31 Οκτ 2014

30 Οκτ 2014

Για το «Κορόβα» στον Κεραμεικό




Του Νέστορα Πουλάκου

Μέσα σε αυτήν την οικονομική καταχνιά η πόλη μας πάλλεται, συνεχώς ανακατεύει την «τράπουλα» και ολοένα περισσότερο ζυμώνει τους ανθρώπους ώστε να γεννούν νέες ιδέες και να πραγματοποιούν πρωτότυπα πρότζεκτ. Τέτοιο παράδειγμα άλλωστε, πλέον χαρακτηριστικό, είναι η «σχεδία» μας. Και με τέτοιες περιπτώσεις θέλουμε να ασχολούμαστε στη στήλη αυτή, χωρίς φυσικά να γυρίζουμε την πλάτη στην παράδοση όπως θα έχετε σίγουρα διαπιστώσει.
Μετά από καιρό επισκεφθήκαμε την περιοχή του Κεραμεικού, η οποία απ’ ότι φαίνεται (κι ευτυχώς) Γκάζι δεν θα γίνει αλλά συγκεντρώνει μια πιο εναλλακτική πλευρά αυτής της πόλης: παραδοσιακά καφενεία συναντούν σύγχρονα ρακομελάδικα και νέου στυλ μπαράκια τα παλαιού ύφους ροκάδικα στέκια. Εκεί ανάμεσα, νέοι άνθρωποι σκαρφίζονται πρωτότυπες ιδέες. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει στο «Κορόβα»: μινιμάλ αισθητική στην διακόσμηση με ατμόσφαιρα που θυμίζει περισσότερο μπαρ και παραδοσιακά προϊόντα από την Καρδίτσα μέχρι τα βουνά της Κρήτης και τις λαϊκές αγορές του Μεταξουργείου και των Πετραλώνων, συνυπάρχουν αρμονικά.
Όπως μαθαίνουμε, τέσσερις φίλοι (Άλεξ, Νίκος, Νίκος και Έλενα) μπουχτίσανε από τις δουλειές τους, που εκτείνονταν από την δημοσιογραφία μέχρι την ηχοληψία, κι αποφασίσανε να προχωρήσουν σε αυτήν την κίνηση. Να ανοίξουν το «Κορόβα» σε μια περιοχή που «Τα Κανάρια», «Οι φίλοι» και καμιά δεκάρια ακόμη μαγαζιά φαγητού και ποτού «ζουν» σε απόσταση αναπνοής. Άρα λοιπόν ήθελαν ιδέες που θα τους ξεχώριζαν…
Από το όνομα, που στα ρωσικά σημαίνει αγελάδα αλλά εκείνοι το «δανείστηκαν» από το αγαπημένο μπαρ των πρωταγωνιστών στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι» του Κιούμπρικ (ξέρετε, εκεί που κατανάλωναν το γάλα πριν ξεκινήσει η «παράσταση»), μέχρι το πεϊνιρλί απάκι (με τρικαλινό κασέρι) που μας έφερε στο μυαλό το λαχταριστό πεϊνιρλί σουβλάκι της Δράμας που ακόμη δεν έχει ανακαλυφθεί στα μέρη μας. Κι από την πιο κρύα και καθαρή ρακή της περιοχής, από τις τόσες που έχουμε δοκιμάσει, έως το ψητό ταλαγάνι με χειροποίητη μαρμελάδα σύκο.
Εμείς, ήπιαμε κρυφά από την διεύθυνση της «σχεδίας» ένα 100αράκι ρακή, αλλά πρώτα φροντίσαμε να δοκιμάσουμε τα παραπάνω πιάτα που σας αναφέραμε, συνοδευόμενα από μια εξαίσια φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και κάπαρη. Συνολικά δώσαμε 13 ευρώ. Μάλιστα αρκετοί από την παρέα μας, είχαν ήδη προλάβει το «happy our» που έχει αποφασίσει το μαγαζί για τα απογεύματα, έως τις 9 το βράδυ, και στο ταμείο πληρώσανε ακόμη πιο οικονομικά.
Με άλλα λόγια, το «Κορόβα» είναι το χαρακτηριστικό αποτύπωμα μιας παρέας που δεν έσκυψε το κεφάλι στα δύσκολα και κόντρα στους καιρούς, συνασπίστηκε με τους συνομηλίκους της προσφέροντας μια όμορφη, καλαίσθητη και τίμια διασκέδαση. Τέλος, να σημειώσουμε ότι ανήκει στο δίκτυο της «σχεδίας» για την καμπάνια «ένας καφές σε περιμένει».

*Καφενείο-Μεζεδοπωλείο «Κορόβα», Κεραμεικού 93-95 Κεραμεικός, Τηλ. 2130301210, Ανοιχτά καθημερινά από τις 11.00 έως τις 03.00.

