28 Μαΐ 2014

Pass2Day | Ο "πατέρας" της ηλεκτρικής κιθάρας ήταν Έλληνας | #92

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας


Τα μεγαλύτερα ονόματα του σύγχρονου πενταγράμμου έχουν χρησιμοποιήσει και χρησιμοποιούν ακόμα κιθάρες "Εpiphone", όπως οι Slash, Radiohed, Beattles, Nirvana, Joe Bonammassa και πολλοί άλλοι. Είναι γεγονός ότι η πιο παλιά ηλεκτρική κιθάρα που κυκλοφόρησε στην Αμερική έχει τη σφραγίδα του Επαμεινώντα Σταθόπουλου. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Αναστάσιος Σταθόπουλος καταγόταν από την Λακωνία αλλά μετανάστευσε στη Σμύρνη. Εκεί γνωρίστηκε με έναν Ιταλό ο οποίος έφτιαχνε τα καλύτερα μουσικά όργανα. Άνοιξε κατάστημα με μουσικά όργανα και παντρεύτηκε κάνοντας τέσσερα παιδιά. Ένα κορίτσι και τρία αγόρια. 

 
Λίγο πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο η οικογένεια όπως και πολλές ακόμα έφυγαν για την Αμερική και συγκεκριμένα για το Κουίνς. Ο Σταθόπουλος λοιπόν γνώρισε ακόμα έναν Ιταλό, εξαιρετικό τεχνίτη στα μουσικά όργανα, εκπαιδεύει και τους τρεις γιούς του στην τέχνη αυτή και γίνονται πασίγνωστοι σε όλη την πολιτεία με την επωνυμία "A.Stathopoulo". Το 1915 πεθαίνει ο πατέρας και αναλαμβάνουν τα τρία αγόρια με επικεφαλή τον Επαμεινώντα. Το 1924 η εταιρεία αλλάζει επωνυμία και λέγεται "Epiphone", όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. 


Όλοι οι βιρτουόζοι οργανοπαίκτες της εποχής αγοράζουν "Epiphone" μουσικά όργανα και ειδικα κιθάρες. Ο Επαμεινώντας προσπαθούσε μαζί με τον φίλο του και βιρτουόζο της κιθάρας Les Paul, να φτιάξει κιθάρα χωρίς ακουστικό ηχείο. Τελικά τα κατάφερε να φτιάξει κιθάρα από μασίφ ξύλο και μαγνήτες, τη γνωστή σε όλους μας ηλεκτρική κιθάρα. Το 1943 πεθαίνει από λευχαιμία και τα αδέρφια του τσακώνονται μεταξύ τους για το πως θα μοιράσουν την περιουσία. Τελικά ο κύριος ανταγωνιστή της "Epiphone", η Gibson εξαγοράζει την εταιρεία για 20 χιλιάδες δολάρια. Το θέμα όμως είναι ότι μπαίνοντας στο εργαστήριο της "Epiphone" δεν σεβάστηκαν τίποτα, σπάζοντας και καταστρέφοντας για πάντα αρχεία και καλούπια της οικογένειας Σταθοπούλου. Epi λοιπόν όπως Επαμεινώντας.

27 Μαΐ 2014

26 Μαΐ 2014

Αποχη; Σκέψου το καλύτερα!


