28 Νοε 2014

Η Τέχνη για τη Ζωή ΙΙ



 
Το «Κέντρο Ζωής» συνεχίζει το δραστήριο έργο του και  για δεύτερη χρονιά επικοινωνεί μαζί σας μέσω της Τέχνης.

 Η Αίθουσα Τέχνης Kaplanon5 παρουσιάζει την ατομική έκθεση της
 Εύας Αποστολάτου με τίτλο: «Με το πρόσωπο στο φως»

Η έκθεση είναι αφιερωμένη στους ανθρώπους που ζουν με HIV και αντιμετωπίζουν με θάρρος το κοινωνικό στίγμα
 
Εγκαίνια: Κυριακή απόγευμα 30/11 ώρα 17:00

Διάρκεια έκθεσης: Σάββατο 29/11 απόγευμα (από 17:00) έως Τρίτη 2/12 μεσημέρι (έως 14:00) 

Αίθουσα Τέχνης Kaplanon - Καπλανών 5 & Μασσαλίας, Κολωνάκι (στάση μετρό Πανεπιστήμιο) τηλ.210 3390946

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του Aids, η έκθεση ''Με το πρόσωπο στο φως'' επιχειρεί να εικονογραφήσει το πάθος για την ζωή, που χαρίζει ο έρωτας.

Ο έρωτας υμνήθηκε την ''εποχή των λουλουδιών'' στο σημείο που μπορούσε να ''νικήσει ακόμα και τον πόλεμο''. Με την εμφάνιση του ιού όμως, ένα τιμωρητικό πέπλο έπεσε πάνω σε όσους υπήρξαν άτυχοι και άλλο ένα ενοχοποιητικό για τον έρωτα, σε ολόκληρη  την κοινωνία. Στην ιστορία του είχε ξαναστοχοποιηθεί και από κάποιες θρησκείες, που καθόριζαν τα στεγανά των κοινωνιών. 

Στην έκθεση απεικονίζονται πορτραίτα και φιγούρες καθημερινών ή επώνυμων ατόμων, που έχουν όπως όλοι αισιοδοξία, ερωτισμό και όνειρα για την ζωή. Κανείς δεν γνωρίζει η ρουλέτα της τύχης που θα σταματήσει για αυτόν. Μια λεπτή γραμμή χωρίζει την ευτυχία από την δυστυχία, σε όλους τους τομείς της ζωής μας.  Όλοι είμαστε ''ένα'', αφού οι κοινωνικές και γεωπολιτικές συνθήκες, είναι αυτές που μας έκαναν να μεγαλώσουμε με τον ένα τρόπο και όχι με κάποιον άλλο.

Ο ιός του έρωτα, τους αφορά όλους, όσο και ο ίδιος ο έρωτας. Γι΄ αυτό η έκθεση θέλει να θυμίσει την συμπαράσταση που οφείλουμε προς τους συνανθρώπους μας, που το έχουν ανάγκη και να τους αντιμετωπίζουμε όπως τον εαυτό μας.

Η αθωότητα του βλέμματος στα πρόσωπα της έκθεσης και η αρχετυπική ανάγκη για ηδυπάθεια, αίρουν την κοινωνική αποδοκιμασία που προξένησε πριν δεκαετίες ο ιός του Αids. Τα λοξά και αμυδρά χαμόγελα είναι για να θυμίζουν την απενοχοποιημένη έλξη - χωρίς την οποία δεν θα υπήρχε το ανθρώπινο είδος- και την τελική αισιοδοξία για την αντιμετώπιση του ιού. 

Σήμερα οι φορείς δεν είναι καταδικασμένοι. Πίσω από τα λαμπερά χρώματα των έργων, αποκαλύπτεται η θραμβεύτρια στο τέλος επιστήμη και η αποστιγματοποίηση του έρωτα, με την υπενθύμιση για διαρκή ενημέρωση και πρόληψη.
                                                                                    Εύα Αποστολάτου 

Εικαστική επιμέλεια: Κυριάκος Ι. Πεταλίδης
 
Το Κέντρο Ζωής είναι ΜΚΟ για όσους ζουν με HIV/AIDS. (www.kentrozois.gr)           

27 Νοε 2014

26 Νοε 2014

Pass2Day | Πως θα έμοιαζαν σήμερα rock stars εφ; όσον ζούσαν; | #111



Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 


Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας


Πως θα έμοιαζαν σήμερα rock stars εφόσον ζούσαν;
Για να τιμήσουν τα είδωλα της μουσικής οι υπέυθυνοι της Sachs Media επεξεργάστηκαν ψηφιακά φωτογραφίες μεγάλων ροκ σταρ και το αποτέλεσμα είναι άκρως ενδιαφέρον. Παρακάτω, σας παραθέτουμε τις φωτογραφίες όπως μας τις παρουσίασαν οι υπεύθυνοι της εταιρείας:
Kurt Cobain (Feb. 20, 1967 – April 8, 1994)
Elvis Presley (Jan. 8, 1935 – Aug. 16, 1977)
Bob Marley (Feb. 6, 1945 – May 11, 1981)
John Lennon (Jan. 8, 1935 – Aug. 16, 1977)
Jim Morrison (Dec. 8, 1943 – July 3, 1971)
Janis Joplin (Jan. 19, 1943 – Oct. 4, 1970)


Jimmy Hendrix (Nov. 27, 1942 – Sept. 18, 1970)


To αξιοσημείωτο είναι ότι η Janis Joplin, ο Jimi Hendrix, ο Kurt Cobain και ο Jim Morrison έφυγαν από την ζωή σε ηλικία 27 ετών. Τυχαίο;