29 Οκτ 2014

Pass2Day | Το BBC ψήφισε τις 50 καλύτερες διασκευές όλων των εποχών | #107



Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας



Η σύλληψη και η δημιουργία ενός τραγουδιού είναι προφανώς αυτό που χαραχτηρίζει τον εκάστοτε καλλιτέχνη που ασχολείται με την μουσική. Σε πολλές περιπτώσεις όμως η διασκευή ενός τραγουδιού μπορεί να αποδειχθεί αν όχι καλύτερη σίγουρα ισάξια με την αρχική σύνθεση. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που πολλές μπάντες και τραγουδιστές συμπεριλαμβάνουν στους δίσκους τους και στις συναυλίες τους διασκευές εκτελεσμένες στα δικά τους "μέτρα".
Η στήλη Pass2day, έψαξε και βρήκε τις 50 καλύτερες διασκευές που ψήφισαν οι αναγνώστες του bbc.co.uk/music. Διαβάζοντας λοιπόν τις πρώτες λέξεις αυτού του άρθρου έρχονται αυτόματα στο μυαλό όλων σας διασκευές που θα μπορουσαν να συμπεριληφθούν στην πενηντάδα. Για να σας βγάλω λοιπόν από τον  κόπο της σκέψης θα αναφέρω ότι στην πρώτη θέση δεν είναι  το "Ηurt" των Nine Inch Nails διασκευασμένο από τον συγκλονιστικό Johnny Cash, βρίσκεται στην δεύτερη θέση, δεν είναι το All Along The Watchtower διασκευασμένο από τον κορυφαίο κιθαρίστα όλων των εποχών Jimi Hendrix, βρίσκεται στην πρώτη πεντάδα. Ο βασιλιάς του ροκ εντ ρολ είναι πανταχού παρόν. Ο  Elvis Presley και το "Always On My Mind" ήταν η αφορμή για τους Pet Shop Boys να διασκευάσουν αυτό το κομμάτι το οποίο τους έδωσε την πρώτη θέση.


Αναλυτικά παρακάτω είναι η λίστα με τις 50 καλύτερες διασκευές:
1. Pet Shop Boys - Always On My Mind 
2. Johnny Cash – Hurt
3. The Stranglers - Walk On By
4. Jimi Hendrix - All Along The Watchtower
5. Jeff Buckley – Hallelujah
6. Soft Cell - Tainted Love
7. Joe Cocker - With A Little Help From My Friends
8. Sinead O'Connor - Nothing Compares 2 U
9. Muse - Feeling Good
10. Whitney Houston - I Will Always Love You
11. Marvin Gaye - I Heard It Through The Grapevine
12. Adele - Make You Feel My Love
13. This Mortal Coil - Song To The Siren
14. The Clash - I Fought The Law
15. China Drum - Wuthering Heights
16. Nirvana - The Man Who Sold The World
17. Aretha Franklin – Respect
18. Eva Cassidy – Songbird
19. Leona Lewis – Run
20. Led Zeppelin - When The Levee Breaks
21. Righteous Brothers - Unchained Melody
22. Florence + the Machine - You've Got The Love
23. Mark Ronson - Valerie (feat. Amy Winehouse)
24. Jimi Hendrix - Hey Joe
25. The Fall - Lost In Music
26. Gary Jules - Mad World (feat. Michael Andrews)
27. Bryan Ferry - A Hard Rain's A-Gonna Fall
28. The Specials - A Message To You Rudy
29. Birdy - Skinny Love
30. Fugees - Killing Me Softly With His Song
31. The Pogues - Dirty Old Town
32. Elvis Costello & The Attractions - Good Year For The Roses
33. José González – Heartbeats
34. The Isley Brothers - Summer Breeze
35. Thin Lizzy – Rosalie
36. Talking Heads - Take Me To The River
37. David Bowie - China Girl
38. Urge Overkill - Girl, You'll Be A Woman Soon
39. Ryan Adams – Wonderwall
40. Nina Simone - Mr. Bojangles
41. Hüsker Dü - Eight Miles High
42. José Feliciano - Light My Fire
43. Earth, Wind & Fire - Got To Get You Into My Life
44. Santana - Oye Como Va
45. James Blake - Limit To Your Love
46. Billy Paul - Your Song
47. Richie Havens - Going Back To My Roots
48. Labrinth - Express Yourself
49. Prince Fatty - Shimmy Shimmy Ya (feat. Horseman)
50. D'Angelo – Cruisin 

27 Οκτ 2014

Ανταπόκριση από πλανήτη ψυχή @ Beton7Radio


Στην εκπομπή Ανταπόκριση από πλανήτη ψυχή του Σταύρου Καμπάδαη
την Δευτέρα 27/10/2014 καλεσμένος, ο εκδότης του Vakxikon.gr
των πρώτων ηλεκτρονικών εκδόσεων στην Ελλάδα
και κριτικός κινηματογράφου Νέστορας Πουλάκος.
Συζήτηση για βιβλία, κινηματόγραφο και μουσικές.
Συντονιστείτε και κερδίστε βιβλία των εκδόσεων Vakxikon.gr
Στο www.beton7artradio.gr
Δευτέρα 27/10/2014 στις 19:00

24 Οκτ 2014

Διαβάζοντας@amagi


Την Κυριακή 26/10/2014 στην εκπομπή Διαβάζοντας@amagi στις 2μ.μ. θα έχουμε καλεσμένο τον Νέστορα Πουλάκο, συγγραφέα, (συν)εκδότη του περιοδικού Βακχικόν, συνιδιοκτήτη των εκδόσεων www.vakxikon.gr, του ομώνυμου βιβλιοπωλείου και ραδιοφωνικού σταθμού (έχει και δυο τρεις ακόμα ιδιότητες που θα σας τις αποκαλύψουμε on air)!

23 Οκτ 2014

Το Βακχικόν δεν είναι μόνο ποίημα του Καβάφη


Του Ιωσήφ Πρωιμάκης

Αρχές των ‘00s στη βαλκανική γωνιά μας, πριν τα Facebook και τα Twitter κι όλα αυτά τα δίκτυα του Σατανά, και στην επαύριο του πανηγυριού των chats στα mIRC και τα ICQ, η Ελλάδα των internets ξενυχτούσε στα blogs. Δικό τους star-system, δικές τους παρέες και κλίκες και groupies κι όλα αυτά, τα ελληνικά blogs, η ελληνική μπλογκόσφαιρα όπως της άρεσε να αποκαλείται, είχε την ατυχία να πάσχει από πλείστες όσες παιδικές ασθένειες θα μπορούσαν να ταλανίσουν την κοινωνία που καθρεφτιζόταν στα blogspot και τα wordpress της. 