Του Παναγιώτη Χαμπεσή

Θεωρώ για αρχή, ως μια ανάγκη των καιρών, το να ξεκολλήσουμε από την λεγόμενη απολιτίκ στάση, που έχει πέραση τα τελευταία χρόνια κυρίως στις νεαρές ηλικίες, πάρα τη «σαπίλα» που κυκλοφορεί στην πολιτική σκηνή και σαφώς τσαντίζει/κουράζει/αποτροπιάζει/ωθεί κατά ‘κει. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της απολιτίκ αυτής στάσης, είναι και η εκλογική αποχή· γιατί καλά θα ‘ταν άμα συνεκτιμούταν το μήνυμα της αποχής, ερμηνεύοντας τα καθέκαστα που αυτή δηλώνει και λαμβάνοντας μέτρα, αλλά ας το πάρουμε χαμπάρι (κακά μαντάτα), αυτό δε συμβαίνει (όπως δυστυχώς έχει αποδειχθεί). Κάτι τέτοιο σημαίνει, ότι οι τυφλοί/κοπαδήτες/ταγμένοι ψηφοφόροι (τα γνωστά «κομματόσκυλα»), θα καθορίσουν την τύχη μας για ακόμα μια φορά, καθώς εκείνοι ζουν για να το ρίχνουν αμάσητο, χωρίς να διερωτώνται πολλά πολλά, αφού έτσι «εκπαιδεύτηκαν» από γονείς και κόμματα (και «βολεύτηκαν» σ’ αυτό, για τους εκάστοτε λόγους τους). Ωστόσο, δεν είναι δική τους υπόθεση οι εκλογές, γι’ αυτό όσο και αν έχει υποβαθμιστεί η ψήφος, ας αφήσουμε στην άκρη το «και καλά στυλάκι απαξίωσης» που λανσάρεται ευρέως κόντρα στο παλαιολιθικό μοτίβο που έχουμε σιχαθεί (και με το δίκιο μας), και ας συμπεριφερθούμε σαν υγιές εκλογικό σώμα που παίρνει θέση, συζητά και συμμετέχει στα κοινά (γι’ αυτό ονομάζονται «κοινά» άλλωστε). Χρειάζεται να βρούμε τρόπο μέσω επιλογών να πάρουμε μέρος στο παιχνίδι, χωρίς να αλλοτριωθούμε ντε  και καλά απ’ αυτό (και εκεί είναι που χρειάζεται «μαγκιά»), δίνοντάς του την υπόσταση/σοβαρότητα που έχει χάσει, μέσα από μια ορθή, ενήμερη και συνειδητοποιημένη στάση, δηλαδή με ρόλο σ’ αυτό. 

Παραείναι ανεύθυνο, πρόχειρο και αφελές, κατά τη γνώμη μου, να ενοχοποιούμε (απλά για να το ενοχοποιούμε), αυτό που άλλοι οδήγησαν σε μαρασμό, γιατί το μόνο που θα καταφέρουμε (πέραν της ατομικής δυσφορίας) είναι  να παρατείνουμε την ευημερία της «αυτοκρατορίας των ανάπηρων»· συνεχίζοντας μ’ αυτό τον τρόπο να βλέπουμε «γιαταγάνια και γκασμάδες» να ανεβοκατεβαίνουν σε υπεύθυνες & κυρίαρχες θέσεις, για σειρά ετών ακόμα! Οπότε, ας μην αναρωτιόμαστε τάχα, γιατί συμβαίνει ό,τι συμβαίνει ,και καταλήγουμε σε μια φευγαλέα απαξιωτική γενικευμένη κριτική, αφού εμμέσως πλην σαφώς τροφοδοτούμε και υποθάλπουμε κι εμείς αυτή τη νοσηρότητα·  για την οποία «απλά (μάθαμε κι εμείς αντιστοίχως να) γκρινιάζουμε» ως υποτυπώδη λύση (στην καλύτερη περίπτωση). Έτσι, λοιπόν, μετατρεπόμαστε αυτομάτως σε κοινούς αμέτοχους παρατηρητές και ταυτόχρονα επιτρέπουμε στους φανατισμένους/χρωματισμένους οπαδούς, να ανακυκλώνουν ξανά και ξανά την «εποχή των μετρίων» (για την οποία ευκαιριακά παραπονιόμαστε)!

(Υποσημείωση: Στόχος του κείμενου αυτού, είναι η έκφραση κοινωνικών προβληματισμών μέσω ατομικής σκέψης, όπως οφείλει κατά τη γνώμη μου να κάνει κάθε ενεργό μέλος/πολίτης, προς όφελος μιας λειτουργικής συλλογικότητας)

21 Μαΐ 2014

Pass2Day | Ο "πατέρας" του ηλεκτρικού ενισχυτή | #91

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Κυριακή στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας 


"Λόρδος του Ήχου" είναι το προσωνύμιο που έχει δοθεί στον James Charles "Jim" Marshall, εφευρέτη και κατασκευαστή των γνωστότερων και καλύτερων, για πολλούς ενισχυτές ήχου στον κόσμο, τους Marshall. Γεννημένος στο Λονδίνο στις 29 Ιουλίου του 1923, έδειξε από μικρός τη ροπή που είχε στη μουσική. Το τραγούδι και ιδιαίτερα τα τύμπανα, ήταν η μεγάλη αγάπη του Marshall. Παράλληλα με την ενασχόλησή του με τη μουσική, το πρωί εργαζόταν ως ηλεκτολόγος και τις υπόλοιπες ώρες έκανε μαθήματα ντραμς σε μετέπειτα πασίγνωστους ντράμερ της εποχής. Η πρωινή δουλειά του τον βοήθησε να φτιάξει το πρώτο σύστημα ενισχυτών για να ακούει τη φωνή του. Το πρώτο μαγαζί που ανοίγει είναι ένα κατάστημα που πουλάει ντραμς και κιθάρες.