25 Νοε 2014

24 Νοε 2014

Και blog και περιοδικό και βιβλιοπωλείο


Στη Χριστίνα Σανούδου

Μολονότι αποτελεί μια ολοκαίνουργια «προσθήκη» στη γειτονιά του βιβλίου που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια στην οδό Σόλωνος και τη γύρω περιοχή, το μικρό βιβλιοπωλείο στην αρχή της Ασκληπιού κρύβει πίσω του μία ενδιαφέρουσα και καθόλου σύντομη ιστορία: Το 2006, τρεις παιδικοί φίλοι από το Αιγάλεω –ο δημοσιογράφος Νέστορας Πουλάκος, ο φωτογράφος Στράτος Προύσαλης και ο ιδιωτικός υπάλληλος Νίκος Μπίνος– αποφάσισαν να εκφράσουν έμπρακτα την αγάπη τους για τη λογοτεχνία δημιουργώντας ένα μπλογκ, το οποίο ονόμασαν «Βακχικόν», αποτίοντας φόρο τιμής στον Καβάφη.

Το ηλεκτρονικό περιοδικό

Μόλις δύο χρόνια αργότερα, οι σταθεροί συνεργάτες του μπλογκ είχαν αυξηθεί τόσο, ώστε η συντακτική ομάδα αποφάσισε να το εξελίξει σε ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό περιοδικό. Παρά το γεγονός πως οι τρεις νεαροί βιβλιόφιλοι και εκκολαπτόμενοι συγγραφείς δεν είχαν προηγούμενη εκδοτική εμπειρία, το εγχείρημά τους δεν άργησε να αναγνωριστεί από το διαδικτυακό κοινό. Ενα από τα πρώτα ψηφιακά λογοτεχνικά περιοδικά στην Ελλάδα, ήταν και το πρώτο που άρχισε να διευρύνει την ύλη του, συμπεριλαμβάνοντας κείμενα για τη δοκιμιογραφία, το σινεμά, το θέατρο, τη μουσική, τις εικαστικές τέχνες, αλλά και γνώμες, ταξιδιωτικά άρθρα κ.ο.κ.

Το περιοδικό εξακολουθεί να κυκλοφορεί κάθε τρεις μήνες, έχοντας καταφέρει να παραμείνει «ανοιχτό» και φιλόξενο για όλους όσοι ενδιαφέρονται να δημοσιεύσουν κείμενά τους, με μοναδικό κριτήριο την ποιότητα της γραφής τους. Η ιστοσελίδα Vaxkikon.gr ανανεώνεται και εμπλουτίζεται με νέο υλικό κάθε Δευτέρα, προσελκύοντας περισσότερους από 30 με 35 χιλιάδες μοναδικούς επισκέπτες τον μήνα. Στο μεταξύ, η ομάδα σταδιακά επέκτεινε τις δραστηριότητές της, κατ’ αρχάς με την έναρξη λειτουργίας του web radio, με καθημερινές εκπομπές ποικίλης ύλης, και στη συνέχεια, τον Μάρτιο του 2011, εν μέσω οικονομικής κρίσης, ιδρύοντας τις ηλεκτρονικές εκδόσεις Vakxikon.gr. Ενα χρόνο αργότερα, η επιτυχία των πρώτων e-books τούς επέτρεψε να κάνουν ακόμη ένα βήμα, ακολουθώντας μια πορεία μάλλον... αντίθετη προς το ρεύμα, αφού άρχισαν να κυκλοφορούν τους τίτλους τους και σε έντυπη μορφή.

Στόχος τους είναι να εκδίδουν τουλάχιστον 30 βιβλία τον χρόνο, πάντα και σε ηλεκτρονική και σε συμβατική μορφή. Στους τίτλους που έχουν ξεχωρίσει μέχρι σήμερα συγκαταλέγονται τα «Αποκηρυγμένα» ποιήματα του Καβάφη, οι νουβέλες του Μιγέλ ντε Ουναμούνο «Αγιος Μανουήλ ο Μάρτυρας. Η θεία Τούλα», η μοναδική στα ελληνικά «Ανθολογία σύγχρονης ισπανόφωνης ποίησης» και η «Τριλογία της κρίσης», αποτελούμενη από συνολικά 30 διηγήματα με θέμα τις διαφορετικές όψεις και επιπτώσεις της ελληνικής κρίσης.

Ασκληπιού και Σόλωνος

Μετά το πέρασμα από τις ηλεκτρονικές εκδόσεις στις έντυπες, η ομάδα Vakxikon ήταν έτοιμη για ένα ανάλογο «άλμα»: αυτή τη φορά, από το ψηφιακό σύμπαν στον φυσικό χώρο, αποκτώντας το δικό της εντευκτήριο. Στη γωνία Ασκληπιού και Σόλωνος, το χαρτί και το μελάνι συνυπάρχουν αρμονικά με τα e-books, αφού οι επισκέπτες του βιβλιοπωλείου μπορούν όχι μόνο να περιεργαστούν τα βιβλία, που βρίσκονται στα ράφια, αλλά και να ξεφυλλίσουν δωρεάν το σύνολο των ηλεκτρονικών εκδόσεων, χρησιμοποιώντας το διαθέσιμο tablet. Απώτερος σκοπός των εκδοτών είναι οι επισκέπτες να έχουν τη δυνατότητα να προμηθεύονται τα e-books τους από το κατάστημα, με τη βοήθεια ειδικών προπληρωμένων καρτών. Στο κατάστημα, το οποίο εγκαινιάστηκε και επίσημα στις αρχές του μήνα, έχει πλέον μεταφερθεί το «στούντιο» του web radio του Vakxikon.