Εσωστρέφεια, αυτοαναφορικότητα, ναρκισσισμός κι ανώνυμα αλληλομαχαιρώματα ήταν τα σταθερά πιάτα ημέρας, στο σύμπαν που το κάθε Πληγωμένο Κυκλάμινο και ο κάθε Μελαγχολικός Νούφαρος ένωναν τις μοναξιές τους στα comments των posts για την καθημερινή τους δια(σ)τροφή και τα συναισθηματικά τους σκαμπανεβάσματα, και μαζί με άλλα μυρωδάτα λουλουδάκια και χνουδωτά ζωάκια, παράσερναν την πλατφόρμα αυτοδημοσίευσης σε μια κατεύθυνση εντελώς αντίθετη από εκείνη που στην γενέτειρα Αμερική οδήγησε στην έκρηξη της grassroots αντισυστημικής δημοσιογραφίας. Σαν τους Γαλάτες όμως στην παντοκρατορία των Ρωμαίων, υπήρχαν και στην ελληνική μπλογκόσφαιρα μερικά μικρά χωριά που αντιστέκονταν.

Οντότητες όπως το βιβλιοφιλικό Vakxikon. Ένα από τα ελάχιστα ελληνικά blogs που ξεκίνησαν με σαφή, στοχευμένη ταυτότητα και θεματολογία, κι ίσως το μόνο που όχι μόνο τη διατήρησε και τη διατηρεί ακόμη και σήμερα, αλλά στα χρόνια που πέρασαν κατάφερε να την εμπλουτίσει και να την επεκτείνει, μετατρέποντας τον τίτλο του σε διαπλατφορμικό πια εμπορικό brand. Από βιβλιοφιλικό blog σε online λογοτεχνικό περιοδικό, από ‘κει σε web-radio με πολιτιστικό προσανατολισμό, κι ύστερα σε online βιβλιοπωλείο και boutique εκδοτικό οίκο, με έμφαση πάντα στο ψηφιακό. Φέτος, το Vakxikon έκανε το επόμενο λογικό του βήμα, αποκτώντας μετά από οκτώμισι χρόνια ψηφιακής ύπαρξης, τη φυσική του υπόσταση στη μορφή του βιβλιοπωλείου Vakxikon, στην καρδιά της γειτονιάς του βιβλίου.

«Η ιστορία του Vakxikon κρατάει απ’ το 2006», θυμάται ο Νέστορας Πουλάκος, εις εκ της τριπλέτας των εμπνευστών του Vakxikon, εξιστορώντας στην Popaganda την πορεία απ’ το γυαλί της οθόνης του υπολογιστή, ως τη γυάλινη βιτρίνα της Ασκληπιού. «Φίλοι, λογοτέχνες και δημοσιογράφοι, είχαμε φτιάξει το βιβλιοφιλικό blog του Vakxikon, όπου δημοσιεύαμε τα ποιήματα και τα πεζά μας, αλλά και τα κείμενά μας για βιβλία που μας άρεσαν και συνεντεύξεις με προσωπικότητες που μας ενδιέφεραν». Για χρόνια δημοσιογράφος και δη εφημεριδάς βέβαια, ο Νέστορας ήταν συνηθισμένος σε πιο νοικοκυρεμένη ύλη. Κι έτσι εγένετο το περιοδικό. «Τότε, αρχές του 2008, λογοτεχνικό περιοδικό στο διαδίκτυο ήταν κάτι σαν UFO: υπήρχαν μεν κάποιες προσπάθειες, αλλά όχι στο ύφος που θέλαμε να το κάνουμε εμείς, με την έννοια ότι υπήρχαν μεν sites, τα οποία όμως είχαν καθημερινή ανανέωση. Εμείς φτιάξαμε ένα site που στην περιοδικότητά του είχε τη μορφή ενός εντύπου. Κάθε φορά δηλαδή φτιαχνόταν με τη δομή ενός τριμηνιαίου τεύχους».

Τον ερχόμενο Δεκέμβρη, το Vakxikon θα δημοσιεύσει το 28ο τεύχος του, και για ένα περιοδικό που για μισή δεκαετία και βάλε ασχολείται με μπλόκια από χαρτιά που έχουν λέξεις τυπωμένες πάνω τους, είναι εύλογο ν’ αναρωτιέσαι πώς και το τριμηνιαίο Vakxikon δεν συναντήθηκε ποτέ με το χαρτί. «Δεχτήκαμε διάφορα πρεσαρίσματα για να το κάνουμε», λέει ο Νέστορας, κι ο Στράτος Προύσαλης, συνέταιρος και συνεργάτης του, συμπληρώνει πως «υπήρξαν κι αρκετές δυσκολίες, ειδικά σε μια περίοδο που καταξιωμένα περιοδικά έκλειναν το ένα πίσω απ’ το άλλο, οπότε αποφασίσαμε να διατηρήσουμε την ψηφιακή μας ταυτότητα, γιατί εκεί ανήκουμε κιόλας. Διαφορετικά θα ήμασταν ένα ακόμη από τα 20-30 έντυπα που κυκλοφορούν και τα οποία συνήθως μοιάζουν μεταξύ τους». 
Το 2010 το Vakxikon απέκτησε και το ραδιόφωνό του συγκεντρώνοντας στα μικρόφωνά του όλους τους συνεργάτες, συντάκτες, δημοσιογράφους και συγγραφείς που είχαν περάσει απ’ τις ηλεκτρονικές σελίδες του, ενώ το 2011 συνέβη αυτό που οδήγησε στην καθοριστική μετεξέλιξή του. «Αρχές του ‘11 ανακοινώθηκε απ’ τον τότε Υπουργό Πολιτισμού Πέτρο Γερουλάνο η νομιμοποίηση του e-book ως επίσημης έκδοσης», σημειώνει ο Νέστορας. «Αυτό που γινόταν ως τότε, ήταν ότι κάποιοι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι βγάζανε επιλεκτικά κάποιους έντυπους τίτλους παράλληλα και σε e-book, δοκιμαστικά». Το άνοιγμα των e-books ως αυτόνομων εκδόσεων έμπασε το Vakxikon στο χώρο της έκδοσης, όπου «ήμασταν ο πρώτος εκδοτικός οίκος που έβγαζε αποκλειστικά e-books», όπως σημειώνουν τα παιδιά. 