Ο Ρίτσι Μπλάκμορ των Deep Purple ήταν από τους διασημότερος πελάτες του, για τον οποίον έφτιαχνε ενισχυτές κατά παραγγελία με συγκεκριμένες προδιαγραφές. Πολλοί όμως μουσικοί της εποχής πήγαιναν στον Jim για να φτιάξουν ενισχυτή στα μέτρα τους. Η επιτυχία φυσικά δεν άργησε να έρθει και το και το 1962 ιδρύει την εταιρεία Marshall Amplification. Εκτός λοιπόν από το επιχειρηματικό του έργο, ο "Λόρδος του Ήχου" είχε και μεγάλο φιλανθρωπικό έργο για το οποίο και τιμήθηκε από την βασίλισσα Ελισάβετ. Στις 5 Απριλίου του 2012, σε ηλικία 89 ετών, αφήνει την τελευταία του πνοή. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του μπασίστα των Motley Crue Νίκι Σιξ ο οποίος σημειώνει: "Στον καλό Τζιμ: ήσουν υπεύθυνος για μερικές από τις καλύτερες ηχητικές στιγμές στην ιστορία της μουσικής, αλλά και κατά 50% υπεύθυνος για την απώλεια της ακοής μας."

20 Μαΐ 2014

14 Μαΐ 2014

Pass2Day | Νέες κυκλοφορίες | #90

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Κυριακή στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας 



Ο Νίκος Αντύπας υπογράφει την μουσική στο νέο δίσκο της Άλκηστης Πρωτοψάλτη με τον τίτλο Θέα παραδείσου. Ο Μιχάλης Γκανάς, η Λίνα Δημοπούλου, ο Νίκος Μωραΐτης, ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος και η Ελένη Φωτάκη υπογράφουν τους στίχους στα τραγούδια. Όταν έχεις λοιπόν όλους αυτούς τους δημιουργούς δεν μπορεί από το να έχεις ένα δίσκο από την αρχή επιτυχημένο. «Σαν μία διάπλατα ανοιχτή βεράντα της μουσικής» με «Θέα παραδείσου», περιγράφει η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, πολύ χαρακτηριστικά, αυτήν τη μουσική συνάντηση, 


Μια ψυχεδελική δίνη βάζουν στον νέο τους δίσκο με τον τίτλο Turn Blue και γίνονται πιο εμπορικοί και πιο ατμοσφαιρικοί από ποτέ. Είναι οι Black Keys. Οι κύριοι Dan Auerbach και Patrick Carney καταφέρνουν για ακόμη μία φορά να ξεσηκώσουν τον κόσμο τους με το όγδοο δίσκο τους, γίνονται πιο εμπορικοί από ποτέ και χάρη σε αυτούς θα έχουμε κάποιες οάσεις στις mainstream ερήμους που διανύουμε ανά καιρούς. Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις μουσική της εκάστοτε εποχής πόσο μάλλον εάν μιλάμε για την σημερινή εποχή, οι Black Keys όμως τα καταφέρνουν τέλεια.