Το βιβλιοπωλείο λειτουργεί τις καθημερινές από τις 10 π.μ. έως τις 6 μ.μ. και τα Σάββατα έως τις 3 μ.μ. στη διεύθυνση Ασκληπιού 17. Περισσότερα για τις εκδόσεις και το ηλεκτρονικό περιοδικό στο www.vakxikon.gr. Την ερχόμενη Τετάρτη, στις 7 μ.μ., τα θεατρικά έργα «Στην αποβάθρα/Μετά τη μάχη» του Ντενί Εμορίν και «Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση» του Αντρέα Πολυκάρπου, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Vakxikon.gr, θα παρουσιαστούν στο Polis art cafe (Στοά Βιβλίου).

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην Σαββατιάτικη Καθημερινή (22-11-14).

21 Νοε 2014

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Οι Εκδόσεις Vakxikon.gr
σας προσκαλούν
την Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2014
στις 19.00
στην παρουσίαση των θεατρικών έργων

Στην αποβάθρα/Μετά τη μάχη του Ντενί Εμορίν
Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση του Αντρέα Πολυκάρπου

Οι ηθοποιοί Νατάσα Μπετζούνη και Πάνος Ζήσογλου θα παίξουν ζωντανά ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το έργο του Ντενί Εμορίν. Θα μιλήσουν η ποιήτρια Μαρία Ροδοπούλου και ο συγγραφέας.

Ο ηθοποιός Τάσος Ράπτης θα παίξει ζωντανά ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το έργο του Αντρέα Πολυκάρπου. Θα μιλήσουν ο ποιητής Θανάσης Βαβλίδας και ο συγγραφέας.

20 Νοε 2014

Εκδόσεις Βακχικόν: «Το ελληνικό κοινό έχει στο αίμα του την ανάγνωση»


Στην Κέλλυ Κουναλάκη

Όλα ξεκίνησαν το 2006 από μια παρέα φίλων του βιβλίου, αρχικά με ένα blog, ενώ δύο χρόνια μετά ήρθε το λογοτεχνικό περιοδικό Βακχικόν. Φτάνουμε στο 2014 και πλέον το Βακχικόν αποτελεί το όνομα εκδόσεων/περιοδικού/ραδιοφώνου, ενώ έχει πλέον και το δικό του βιβλιοπωλείο, στην οδό Ασκληπιού 17, στο κέντρο της Αθήνας. Υπεύθυνοι της εταιρείας είναι ο Νέστορας Πουλάκος, ο Στράτος Προύσαλης και ο Νίκος Μπίνος, με τους οποίους και μιλήσαμε για την ιστορία του μέσου που έχει τόσες πολλές μορφές.