Πονεμένη ιστορία τα e-books στην Ελλάδα βέβαια, δύσκολη περίπτωση και για το Vakxikon, έδωσε όμως στην προσπάθεια το σπρώξιμο που χρειαζόταν για να μπει στο χαρτί. «Το ψηφιακό βιβλίο στην Ελλάδα δεν πήγαινε όπως θα θέλαμε κι επιπλέον οι εκδοτικοί οίκοι που άρχισαν να δραστηριοποιούνται σ’ αυτόν τον τομέα έγιναν άπειροι στα επόμενα δύο χρόνια, οπότε το ‘12 κάναμε κάτι που μας έδειχνε κι η αγορά ότι έπρεπε να κάνουμε, αλλά το ζητούσαν κι οι συνεργάτες μας: περάσαμε στις έντυπες εκδόσεις κι έτσι άρχισαν όλοι μας οι τίτλοι να είναι διπλοί. Δεν θέλαμε να απωλέσουμε την ψηφιακή μας ταυτότητα προφανώς, αλλά αποφασίσαμε να έχουμε και την άλλη έκφανση».

«Από ‘κει και πέρα, στα δυο χρόνια που πέρασαν το Vakxikon δυνάμωνε απ’ όλες τις πλευρές, αλλά κυρίως από τις εκδόσεις», παίρνει τη σκυτάλη ο Στράτος. «Κι έτσι, την ώρα που οι περισσότεροι έκλειναν τα μαγαζιά τους κι απομονώνονταν στα e-shops, εμείς αποφασίσαμε να κάνουμε το αντίστροφο». Κι έτσι, το Vakxikon απέκτησε βιτρίνα στην Ασκληπιού. «Μας ενδιέφερε πάρα πολύ να ανοίξουμε σ’ αυτήν την περιοχή, στο κέντρο του βιβλίου, ανάμεσα σε ιστορικά βιβλιοπωλεία όπως η Πρωτοπορία κι η Πολιτεία, με 15-20 εκδοτικούς οίκους τριγύρω και καμιά 50αριά άλλα μικρά βιβλιοπωλεία, αλλά θέλαμε να φέρουμε και μια ταυτότητα σ’ αυτό το χώρο, η οποία δεν υπάρχει γύρω – γύρω».

«Ο στόχος μας ήταν σ’ αυτό το φυσικό χώρο να φέρουμε την ψηφιακή ταυτότητα του Vakxikon», συνεχίζει. «Να ανοίξουμε δηλαδή τη βιτρίνα μας, αλλά μπαίνοντας εδώ ο πελάτης, να καταλαβαίνει ότι αυτός ο χώρος είναι κομμάτι και μιας ψηφιακής πλατφόρμας. Γι’ αυτό και μεταφέραμε εδώ το web-radio, που σημαίνει ότι όχι μόνο ακούγεται εδώ η μουσική του σταθμού, αλλά παραγωγοί κάνουν τις εκπομπές τους κατ’ ευθείαν απ’ αυτόν εδώ το χώρο, κι επιπλέον, αυτό που δουλεύουμε τώρα, είναι το πάντρεμα του φυσικού με το ψηφιακό μας βιβλίο, μέσα στον ίδιο χώρο». Μια ταμπλέτα τοποθετημένη σε κεντρική προθήκη του βιβλιοπωλείου, λειτουργεί ως χειροπιαστή βιτρίνα της ψηφιακής βιβλιοθήκης του Vakxikon. Μέσα απ’ αυτήν, ο πελάτης μπορεί την ίδια στιγμή που κρατά ένα βιβλίο στα χέρια του, να ξεφυλλίσει την ψηφιακή του μορφή και να το αγοράσει στη μισή τιμή.