13 Μαΐ 2014

12 Μαΐ 2014

Το Ρακόρ στον Κεραμεικό


Του Νέστορα Πουλάκου 

Πως ένα «εναλλακτικό» εστιατόριο στην καρδιά του Κεραμεικού, ανάμεσα στην πολύβουη οδό Πειραιώς και τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα της Ιεράς Οδού, είναι ταυτόχρονα τόσο οικογενειακό, φιλικό και συνοικιακό; Κι όμως, το «Ρακόρ» είναι το νέο στέκι των γεύσεων που έχουν προτείνει από καιρό οι αναγνώστες του «Φθηνού σκουφού» και δεν παραλείψαμε να επισκεφθούμε ένα βροχερό απόγευμα Πέμπτης. Και για να συνεχίσουμε την κινηματογραφική μας περιπλάνηση στη γευσιγνωσία, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε αυτόν τον «άγνωστο», καθ’ όλα όμως σημαντικό όρο του σινεμά (ρακόρ). Αν και το μαγαζί ήταν σχετικά άδειο, σίγουρα λόγω της ώρας που το επισκεφθήκαμε («λαϊκή απογευματινή», γαρ), μπορούσαμε να νιώσουμε τη ζεστασιά αμέσως. Παίζει ρόλο η διαρρύθμιση των τραπεζιών, σίγουρα οι μεγάλοι πάγκοι όπου μπορούν να κάθονται παρέες αλλά και να «συνυπάρχουν» άγνωστοι λάτρεις του καλού φαγητού, κυρίως όμως η άμεση επαφή κι οπτική που έχουμε με την κουζίνα και τη δημιουργία του φαγητού που μόλις παραγγείλαμε εκείνη ακριβώς τη στιγμή! Με την πείνα μας να είναι μεγάλη αλλά και την «αυστηρή» εντολή του διευθυντή της «σχεδίας» ότι μόνο με 15 ευρώ τρώμε, συγκρατηθήκαμε να μην παραγγείλουμε όλον τον κατάλογο. Μια ιδιαίτερη πανδαισία και πρόσμειξη γεύσεων, που συνδυάζουν την ελληνική κουζίνα, το υγιεινό φαγητό, τη χορτοφαγία, με τις απαραίτητες γκουρμέ απολαύσεις και τους ευφάνταστους συνδυασμούς του σεφ, περιλαμβάνει το καθημερινό, περίπου διαφορετικό μενού του «Ρακόρ». Για παράδειγμα: Πως ν’ αντισταθείς στο φαλάφελ με πλιγούρι, σάλτσα γιαουρτιού και πίτα, που είναι γευστικό και υγιεινό ταυτόχρονα; Ή στην πράσινη σαλάτα με γραβιέρα και πετιμέζι; Σε συνδυασμό με τις κοτομπουκιές, με γλυκιά μαγιονέζα και ρύζι basmati, τόσο άψογα σερβιρισμένες όσο και λεπταίσθητα γαστριμαργικές; Βέβαια για να αντέξει η «τσέπη» μας, αντικαταστήσαμε το φαλάφελ με πατάτες φρέσκιες, που είχαν σάλτσα φέτας και μανιάτικο σύγκλινο, για να πληρώσουμε συνολικά 15 ευρώ. Αν θέλετε να φάτε καλά και να χορτάσετε, δεν θα πληρώσετε πάνω από 10-13 ευρώ στο «Ρακόρ». Εμείς, το ρίξαμε στην υπερβολή βλέπετε, γιατί μας είχε καταβάλει η κούραση της ημέρας και η κίνηση στην Κηφισίας. Χαλάνδρι – Κεραμεικός είναι μια κάποια απόσταση. Έτσι κι αλλιώς, στον κατάλογο δεν θα δείτε κανένα πιάτο να συνοδεύεται από διψήφιο αριθμό ευρώ. Όλα κοστίζουν έως 9,5 ευρώ. «Έντιμο μαγαζί», ακούσαμε να το χαρακτηρίζει ένα διπλανό τραπέζι. Σημειώστε για το τέλος, ότι το μενού αλλάζει καθημερινά (πολλά πιάτα ημέρας), επίσης ότι οι χορτοφαγικές σούπες του δεν «παίζονται», όπως μας έχουν ενημερώσει, ενώ στο «Ρακόρ» θα φάτε το πιο υγιεινό burger της πόλης (διαβάστε παρακάτω). 

Εστιατόριο «Ρακόρ», Πλαταιών 10 & Γρανικού Κεραμεικός, 2117108877, Καθημερινά 12.00 – 01.00 (σερβίρει μέχρι τις 23.00). 

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τχ. 15 του μηνιαίου περιοδικού Σχεδία (Μάιος 2014).