Ποια είναι η ιστορία και η πορεία του περιοδικού Βακχικόν μέχρι σήμερα;
Μια παρέα δημοσιογράφων, συγγραφέων και φίλων του βιβλίου έφτιαξε το Μάιο του 2006 το blog του Βακχικόν, σε μια περίοδο που το ψηφιακό αυτό μέσο ήταν στην κορύφωση του. Σχεδόν δυο χρόνια μετά, μέσα από αυτήν τη ζύμωση και πάντα με επίκεντρο τις λογοτεχνικές παρέες που συσπειρώθηκαν γύρω από το blog, δημιουργήθηκε το λογοτεχνικό περιοδικό Βακχικόν. Το 1ο τεύχος βγήκε στον «αέρα» τον Μάρτιο του 2008. Δεν θα ήταν ένα βιβλιοφιλικό site αλλά ένα αυστηρώς δομημένο λογοτεχνικό περιοδικό, με τριμηνιαία συχνότητα. Οι επιρροές και η τριβή μας στην έντυπη λογοτεχνική κοινότητα ήταν δεδομένες και έντονες. Σε εκείνα τα πρώτα βήματα, δίπλα μας ήταν ο Γιώργος Μπλάνας, ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, ο Χαραλάμπος Γιαννακόπουλος, η Ευτυχία Παναγιώτου, η Μαίρη Αλεξοπούλου, ο Ζ.Δ. Αϊναλής, ο Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, ο Σωτήρης Κακίσης, ο Γιάννης Λειβαδάς κ.ά. Αυτή την περίοδο ετοιμάζεται το 28ο τεύχος του περιοδικού μας, το οποίο αποτελείται από 10 ενότητες και φιλοξενεί κατά βάση λογοτεχνική ύλη, η οποία διανθίζεται με θεατρικές, μουσικές και εικαστικές πινελιές. Σταθμός στην πορεία του περιοδικού είναι το τεύχος 26 που φιλοξένησε ένα πλήρες αφιέρωμα στον σημαντικό Έλληνα ποιητή Σωτήρη Κακίση.
Π'ως προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία του αντίστοιχου εκδοτικού οίκου;
Το 2011, ο τότε Υπουργός Πολιτισμού ανακοίνωσε ότι το e-book «μπαίνει» και επισήμως στην βιβλιογραφία του συγγραφέα. Εμείς στο Βακχικόν, θέλοντας να ενισχύσουμε την e-ταυτότητα μας, φτιάξαμε τον πρώτο αμιγώς ψηφιακό εκδοτικό οίκο. Εκδίδαμε για ένα χρόνο βιβλία μόνο σε e-books. Βέβαια, η ελληνική πραγματικότητα μας «νίκησε»: ένα χρόνο μετά αποφασίσαμε να εκδίδουμε όλους τους τίτλους μας και σε έντυπο και σε e-book. Αυτήν τη στιγμή οι εκδόσεις Vakxikon.gr αριθμούν 60 τίτλους βιβλίων, με τους οποίος «γεμίζουν» το Βιβλιοπωλείο του Βακχικόν, στην οδό Ασκληπιού 17, στο κέντρο της Αθήνας.
Το Βακχικόν έχει και το δικό του web radio. Πως θα λέγατε ότι το ραδιόφωνο συνδυάζει τον ήχο με το λογοτεχνικό στοιχείο και την γραφή;To 2010 συστάθηκε το web radio του Βακχικόν, με καθημερινή ροή, εξαιρετικά επιλεγμένες καλλιτεχνικές εκπομπές και μουσικές από την κοινότητα Creative Commons. Μέχρι και σήμερα αυτό το πρόγραμμα και κυρίως το ύφος δεν έχει παρεκκλίνει ούτε ένα χιλιοστό. Από τα μικρόφωνα μας έχουν περάσει λογοτέχνες όπως η Μαρία Γιαγιάννου, η Ρένα Τριανταφύλλου, η Ιωάννα Κρητικού, ο Σταύρος Καμπάδαης, δημοσιογράφοι όπως ο Άρης Χατζηστεφάνου, η Αγγελική Δημοπούλου, η Κατερίνα Πρίφτη, η Ειρήνη Ασημένου, ηθοποιοί όπως η Σοφία Ιόλη Μπούντα, DJs όπως ο Βαγγέλης Φαρφαρέλος, ο Αριστοτέλης Βικεντίου κ.ά. Πλέον, στην Ασκληπιού 17, στην έδρα-βιβλιοπωλείο του Βακχικόν δηλαδή, κάθε Δευτέρα απόγευμα (6-8) η ομώνυμη εκπομπή φιλοξενεί live συνεντεύξεις καλλιτεχνών.
Ποιους Έλληνες συγγραφείς έχετε ξεχωρίσει τα τελευταία χρόνια (και για ποια δουλειά τους);
Θέλετε να αδικήσουμε κόσμο και κοσμάκη, σωστά; Ο Γιώργος Μπλάνας με την «Παγκόσμια ιστορία της Τρομοκρατίας», ο Ζ.Δ. Αϊναλής με τη «Σιωπή της Σίβας», ο Σταύρος Καμπάδαης με το «Γιατί καθετί που πουλιέται δεν έχει καμία αξία», ο Σωτήρης Κακίσης με το «Χρυσάφι στον αέρα!» και τους «Απέναντι», η Ειρήνη Παραδεισανού με την «Ρητορική ένδεια», και άλλοι πολλοί.
Ποια η διαδικασία κυκλοφορίας μιας έντυπης έκδοσης ενός βιβλίου;
Ελάχιστα διαφέρει από την ψηφιακή. Μιλάμε αφού πάντα οριστικοποιηθεί η συνεργασία με τον συγγραφέα. Το κείμενο έχει διαβαστεί από την εκδότη και πάει για μια πρώτη επιμέλεια. Αφού εγκρίνει την επιμέλεια ο συγγραφέας ξεκινάει η σελιδοποίηση και τα γραφιστικά για το εξώφυλλο. Ο συγγραφέας έχει πάντα τον τελευταίο λόγο πριν το τυπογραφείο. Όταν το βιβλίο τυπωθεί, ο εκδότης θα πρέπει να διανείμει το βιβλίο στα βιβλιοπωλεία, να ξεκινήσει την προώθηση του και να το γνωστοποιήσει σε όλες τις βιβλιο-υπηρεσίες που έχουμε στη χώρα μας για να καταχωρηθεί επισήμως. Τότε, αναλαμβάνει το κοινό. Που συνήθως είναι αμείλικτο.
Θεωρείτε πως το ελληνικό κοινό είναι ένα πιστό κοινό στην ανάγνωση;
Το ελληνικό κοινό έχει στο «αίμα» του την ανάγνωση. Αρκεί βέβαια να το «καθαρίσει» πρώτα από το ποσοστό που καταλαμβάνει η ροζ λογοτεχνία (95%). Στο Βακχικόν ανήκουμε στο υπόλοιπο 5%, και πιστέψτε με είμαστε δυσανάλογα πολλοί εκδότες εκεί.
Ονομάστε τα πέντε βιβλία που θεωρείτε πως δεν θα έπρεπε να έχει διαβάσει οπωσδήποτε κάποιος.
Πολλά είναι τα βιβλία που δεν θα πρέπει να έχει διαβάσει κάποιος. Σίγουρα τον «Αγώνα μου» του Χίτλερ. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να καταλάβεις γιατί τα έκανε όλα αυτά. Απλώς δεν έπρεπε να τα κάνει. Βέβαια τις «50 αποχρώσεις του γκρι». Υπάρχουν και οι τσόντες. Και για να έρθουμε στα δικά μας: όλα τα βιβλία του Λιακόπουλου, του Πλεύρη και του Άδωνι Γεωργίαδη. Γεμίζουν το μυαλό με τοξίνες. Άσχημο πράγμα οι τοξίνες, τις έχουμε ήδη στο αίμα μας από τα οπωροκηπευτικά που αγοράζουμε.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο μουσικό portal www.jumpingfish.gr (19-11-14).