Ρωτάω τι είδους βιβλία μπορεί να βρει κανείς στη λίστα του Vakxikon κι ο Νέστορας μου πλασάρει την ταμπλέτα σε μια σελίδα που γράφει το όνομά μου: «ΙΩΣΗΦ: Εβραιο-αιγύπτιος πολιτικός. Γεννήθηκε στην Ιουδαία. Ο “χαϊδεμένος” του πατέρα του. Τα αδέρφια του εργάζονταν σκληρά. Φορούσε ένα φανταχτερό παλτό. Το γεγονός προκάλεσε την οργή των αδελφών του. Τον πούλησαν σε σκλαβοπάζαρο και έστειλαν το παλτό του στο καθαριστήριο. Ο “Σήφης” κατέληξε στην Αίγυπτο· αρνήθηκε να “κλεφτεί” με τη Βασίλισσα. Ο σύζυγός της -ο Φαραώ- τον έριξε στη φυλακή, από ευγνωμοσύνη, και ύστερα τον έκανε μπάτλερ στα ανάκτορα. Τα χρόνια πέρασαν. Έπληξε λοιμός την Ιουδαία. Τα αδέλφια του Ιωσήφ έφτασαν στην Αίγυπτο για να ζητήσουν τρόφιμα. Εκεί συνάντησαν τον “Σήφη” –χωρίς παλτό, βέβαια– ο οποίος τους ευχαρίστησε για το καλό που του έκαναν». Ποιος ήταν Ποιος: Βιογραφικό Λεξικό Επιφανών & Επίδοξων Διασημοτήτων, του Irwin L Gordon. Ζητάω να το αγοράσω, αλλά θα πρέπει να περιμένω μέχρι τον Νοέμβρη που εκδίδεται κανονικά. Χαλάλι.

*Το βιβλιοπωλείο Vakxikon, Ασκληπιού 17 και Σόλωνος, θα κάνει τα εγκαίνιά του την 1η Νοέμβρη.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ενημερωτικό portal www.popaganda.gr (15-10-14).

22 Οκτ 2014

Pass2Day | Είναι το Stairway to Heaven προϊόν κλοπής; | #106



Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας
 
 

Οι Led Zeppelin είναι ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα στο χώρο της μουσικής με τραγούδια που ήταν, είναι και θα παραμείνουν αναλλοίωτα στον χρόνο. Το Stairway to Heaven είναι το πιο γνωστό τραγούδι της μπάντας και ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια όλων των εποχών με πολλές πωλήσεις και βραβεύσεις.
Τα παιδιά του μουσικού Randy California από τους Spirit έκαναν αγωγή κατά του συγκροτήματος αξιώνοντας κέρδη από το σπουδαίο αυτό κομμάτι, ισχυριζόμενοι ότι οι Led Zeppelin "έκλεψαν" τη σύνθεση του τραγουδιού από τον πατέρα τους και συγκεκριμένα από το τραγούδι Taurus. Ο Randy California πριν πεθάνει σε καθε συνέντευξη που έδινε τόνιζε συνεχώς την ομοιότητα των δύο τραγουδιών χωρίς όμως να έχει κινήσει ποτέ διαδικασία αγωγής, μέχρι που το έκαναν τα παιδιά του. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κομμάτι Taurus γράφτηκε από τους  Spirit το 1968 ενώ το Stairway to Heaven το 1971 και σε μια εποχή που οι Led Zeppelin άνοιγαν τις συναυλίες των Spirit και έπαιζαν μαζί στα φεστιβάλ.


Η δίκη έχει προγραμματιστεί να γίνει στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, παρόλο που οι δικηγόροι των Led Zeppelin το θεώρησαν στην αρχή παράνομο λόγω του ότι η αντίπαλη πλευρά είναι από την Μεγάλη Βρετανία και θα έπρεπε να γίνει η δίκη στο νησί. Η ένσταση απορρίφθηκε από την δικαστή της Πεσυλβάνια με την αιτιολογία ότι τα κέρδη από τις πωλήσεις, τις συναυλίες, τις διαφημίσεις σε τηλεόραση και ραδιόφωνο αγγίζουν πολλά εκατομμύρια δολάρια από την εκμετάλευση του κομματιού αυτού. Ακούστε για αρχή το Stairway to Heaven και στην συνέχεια ακούστε εδώ το  τραγούδι Taurus.
  Τα συμπεράσματα δικά σας...

21 Οκτ 2014

20 Οκτ 2014

Χρυσάφι στον άερα [Σωτήρης Κακίσης, Vakxikon.gr 2014]




Στο πλαίσιο των «35 χρόνων in libris» του ποιητή Σωτήρη Κακίση και του σχετικού αφιερώματος που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 26 του λογοτεχνικού περιοδικού Vakxikon.gr, οι ομώνυμες εκδόσεις την ποιητική συλλογή «Χρυσάφι στον αέρα!», αποκλειστικά σε έντυπη έκδοση. Το βιβλίο, που είναι για καιρό εξαντλημένο, κυκλοφόρησε πριν 26 ακριβώς χρόνια, τον Ιούνιο του 1988, από τις εκδόσεις Ίκαρος. 35 χρόνια μες στα βιβλία συμπλήρωσε φέτος ο ποιητής Σωτήρης Κακίσης από την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησαν αφενός η ποιητική συλλογή «Τα Σύρματα» (Τραμ α’ έκδοση, Ερατώ β’ έκδοση) –την οποία, μεταξύ άλλων, ο Τάσος Λειβαδίτης, ο Ανδρέας Καραντώνης υποδέχτηκαν με ένθερμο τρόπο-, αφετέρου οι μεταφράσεις της Σαπφώς (Κέδρος α’ έκδοση, Νεφέλη β’ έκδοση, Ερατώ γ’ έκδοση) και του Αλκαίου (Εστία α’ έκδοση, Νεφέλη β’ έκδοση) που εξακολουθούν να αποτελούν σημεία αναφοράς στην ελληνική γραμματεία. Στο αφιέρωμα συναντάμε μια πλήρη επισκόπηση της καλλιτεχνικής πορείας του Κακίση: Διαβάζουμε χαρακτηριστικά ποιήματα, μεταφράσεις, πεζά, διηγήματα και δοκίμια, δημοσιογραφικά του κείμενα –διακρίθηκε στις συνεντεύξεις και τα αθλητικά κύρια άρθρα-, στίχους που έχουν μελοποιηθεί και σενάρια του που έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον Γιώργο Πανουσόπουλο. Στο κύριο μέρος του αφιερώματος, τον λόγο παίρνουν άνθρωποι των τεχνών που εκτιμούν το έργο του ποιητή: ο τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς, οι σκηνοθέτες Γιώργος Πανουσόπουλος και Ηλίας Γιαννακάκης, ο μουσικολόγος Ηρακλής Οικονόμου και η ελληνίστρια Κατερίνα Καρπινάτο. Στο ίδιο σημείο διαβάζουμε και κείμενα που έχουν γραφτεί για το έργο του Κακίση όλα αυτά τα χρόνια, από τον Ευγένιο Αρανίτση, τον Γιάννη Βαρβέρη, έως τον Γιώργο Μαρκόπουλο κ.ά. Την έκδοση «Χρυσάφι στον αέρα!» μπορείτε να βρείτε σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία της χώρας καθώς και στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία.

