες. Δρόμοι μνήμης από χαμένες πατρίδες διασταυρώνονται σε ένα ιδιότυπο τελετουργικό, μετανάστες και γηγενείς εμφανίζονται συνδαιτυμόνες σε μια πολυπρόσωπη παραγωγή, που επιχειρεί να καταρρίψει τα σύνορα ανάμεσα στο «Εμείς» και «οι Αλλοι». Συνομιλήσαμε με τη δημιουργό, η οποία μας αποκάλυψε τον κόσμο στον οποίο κινείται και δημιουργεί. 

* Η αλήθεια είναι ότι μας προκαλούσε έκπληξη που δεν είχατε λάβει τόσα χρόνια μέρος στο Φεστιβάλ Αθηνών ως δημιουργός. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;
- Παίζουν πάντα ρόλο ο χρόνος, η διάθεση και αυτό που έχεις να προτείνεις. Πολύ απλά έφτασε και αυτή η ώρα για εμένα στο Φεστιβάλ Αθηνών. Αυτή την περίοδο είχα αρκετό χρόνο να ασχοληθώ με την ιδέα τού «Α quiet voice», επομένως αφού κατέληξα στην τελική μορφή της παράστασης, αποφάσισα να τη στείλω ως πρόταση στο φεστιβάλ, το οποίο την αγκάλιασε και βοήθησε ώστε να υλοποιηθεί. 

* Εχετε εργαστεί και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Θέλετε να μας περιγράψετε τυχόν ομοιότητες και διαφορές που συναντάτε στην εργασιακή αλλά και ευρύτερη επαγγελματική κουλτούρα;
- Δύσκολη ερώτηση, μπορώ να την αποφύγω;
 
* Γιατί αποφασίσατε να σκηνοθετήσετε ένα έργο γύρω από τις διαφορετικές κουλτούρες, το «σπάσιμο» των συνόρων, τις ποικίλες ταυτότητες, τις χαμένες πατρίδες; Πόσο σας έχουν απασχολήσει προσωπικά αλλά και ως δημιουργό όλα αυτά;
- Είμαι ένας άνθρωπος που ταξιδεύει και σμίγει με άλλους πολιτισμούς. Επηρεάζω και με επηρεάζουν. Οι παραδόσεις, όπως και καθετί διαφορετικό, ανέκαθεν τροφοδοτούσαν τον καλλιτέχνη και αποτελούσαν πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Αυτό ισχύει και σε εμένα. Μέσα στα σύγχρονα πολυπολιτισμικά αστικά κέντρα δημιουργούνται πρόσφορες συνθήκες για πολιτιστική αναμόχλευση, και αυτή η στιγμή της γόνιμης επικοινωνίας των διαφορετικών πολιτισμών μού φαίνεται καίρια και ενδιαφέρουσα. Διαφορετικές παραδόσεις και πολιτισμοί από κάθε γωνιά του κόσμου μπορούν σήμερα στην Αθήνα να συναντηθούν και να συνδιαλλαγούν. Η δυνατότητα αυτή με γοητεύει και θέλω να είμαι μέρος του καινούργιου που μπορεί να γεννηθεί μέσα από αυτήν τη συνεύρεση.

  * Θεωρείτε ότι οι άνθρωποι είμαστε ή θα πρέπει να είμαστε πάνω από έθνη, κράτη; Θα μπορούσαμε να ζούμε και χωρίς σύνορα;
- Θεωρώ ότι το 2014 μάλλον δεν θα έπρεπε να υπήρχε η ανάγκη να μιλάμε γι' αυτά τα θέματα. Αλλά θα μπορούσε ο καθένας μας να έχει τη δυνατότητα επιλογής και οι άνθρωποι να μη διαχωρίζονται σε έθνη, κράτη κ.τ.λ.
 
* Εχετε συναντήσει ρατσισμό και ξενοφοβία όπου έχετε διαμείνει; Στην Ελλάδα; Καταλαβαίνετε γιατί οδηγούνται οι άνθρωποι σε τέτοια συναισθήματα και άρα ακόλουθες ενέργειες;
- Ναι, δυστυχώς έχω συναντήσει και μου προκαλούν θλίψη. Οπως και στην Ελλάδα, τα πρώτα χρόνια όταν είχα φτάσει. Και ειλικρινά, όχι, δεν καταλαβαίνω ούτε αυτά τα συναισθήματα των ανθρώπων ούτε τις ενέργειες που τα συνοδεύουν. Μου φαίνονται όλα αυτά τόσο παράλογα. Και μάλλον οφείλονται στην πλήρη άγνοια που βρίσκονται.
 
* Εντέλει, κατά τη γνώμη σας, η τέχνη είναι ικανή να ενώσει τους λαούς;
- Με ενδιαφέρει η συνύπαρξη των λαών, όχι η ένωση. Κι αυτό επιδιώκω να πετύχω μέσα από το έργο μου.
 
* Στην παράστασή σας, μέσα από το πάντρεμα των διαφορετικών μουσικών και χορευτικών κουλτουρών, σε τι στοχεύετε;
- Στην παράσταση, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το σημείο όπου τέμνεται ο σύγχρονος πολιτισμός με την παραδοσιακή κουλτούρα, και με τα βιώματα που φέρει ο καθένας. Είναι το ίδιο σημείο όπου τέμνεται ο σύγχρονος χορός με τις παραδοσιακές φόρμες, ώστε να γεννηθεί κάτι καινούργιο, εντελώς ιδιαίτερο και ατομικό. Μέσα από την κίνηση μπορείς να εξιστορήσεις τα βιώματά σου, τον τόπο καταγωγής σου, την ιστορία της ζωής σου, το είδος χορού που προτιμάς. Θα σας δώσω ένα μόνο παράδειγμα: δεύτερης γενιάς συμπολίτες μας, με καταγωγή από την αφρικανική ήπειρο, κάνουν breakdance με κινήσεις που θυμίζουν παραδοσιακούς χορούς, σε μια παράσταση σύγχρονου χορού. Και όλα αυτά παντρεύονται συλλογικά με τα προσωπικά βιώματα που φέρει ο καθένας.
 
* Ποιο είναι το μήνυμα αυτό που θέλετε να στείλετε στον κόσμο; Σε τι και για τι πράγματα πρέπει να ονειρευόμαστε;
- Οπως μας λέει η Audre Lorde: «Δεν είναι οι διαφορές που μας χωρίζουν. Είναι η αδυναμία μας να αναγνωρίσουμε, να αποδεχθούμε και να γιορτάσουμε αυτές τις διαφορές».  

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (6-7-14).