19 Νοε 2014

Pass2Day | Nέες κυκλοφορίες μας κρατάνε συντροφιά | #110



Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 


Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας



Sonic Highways είναι η ονομασία του νέου άλμπουμ των Foo Fighters που κυκλοφόρησε ήδη στα δισκοπωλεία. Το εγχείρημα της μπάντας τεράστιο καθώς μιλάμε για ένα ντοκυμαντέρ-δίσκου το οποίο έχει χωριστεί σε οκτώ επεισόδια. Το Sonic Highways ηχογραφήθηκε σε οκτώ διαφορετικες πόλεις, New Orleans, Washington, Nashville, Los Angeles, Seattle, Chicago, Austin και New York, και σε κάθε πόλη τους ακολουθούσε μία κάμερα που κινηματογραφούσε τις ηχογραφήσεις της μπάντας με σκηνοθέτη τον  David Grohl.
Bloodstone & Diamonds λοιπόν μας φωνάζουν για την όγδοη δουλειά τους οι Machine Head. Ο δίσκος είναι σημαδιακός, καθώς είναι ο πρώτος δίσκος της μετά Duce  εποχής. Μετά τα εξώδικα και τις αντιδικίες των ιδρυτικών μελών της μπάντας, οι Machine Head επιστρέφουν με νέο δίσκο μετά από τρία χρόνια. Αυτοί οι παιχταράδες που ακούν στο όνομα Machine Head, έρχονται για ακόμα μια φορά να οργιάσουν με την εκπληκτική μουσική τους. Ένα ακόμα άλμπουμ που δεν πρέπει να λείπιε από καμία δισκοθήκη.
Ο Αλκίνοος Ιωαννιδης επιστρέφει με στούντιο άλμπουμ μετά από πέντε χρόνια που τιτλοφορείται «Μικρή Βαλίτσα» .Το μουσικό ύφος του Αλκίνοου παραμένει το ίδιο και σε αυτον τον δίσκο με εξαίρεση τρία λαικά τραγούδια που έγραψε για το ρεμπέτικο,τον Τσιτσάνη και τον Βαμβακάρη.

18 Νοε 2014

14 Νοε 2014

Συνέντευξη του Αντρέα Πολυκάρπου

 
Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο

Ο Αντρέας Πολυκάρπου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1984, και από το 2004 μέχρι και σήμερα ζει μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας. Από τα μαθητικά του χρόνια ασχολείται με την έντυπη δημοσιογραφία ενώ έχει ήδη εκδόσεις τρεις ποιητικές συλλογές. Η τελευταία του δουλειά για την οποία μιλά στο tvxs.gr, είναι το πρώτο του θεατρικό έργο Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση από τις εκδόσεις Vakxikon.gr.
Μιλήστε μας για το τελευταίο σας βιβλίο...
Το θεατρικό μου έργο Κατά Ιωάννη αποκαθήλωση (εκδόσεις Vakxikon.gr), αποτελεί μιαν προσπάθεια «επαναγραφής» της «Αποκάλυψης» του ευαγγελιστή Ιωάννη. Προσπάθησα να αποδομήσω το ιερό αυτό κείμενο από τη θρησκευτικότητα και την ιερότητα του. Να το ξαναγράψω απογυμνωμένο από κάθε θρησκόληπτο στοιχείο και να του δώσω μιαν πιο λογοτεχνική φόρμα. Γνώμη μου εξάλλου είναι ότι όλα τα κείμενα- ακόμα και τα ευαγγελικά- μπορούν να κριθούν, να αξιολογηθούν και να ερμηνευτούν με διαφορετικό τρόπο. Σε καμία, όμως, περίπτωση δεν αξιώνω μιαν άλλη αλήθεια απ’ αυτή που έγραψε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης που για μένα είναι ο μεγαλύτερος ποιητής όλων των εποχών. Το κείμενο του Ιωάννη είναι ιερό και θρησκευτικό. Το δικό μου λογοτεχνικό και θεατρικό. Δεν αναιρώ αυτά που υποστηρίζει ο Ευαγγελιστής ούτε προτείνω μιαν άλλη αλήθεια. Προτείνω μια λογοτεχνική μυθοπλασία που έχει ως έναυσμα την «Αποκάλυψη». Τα πρόσωπα του έργου είναι οι τέσσερις καταραμένοι αμαρτωλοί (ο Κάιν, ο Ιούδας, ο Αδάμ, ο Μεφιστοφελής) που έρχονται σε διάλογο με τον ίδιο τον Ιωάννη. Αυτός με τη σειρά του προσπαθεί να τους πείσει να τον ακολουθήσουν στην Αγία Ιερουσαλήμ και τους ζητά να εξιλεωθούν από τα αμαρτήματα τους. Μέσα από το κείμενο σκιαγραφείται η «Αποκάλυψη» υπό το πρίσμα της γνωστικής φιλοσοφίας και τελεολογίας και υπό την ερμηνεία του ρομαντισμού. Οι ρόλοι αλλάζουν πλήρως στη δική μας αποκάλυψη. Ο Ιωάννης, ο Αδάμ, ο Ιούδας, ο Κάιν και ο Μεφιστοφελής αποτελούν σύμβολα. Σύμβολα που ακμάζουν και παρακμάζουν δίνοντας ώθηση σε μιαν «άλλη» προσέγγιση του θείου κειμένου που έγραψε ο Ιωάννης. Είναι η τελευταία μέρα του κόσμου και όμως οι τέσσερις αμαρτωλοί δεν παραδίδονται εύκολα στο θείο λόγο. Θέτουν ερωτήματα στον Ιωάννη που αφορούν στον άνθρωπο, στη ζωή, στο ρόλο του Θεού, στην ουσία της αμαρτίας, στο Νόμο και στη θρησκεία που προβληματίζουν ακόμα και τον ίδιο τον ευαγγελιστή. Θέτουν εν αμφιβόλω όλο το Θείο κατασκεύασμα. Οι ευαγγελικές απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Από την αρχή μέχρι το τέλος κυριαρχεί το ερώτημα για το τι είναι ο Νόμος και τι πρεσβεύει για τις ζωές των ανθρώπων. Ο Νόμος ως θεϊκή προσταγή ή ως μια Δαμόκλειος σπάθη που αιωρείται σε μιαν παγκόσμια κοινωνία της ενοχής; Ερωτήματα που καλείται να απαντήσει ο ίδιος ο Ιωάννης ως ο γραφιάς του Μέγα Νομοθέτη. Σημαντική μορφή του έργου ο Μεφιστοφελής, ο Σατανάς ο οποίος θυμίζει στον Ιωάννη μιαν παλιά τους συνάντηση στο σπήλαιο της Πάτμου. Τότε ο Ιωάννης θέλησε να πουλήσει στον Εωσφόρο την ψυχή του μα εντέλει τη χάρισε στο Θεό. Το μετάνιωσε ο Ιωάννης ή όχι; Για ποιον έγραψε την «Αποκάλυψη», για το Θεό- όπως ορίζει η θρησκεία μας- ή για τον Εωσφόρο; Το ερώτημα παραμένει μέχρι τέλους : ποιο Θεό υμνεί ο Ευαγγελιστής;