Νέστορας Πουλάκος

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τχ. 19 του μηναίου περιοδικού ΣΧΕΔΙΑ (Οκτώβριος 2014).

17 Οκτ 2014

16 Οκτ 2014

Για τον Ελία Σουλεϊμάν



 
Του Νέστορα Πουλάκου

Σε έναν από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου σινεμά έχει αφιέρωμα και τιμά το φετινό Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, που διεξάγεται από τις 16 έως τις 26 Οκτωβρίου στο Άστυ και στο Ααβόρα.
Ο 57χρονος Παλαιστίνιος Ελία Σουλεϊμάν φτάνει στην Αθήνα με αφορμή τις προβολές τριών χαρακτηριστικών ταινιών στο 27ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Στον «Χρόνο που απομένει», μια συμπαραγωγή Αγγλίας, Ιταλίας, Βελγίου και Γαλλίας του 2009, o Σουλεϊμάν αφηγείται σε τέσσερα επεισόδια οικογενειακές ιστορίες, εμπνευσμένες από τα προσωπικά ημερολόγια του πατέρα του Φουάντ, ξεκινώντας από τότε που ήταν μαχητής αντίστασης το 1948, και τα γράμματα της μητέρας του σε μέλη της οικογένειας, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα, κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Επιπλέον, ο Σουλεϊμάν συνδυάζει τις δικές του αναμνήσεις, σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει ένα πορτρέτο της καθημερινής ζωής των Παλαιστινίων, οι οποίοι φέρουν την ένδειξη Ισραηλινοί-Άραβες, αφού επέλεξαν να παραμείνουν στη χώρα τους και να γίνουν μειοψηφία. Με αίσθημα απόκοσμης νοσταλγίας για τη Ναζαρέτ, ακόμα και για εκείνους που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στα εδάφη της, ξετυλίγονται απρόβλεπτες ιστορίες, μακριά από συνήθεις υπολογισμούς. Στην αρχαία γη της Χαναάν, ο Σουλεϊμάν γκρεμίζει τα σύνορα και ξεπερνά την αυτοβιογραφία, δείχνοντας το ολοκληρωμένο, ειλικρινές, χιουμοριστικό, ριζοσπαστικό όραμά του για την πραγματική ανθρωπότητα στον κόσμο αυτό που όλοι συνυπάρχουμε. Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών.
Στη «Θεϊκή παρέμβαση», μια συμπαραγωγή Γαλλίας, Μαρόκου, Γερμανίας και Παλαιστίνης του 2002, o Άγιος Βασίλης προσπαθεί να ξεφύγει από μια συμμορία νεαρών με μαχαίρια. Είναι μία από τις πολλές βινιέτες της παλαιστινιακής ζωής στο Ισραήλ - σε μια γειτονιά στη Ναζαρέτ. Οι περισσότερες από τις ιστορίες είναι αστείες, μερικές παράλογες, άλλες μυθικές. Ένας άνθρωπος ο οποίος ελέγχει μεθοδικά την αλληλογραφία κάθε πρωί, παθαίνει καρδιακή προσβολή. Ο γιος του τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο. Ο γιος βλέπει τακτικά μια γυναίκα στο Al-Ram, κάθονται σε ένα αυτοκίνητο και ερωτοτροπούν. Ένα κόκκινο μπαλόνι επιπλέει ελεύθερο στον αέρα. Γείτονες πετάνε τα σκουπίδια πάνω από τους τοίχους. Η ζωή συνεχίζεται, μέχρι τη στιγμή που σταματά. Πρόκειται για μια σουρεαλιστική, ζοφερή, μαύρη κωμωδία. Σχεδόν χωρίς διαλόγους, έχει πολιτικές αναφορές, ρομάντζο, σπέσιαλ εφέ και πολλή αγάπη. H ταινία κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής και το Βραβείο της FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών, καθώς και το Βραβείο του Screen International στα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Στην γαλλο-ισπανική σπονδυλωτή ταινία του 2012 «7 ημέρες στην Αβάνα», βλέπουμε επτά διαφορετικές ιστορίες, μία για κάθε ημέρα της εβδομάδας, οι οποίες προσεγγίζουν τις πολλαπλές όψεις της κουβανέζικης καθημερινότητας. Στην ιστορία που σκηνοθετεί ο Σουλεϊμάν, ένας Παλαιστίνιος, φτάνει στην Αβάνα και περιπλανιέται στους δρόμους της πόλης περιμένοντας ένα ραντεβού με την Πρεσβεία της Παλαιστίνης. Ο Σουλεϊμάν σκηνοθετεί την μέρα Πέμπτη. Δείχνει ξανά την αγάπη του για τις μυστηριώδεις ανατροπές που μπορεί να βιώσει κανείς όταν βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής, παρέα με την γοητεία του αγνώστου. Η προσαρμοστικότητα υπερτερεί της αμηχανίας…
Ο Ελία Σουλεϊμάν είναι ο διαπρεπέστερος κινηματογραφικός εκπρόσωπος της Παλαιστίνης. Γράφει, σκηνοθετεί, πρωταγωνιστεί και συμμετέχει στις παραγωγές των ταινιών του. Επίσης, διδάσκει στην Παλαιστίνη και την Ελβετία. Ο προσωπικός του τόνος δεν εξαντλείται στις παραπάνω ιδιότητες αλλά διαπερνά με τρόπο βαθύ και πολυεπίπεδο ολόκληρη τη ραχοκοκαλιά των φιλμ του, αναδύοντας ένα σύμπαν που ξεπερνά τα στενά όρια του βιογραφικού για να αγγίξει τις κορυφές του αφόρητα ανθρώπινα βιωματικού. Προσκαλεί τον θεατή του στον κόσμο της κατανόησης και της σάτιρας, τροφοδοτώντας τον με εικόνες γλαφυρές, που τον συνοδεύουν σπίτι του και συντροφεύουν την σκέψη του προβληματίζοντάς την.
O δημοφιλής Παλαιστίνιος σκηνοθέτης θα δώσει το παρών στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου όπου και θα συναντήσει το ελληνικό σινεφίλ κοινό.