7 Μαΐ 2014

Pass2Day | Νέος δίσκος από τον Σταμάτη Κραουνάκη | #89

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Κυριακή στο Vakxikon Radio, 8-10 το βράδυ, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας 

 
Όταν ακούς ότι ο Σταμάτης Κραουνάκης βγάζει νέο δίσκο, η πρώτη σκέψη που σου έρχεται στο μυαλό είναι γιατί δεν τον εχω ακούσει ακόμα! Ο νέος δίσκος λοιπόν του Κραουνακη είναι διαθέσιμος στα δισκοπωλεία και στα περίπτερα κι έχει τον τίτλο «Stamdoc14, Η λειτουργία των πόλεων». Πρόκειται για ένα διπλό cd με 31 τραγούδια και 10 κείμενα του Σταμάτη Κραουνάκη. Σε μια εποχή που το καλό τραγούδι και γενικά οτιδήποτε όμορφο και ανένταχτο στην τέχνη τείνει να εξαφανιστεί, ο Κραουνάκης δηλώνει παρών για ακόμη μία φορά. Στα 31 τραγούδια του «Stamdoc14, Η λειτουργία των πόλεων» τους στίχους έχουν γράψει ο Σταμάτης Κραουνάκης,ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Ιάκωβος Καμπανέλης, ο θεατρικός συγγραφέας Άκης Δήμου και ο συνθέτης έχει δανειστεί και στίχους από ποιήματα της Κική Δημουλά. Στο διπλό cd τραγουδάνε από τον Γιώργο Μαργαρίτη και την Βίκυ Μοσχολιού μέχρι την Γιώτα Νέγκα και την Γωγώ Τσαμπά. 


Με τη φράση της Στέφαν Έσσελ: «Η δημιουργία είναι η μόνη αντίσταση» ξεκίνησε την παρουσίαση του νέου του δίσκου που έγινε στις 2 Μαΐου στην Θεσσαλονίκη. Γράφει χαραχτηριστικά ο μεγάλος αυτός μουσικός: «Με τραγούδια θα επιτεθώ, κλέβω απ' τ’ αηδόνια φωνές…μου αφήνουν γράμματα οι φευγάτοι… μπόρεσα ν' ακούσω την ψυχή μου έρημη μέσα στη νύχτα της πόλεως… οι πόρτες ανοιχτές και μπήκα… άλλα είναι αυτά που συμβαίνουν από αυτά που γράφονται για ζωή… η αυλή μας έβγαζε φως εχτές το είδα…» 

6 Μαΐ 2014

5 Μαΐ 2014

Δύστηνος έγκειμαι πόθω [Συλλογικό, Μτφρ. Γιώργος Μπλάνας, Vakxikon.gr 2014]



Του Νέστορα Πουλάκου

Το ποίημα -ως κατεξοχήν έργο τέχνης- είναι ο προνομιακός τόπος του έρωτα. Δίχως την τέχνη, ο έρωτας δεν θα υπήρχε καν. Θα περιοριζόταν στην αναπαραγωγή. Τα έργα τέχνης και ιδίως τα ποιήματα μας μαθαίνουν να ερωτευόμαστε. Η παρούσα ανθολογία ερωτικής ποίησης εκτείνεται από τη Σαπφώ και τον Σαίξπηρ και φτάνει μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Ο βραβευμένος Έλληνας ποιητής και μεταφραστής Γιώργος Μπλάνας, έχει δημοσιεύσει ένα μέρος της ανθολογίας σε περιοδικό, μέχρι που οι εκδόσεις Vakxikon.gr ανέλαβαν την έκδοση της την 14η Φεβρουαρίου 2014. Στην έκδοση θα βρείτε και έναν κατατοπιστικό πρόλογο του ανθολογούντα-μεταφραστή. Ανθολογούνται οι: Σαπφώ, Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς, Κασσιανή, Μπιλχάνα, Κριστίν ντε Πιζάν, Λουίς δε Γκόνγκορα υ Αργότε, Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Σορ Χουάνα Ινές ντε λα Κρουζ, Κομπαγιάσσι Ίσσα, Τζων Έβερλην Μπάρλας, Έζρα Πάουντ, Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκη, Τσαρλς Ρέζνικοφ, Τριστάν Τζαρά, Κένεθ Ρέξροθ, Κένεθ Πάτσεν, Ορχάν Βελλή Κανίκ, Γκρέγκορυ Κόρσο, Αντρέι Βοζνισένσκι, Γιόσιφ Μπρόντσκυ. Η έκδοση διατίθεται στα κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Η ψηφιακή της έκδοση (e-book) κυκλοφορεί στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία στη μισή τιμή. 

*Η βιβλιοπαρουσίαση δημοσιεύτηκε στο τχ. 15 του μηνιαίου περιοδικού Σχεδία (Μάιος 2014).