Πως αναζητάτε την έμπνευση μες στα χρόνια της κρίσης;
Δεν θα μπορούσα να πω ότι με την οικονομική και κοινωνική κρίση που ξέσπασε τα τελευταία 5 χρόνια άλλαξε κάτι στον τρόπο με τον οποίο γράφω. Δεν αναζητώ την έμπνευση μέσα από τα συντρίμμια που άφησαν τα νέα οικονομικά δεδομένα. Ασφαλώς, ο ποιητής και ο συγγραφέας αποτελούν έναν παλμογράφο της εποχής. Σε προσωπικό επίπεδο, όμως, βρίσκω την έμπνευση μέσα από τη μυθολογία, την ιστορία και τη Βίβλο. Προσπαθώ να μεταφέρω τους ήρωες πέρα από το μυθολογικό και ιστορικό τους περιβάλλον και να τους εντάξω στο σήμερα. Τους τοποθετώ και τους αφήνω να ζήσουν -μέσα από τους στίχους μου -μέσα σε μια διαχρονική πραγματικότητα διατηρώντας, όμως, τη μυθολογική και ιστορική τους ταυτότητα. Αδικαίωτοι ήρωες (όπως ο Αίαντας, ο Ηρακλής, ο Προμηθέας, ο Μυρτίλος, ο Οιδίποδας, ο Μελέαγρος, ο Κινύρας, ο Ονήσιλος, η Κασσάνδρα ο Κάιν, ο Ιούδας, ο Εωσφόρος, ο Αδάμ, ο Αννίβας, ο Καίσαρας, οι Έλληνες του τριακονταετούς πολέμου κ.α.) καλούνται να ζήσουν σε ένα αιώνιο και διαχρονικό γίγνεσθαι ψάχνοντας την κάθαρση και τη λύτρωση στο ποιητικό σύμπαν. Ένα σύμπαν που δεν ορίζεται χώρο-χρονικά. Στα ποιήματα μου – όπως και στο θεατρικό μου- οι ήρωες αναζητούν την προσωπική τους «Ιθάκη» προσπαθώντας να ξεφύγουν από τη μοίρα και την ανθρώπινη ανακολουθία. Οι διαχρονικοί αυτοί ιστορικοί και μυθολογικοί ήρωες έζησαν στο περιθώριο, διωγμένοι από Θεούς και ανθρώπους. Γι’ αυτό το λόγο και οφείλουν σαν ιδανικοί αυτόχειρες να ψάξουν τη σωτηρία τους μέσα από το καλλιτεχνικό – λεκτικό σύμπαν. Τα πρόσωπα αυτά διακατέχονται από μιαν αέναη επιθυμία να διαφύγουν της προκαθορισμένης τους μοίρας. Είναι υπάρξεις που έζησαν σε μια συνεχόμενη κρίση την οποία και δεν μπορείς να τη χαρακτηρίσεις με τον όρο «κοινωνική» ή «οικονομική». Πρόκειται για κρίση υπαρξιακή. Ασφαλώς και η σκληρή πραγματικότητα έχει επηρεάσει και τη δική μου δημιουργικότητα. Ο πόνος τόσων ανθρώπων δεν μπορεί να σε αφήνει αδιάφορο. Μόνο που την ενέταξα ποιητικά με ένα πιο υπαρξιακό τρόπο. Μέσα από την πεσιμιστική έννοια θάνατος  θέλησα να σκιαγραφήσω τους ανθρώπους που ζούσαν σε οικονομική και κοινωνική κρίση όλα τα χρόνια της ζωής τους. Υπάρχουν τέτοιοι και είναι δίπλα μας. Είναι όλοι αυτοί που γεννήθηκαν και πέθαναν αδικαίωτοι. Όλοι αυτοί που έζησαν στο περιθώριο από την ελληνική «ΤΡΟΙΚΑ» και το ελληνικό κατεστημένο. Όλοι αυτοί που δεν θορυβήθηκαν από την οικονομική έφοδο των κυβερνώντων και των ξένων  αφού ζούσαν ανέκαθεν σε ένα άδικο καθεστώς «γνωριμιών» όπου βασίλευε η σήψη, η διαφθορά και η αναξιοκρατία. Διαφωνώ με τον όρο «η γενιά της κρίσης» που δίνουν κάποιοι κριτικοί λογοτεχνίας σε ανθρώπους της ηλικίας μου αφού στην Ελλάδα και στην Κύπρο ζούμε την αδικία και την κρίση από ιδρύσεως των κρατών μας. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον ακόμα και η έμπνευση σε οδηγεί σε πιο ζοφερά μονοπάτια και σε Καρυωτακικές έννοιες.  Για ποια κρίση μιλάμε; Την κρίση τη βιώνουμε στο πετσί μας  εκ γενετής μας.