*To κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (11-10-2014).

15 Οκτ 2014

Pass2Day | Nέες κυκλοφορίες ανοίγουν την όρεξη | #105



Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 

Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας



Στις 15 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε ο νέος δίσκος του Θανάση Παπακωνσταντίνου παραλληλα με την συναυλία του στην Τεχνόπολη στο Γκάζι και το όνομα αυτού είναι Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου. Μετά από έξι μήνες ηχογραφήσεων εγέννετο ο δίσκος.
Άλλος ένας δίσκος, άλλη μια περιπέτεια. Ζαλισμένος από την εξαμηνιαία -και βάλε- ενασχόληση με τις ηχογραφήσεις αλλά και την μετέπειτα επεξεργασία, δεν είμαι σε θέση να κρίνω το μουσικό αποτέλεσμα. Θα περάσουν δυο-τρία χρόνια μέχρι να εξαγνιστούν τα αυτιά μου και να μπορέσουν να καταλάβουν τι έγινε. Για τους στίχους, βάζω από τώρα το χέρι στη φωτιά. Είμαι βαθειά ικανοποιημένος.
Η Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου, παρά την δηλητηριώδη διάθεση, δεν έχει σκοπό να φοβίσει. Να κλονίσει, ναι. Να ξαφνιάσει, ναι. Και -παρ’ ότι οι επιφανειακοί με κατατάσσουν στη μαυρίλα- να παρηγορήσει, είθε. Τους συντελεστές αυτού του πονήματος θα τους μάθετε ξεφυλλίζοντας τις 32 σελίδες του ένθετου. Είναι παλιοί και νέοι συνεργάτες, που με βοήθησαν να δώσω υπόσταση στην υπερδιέγερση του νου μου, που συμβαίνει- που και που-ακόμα. Ο δίσκος είναι παραγωγή της «Αχός», δηλαδή δικιά μου. Σας περιμένω.
Αναφέρει χαρακτηριστικά για τον δίσκο του ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου.Στον δίσκο αυτό έχουν συμμετοχή ο Σωκράτης Μάλαμας και η Μελίνα Κανά.



ΌΤΑΝ ο 80χρονος πλέον Leonard Kohen βγάζι το 13ο άλμπουμ και το τελευταίο, θέλω να πιστεύω, της καριέρας του είναι άξιο μνείας. Popular problems ονομάζεται λοιπόν ο δίσκος του μεγάλου αυτού καλλιτέχνη που μπορει ποτέ να μην μεγαλούργησε στο καμμάτι το μουσικό αλλά τόσο στιχουργικά όσο και φωνητικά συνεχίζει ακόμα να μας εντυπωσιάζει.