Ποια είναι η σχέση σας με τη λογοτεχνία;
Με τη λογοτεχνία έχω μια σχέση Πλατωνική. Μια σχέση σιωπηλή. Δεν «ενοχλώ» τη λογοτεχνική γραφή αν δεν έχω κάτι να της πω. Δεν ζω για να γράφω ούτε γράφω για να ζω. Γράφω μόνο όταν έχω κάτι να μοιραστώ και κάτι να εκφράσω. Πιστεύω ότι ούτε η λογοτεχνία με έχει ανάγκη. Στο λεκτικό της βασίλειο υπάρχουν ήδη αρκετοί σπουδαίοι δημότες. Δεν έχει ανάγκη, επίσης, από ναρκισσισμούς και υπερφίαλες οντότητες που φωνάζουν τη λογοτεχνική τους ιδιότητα. Η λογοτεχνία δεν είναι η μητέρα σου ούτε ο φίλος σου για να πρέπει να σε κατανοήσει και να σε περιθάλψει. Είναι σκληρή και  προσφέρει την υστεροφημία της μόνο σε όσους μπορούν να επιβιώσουν λεκτικά. Δεν την νοιάζουν τα βραβεία και οι κοινωνικές διακρίσεις. Σού δίνεται μόνο όταν έχεις πραγματικά κάτι να της εκμυστηρευτείς. Οι ποιητές, όμως, έχουν μιαν ιδιαίτερη σχέση μαζί της αφού – αν και ξεπεσμένοι εκδοτικά- μπορούν να της δοθούν με περισσότερο πάθος. Οι ποιητές μπορεί να είναι τα παραπαίδια των εκδοτών αλλά όμως έχουν την ικανότητα  να γράφουν ακόμα και τη σιωπή και το κενό. Θα έλεγα ότι είναι οι παράνομοι εραστές της λογοτεχνίας που δεν απολαμβάνουν μιαν ολοκληρωμένη σχέση μαζί της αλλά μια σχέση πνευματικής ηδονής.

Μπορεί ένα καλό βιβλίο να «σώσει» την ψυχή μας;
Την ψυχή μας μπορούν να τη σώσουν πολλά πράγματα. Ο καθένας έχει τα καταφύγια του και τις διεξόδους του. Ένα βιβλίο είναι ένα μέσο το οποίο σε αλλάζει τόσο κατά τη διάρκεια που το διαβάζεις όσο και μετά. Αυτό είναι το στοίχημα των συγγραφέων. Να μπορούν, δηλαδή, να επηρεάζουν τις ψυχές των ανθρώπων ακόμα και με το πέρας της ανάγνωσης του έργου τους.  Αυτό το κατόρθωσαν οι κλασσικοί συγγραφείς. Για τους σημερινούς συγγραφείς είναι ακόμη πολύ νωρίς να μιλήσουμε. Θα τους κρίνει ο χρόνος και η ανθεκτικότητα των γραπτών τους. Μέσα από ένα βιβλίο ο κάθε αναγνώστης γίνεται σκηνοθέτης. Φτιάχνει στο μυαλό του τη δική του πόλη, τα δικά του σκηνικά δίνοντας- με εικονοπλασία- σάρκα και οστά στους ήρωες. Το βιβλίο σε ταξιδεύει στα πέρατα του κόσμου. Εκεί που ίσως να μην μπορέσεις να πας ποτέ. Όσον αφορά στη σωτηρία της ψυχής αυτή είναι άλλο θέμα. Ίσως το βιβλίο να μπορεί να διαδραματίσει το ρόλο του Μεφιστοφελή και να σου προσφέρει ένα ολόκληρο σύμπαν. Χωρίς μάλιστα να πρέπει να πουλήσεις την ψυχή σου.

Τα επόμενα σχέδιά σας;
Μέσα στα άμεσα σχέδια μου είναι η ολοκλήρωση της διδακτορικής μου διατριβής και το «ανέβασμα» του θεατρικού μου έργου στο σανίδι. Ευελπιστώ ότι θα έχω την εύνοια της Μούσας που θα μού δώσει τη δυνατότητα να ολοκληρώσω την επόμενη ποιητική μου συλλογή –που ξεκίνησε την πορεία της πριν τρία χρόνια- μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Ένα, όμως, μεγαλεπήβολο σχέδιο μου είναι η ίδρυση ενός καταφυγίου για γάτες. 

* Τρίτη 25 Νοεμβρίου, στις 7 το απόγευμα. Από την Γαλλία και την Κύπρο... στην Ελλάδα! Oι θεατρικοί συγγραφείς Ντενί Εμορίν (Denis Emorine) από την Γαλλία και Αντρέας Πολυκάρπου από την Κύπρο, παρουσιάζουν για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό τα άπαιχτα έργα τους: Στην αποβάθρα/Μετά τη μάχη και Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση (κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Vakxikon.gr), αντίστοιχα. Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση: Ο ηθοποιός Τάσος Ράπτης θα παίξει ζωντανά ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο ποιητής Θανάσης Βαβλίδας και ο συγγραφέας. Polis Art Café, Πεσμαζόγλου 5 Αίθριο Στοάς Βιβλίου, 2103249588. Είσοδος ελεύθερη

Βιογραφικό του συγγραφέα 

Ο Ανδρέας Πολυκάρπου είναι απόφοιτος του Παντείου Πανεπιστημίου, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού. Το 2011 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στις Διεθνείς Σχέσεις και τις Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Από το 2013 είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου. Το 2008 και το 2010 βραβεύτηκε από την European Commission ως ο καλύτερος νέος, Κύπριος δημοσιογράφος και εκπροσώπησε τη χώρα του στους Πανευρωπαϊκούς Διαγωνισμούς της Σλοβενίας και της Κωνσταντινούπολης.