14 Οκτ 2014

13 Οκτ 2014

10 Οκτ 2014

Όλα στο φούρνο




Του Νέστορα Πουλάκου

Εκείνο που μας χαροποιεί περισσότερο στον «Φθηνό Σκούφο» είναι όταν η στήλη γίνεται διαδραστική. Η επικοινωνία με το κοινό κρίνεται παραπάνω από απαραίτητη. Κάπως έτσι προέκυψε και η επίσκεψη μας στα «Φουρνομαγειρέματα», ένα ήρεμο, γλυκό και εντελώς προσηνές μεζεδοπωλείο της Ηλιούπολης. Για την ακρίβεια, στην ήσυχη γειτονιά της Ηρώς Κωνσταντοπούλου, λίγα μέτρα παρακάτω από την δραστήρια Κινηματογραφική Λέσχη της πόλης, ο Γιώργος και ο Νίκος έφτιαξαν ένα μαγαζί με στόχο «όλα τα φαγητά στο φούρνο». 
          Όταν ένας αναγνώστης της «σχεδίας» μας προέτρεψε να επισκεφθούμε το μαγαζί, δεν αργήσαμε να κάτσουμε ένα καλοκαιρινό βράδυ του Ιουλίου στην μικρή αυλή του, η οποία ήταν πλημμυρισμένη από γνωστές μελωδίες της έντεχνης ελληνικής μουσικής. Σε συνδυασμό με την ηρεμία που αποπνέει, εν γένει, αυτή η γειτονιά αλλά και την χαμογελαστή και χαλαρωτική διάθεση των ανθρώπων του μαγαζιού, κάθε άλλο παρά μετανιώσαμε γι’ αυτήν την επιλογή μας. Και πριν αναφερθούμε στην ιστορία που κρύβεται πίσω από τα «Φουρνομαγειρέματα», ας μιλήσουμε για τα πιάτα που δοκιμάσαμε και ειλικρινά απολαύσαμε.
          Πρώτα απ’ όλα να τονίσω, ότι όντως όλα τα φαγητά γίνονται στο φούρνο. Τη διαδικασία μπορείτε να την δείτε και ιδίοις όμμασοι: η εικόνα της κουζίνας είναι ανοιχτή στους θαμώνες, μιας και βρίσκεται σε εμφανές σημείο του μαγαζιού, στον ημιώροφο, χωρίς να περικλείνεται από απρόσωπους, «μυστικούς» τοίχους. Κι εκεί βλέπουμε, πέρα από τους πάγκους τους κουζίνας, μια σειρά από φούρνους επί τω έργω. Όλα τα ορεκτικά και τα κυρίως πιάτα μαγειρεύονται εκεί! Ούτε τηγάνι ούτε ψησταριά ούτε τίποτα από όλα αυτά.
          Για του λόγου του αληθές, δοκιμάσαμε τις πατάτες crispy «σαν τηγανιτές», που μόνο από το… τηγάνι δεν περάσανε. Νόστιμες και τραγανιστές πατάτες φούρνου, με αρωματικά και φρυγανιά, είναι ταυτόχρονα τόσο υγιεινές όσο και απολαυστικές, σαν να έχουν βγει από το λάδι του τηγανιού. Αυτές τις υπέροχες πατάτες, τις συνοδεύσαμε με σπιτική μελιτζανοσαλάτα, η οποία μας μετέφερε σε μια άλλη εποχή βγαλμένη από την κουζίνα της γιαγιάς στο χωριό. Όπως και για κυρίως, χορτάσαμε με το υπέροχο χοιρινό στο φούρνο, με κρεμώδη σάλτσα μουστάρδας και αμπαρόριζα, το οποίο συνοδεύεται με άγριο ρύζι. Συνολικά δώσαμε 14,4 ευρώ, πίνοντας κρύο νερό και δοκιμάζοντας στο τέλος παγωμένο λευκό χαλβά ψυγείου, με σιρόπι, προσφορά του καταστήματος.
          Πίσω, όμως, από αυτή τη νέα γευστική, και ομολογουμένως πρωτότυπη πρόταση, όμορφα κρυμμένης στα στενά της Ηλιούπολης, βρίσκεται και μια ιστορία: αυτή του Γιώργου και του Νίκου, οι οποίοι αν και χωρίς ανάλογη εμπειρία ανοίξανε τα «Φουρνομαγειρέματα» και τα δουλεύουν με μεγάλη όρεξη. Ήδη συνέταιροι σε μαγαζί με έπιπλα κουζίνας, κυριολεκτικά «αγανακτήσανε» όταν δεν μπορούσαν να βρουν φαγητό που να μην «ταλαιπωρεί» το… χιλιοταλαιπωρημένο από το τηγάνι και την κατσαρόλα στομάχι τους. Η ιδιότητα του Νίκου ως μάγειρα σε διάφορα μαγαζιά κατά καιρούς και η αγάπη τους για την πολίτικη κουζίνα, «η οποία μόνο όταν συνάντησε την τουρκική γέμισε με τηγάνι και κατσαρόλα», τους οδήγησε σε αυτήν την, καταπώς φαίνεται, παγκόσμια πρωτοτυπία: στο μαγείρεμα και μόνο στο φούρνο. «Όσο και να έχουμε ψάξει δεν έχουμε βρει αντίστοιχο μαγαζί, ούτε στο εξωτερικό, γι’ αυτό και κατοχυρώσαμε την… πατέντα αυτή», μας τονίζει ο Νίκος. Πλέον, με την πτώση της οικοδομής να έχει επηρεάσει την άλλη επιχείρηση τους, οι δυο συνέταιροι βλέπουν τα «Φουρνομαγείρεματα» να πηγαίνουν πολύ καλά στον πρώτο χρόνο της λειτουργίας τους, «αν και τα πράγματα θα πάνε ακόμη καλύτερα όταν η Ηρώς Κωνσταντοπούλου γίνει ο δρόμος των μεζεδοπωλείων που ήταν κάποτε, τις δεκαετίες 1980 και 1990». Τους ευχόμαστε ολόψυχα καλό δρόμο.

*Μεζεδοπωλείο «Φουρνομαγειρέματα», Ηρώς Κωνσταντοπούλου 19 Ηλιούπολη, Τηλ. 2109910227, Καθημερινά ανοιχτά από τις 20.00 έως τα μεσάνυχτα, τις Παρασκευές και τα Σάββατα από τις 20.00 έως τη 01.00, τις Κυριακές από τις 14.00 έως τις 23.00 και τις Δευτέρες κλειστά.

*Η στήλη δημοσιεύτηκε στο μηνιαίο περιοδικό ΣΧΕΔΙΑ, τχ. 19, Οκτώβριος 2014.