Το 2002, κατά την αποφοίτηση του από το Παγκύπριο Γυμνάσιο, του απονεμήθηκαν τα δύο Α΄ Βραβεία Δημοσιογραφίας. Το 2014 τιμήθηκε με το Β΄ Βραβείο Διηγήματος σε Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό. Από τα μαθητικά του χρόνια ασχολείται με την έντυπη δημοσιογραφία, ενώ τα τελευταία χρόνια συνεργάστηκε επαγγελματικά με αρκετά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης στην Κύπρο.
Το 2006 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή Τα πρωτοβρόχια της ψυχής μου (Power Publishing), και το 2010 η δεύτερη ποιητική συλλογή Διάφανες βάρκες (Εν Τύποις). Το 2013 κυκλοφόρησε η τρίτη ποιητική του συλλογή Απρόσωπα φαγιούμ (Άπαρσις). Φέτος κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Vakxikon.gr το πρώτο του θεατρικό έργο Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση. Ποιήματα του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά της Ελλάδας.
*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ενημερωτικό portal www.tvxs.gr (13-11-14).

13 Νοε 2014

Τι Φοβάσαι; [Σοφία Γιαννοπούλου, Χίλων 2014]




Στο πλαίσιο αρκετών εκδόσεων ψυχολογίας και ανάτασης της ψυχής που έχουν κάνει την εμφάνιση τους τα τελευταία χρόνια στην ελληνική βιβλιογραφία, οι εκδόσεις Χίλων κυκλοφόρησαν ένα ιδιαίτερο εγχειρίδιο επεξήγησης, ανάλυσης και καταγραφής των πιο μύχιων ανθρώπινων φόβων. Η Σοφία Γιαννοπούλου, έμπειρη ψυχολόγος και πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας, επιχειρεί μια εις βάθος διαδρομή και ταυτόχρονα μια ιδιότυπη, μέσω των σελίδων, ψυχαναλυτική προσέγγιση εκείνων των συναισθημάτων που μας κακαυριεύουν στις πιο ακραίες εκδοχές της καθημερινότητας μας. Μια προσεγμένη, ευαίσθητη και την ίδια στιγμή τόσο σκληρά ενδελεχής συγγραφική παρουσίαση εκείνων των στιγμών που τόσες φορές δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ή να αντικρίσουμε. Βαρέθηκα τον φόβο! Μπούχτισα πια να τον νιώθω, να τον ακούω, να τον συζητάω, να τον αντιμετωπίζω, να τον καμουφλάρω, να τον αποφεύγω. Τον φόβο, που προέρχεται από τοξικές σκέψεις, φανταστικά σενάρια, ψευδαισθήσεις. Σκέψεις και συναισθήματα που δεν αφορούν το παρόν, αλλά το στοιχειωμένο παρελθόν ή το άγνωστο μέλλον. Σκέψεις που είναι λαβύρινθος και ποτέ δεν σε οδηγούν στην έξοδο. Γιατί θα πρέπει να παίρνεις τον εαυτό σου πάντοτε τόσο στα σοβαρά; Νομίζεις ότι είσαι κάτι τελικά; Αστερόσκονη είσαι, όπως κι όλα τα αστροφυσικά σώματα. Η Γη, το σπίτι σου, είναι μια χλωμή, μπλε κουκίδα στο απέραντο σύμπαν, με ομορφιές που δεν αφήνεις τον εαυτό σου να απολαύσει. Να το ξέρεις, δυο τρόποι υπάρχουν για να ζήσεις. Ο ένας είναι να φοβάσαι κι ο άλλος είναι ν’ αγαπάς. Για ν’ αγαπάς, πρέπει να νιώθεις ασφαλής και αυτάρκης. Ψάχνοντας για το έτερόν σου ήμισυ, τι περιμένεις από ένα μισό, μη ολοκληρωμένο άτομο; Του ζητάς να καλύψει τις ανάγκες σου, θες κάποιον προμηθευτή ασφάλειας, αγάπης και θαυμασμού, γιατί νιώθεις κενός, ελλιπής, ανεπαρκής. Δεν μπορεί να το κάνει για πάντα! Κανένας άλλος δεν μπορεί να κάνει κάτι για σένα. Το μόνο που φοβάσαι είναι ο ίδιος ο φόβος. Η μοναξιά που τρέμεις είναι το ίδιο σου το περίβλημα, που σε προκαλεί, σε δοκιμάζει, σε προστατεύει. Είναι ένα δυναμικό πεδίο, που σου παρέχει δυνατότητες πραγματικής, ουσιαστικής εσωτερικής ανάπτυξης, την οποία μπορείς να πετύχεις μόνο εσύ.

Νέστορας Πουλάκος

*Η βιβλιοπαρουσίαση δημοσιεύτηκε στο τχ. 20 του μηναίου περιοδικού Σχεδία (Νοέμβριος 2014).

12 Νοε 2014

Pass2Day | Oι Άγαμοι θύται επανέρχονται με το κεφάλι ψηλά | #109



Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 


Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας
 
 
 


Άγαμοι Θύται Με το κεφάλι ψηλά!
Μια παράσταση του Ιεροκλή Μιχαηλίδη / Κείμενα: Δήμητρα Παπαδοπούλου / Με Λαυρέντη Μαχαιρίτσα - Πάνο Μουζουράκη
Anodos Live Stage
Πρεμιέρα: Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014, και κάθε Παρασκευοσάββατο
Μια σατιρική παράσταση, που προκαλεί ανάταση και αισιοδοξία, για να κερδίσουμε τη χαμένη μας αυτοεκτίμηση.
Μια μουσικοθεατρική ανάλυση για την κρίση χωρίς διακρίσεις.
Ένα επαναστατικό υπερθέαμα – ακρόαμα, που αν και κατεστημένο, τα βάζει με τον εαυτό του.
Μια ολονύχτια μουσική λιτανεία για να βρέξει επιτέλους ευρώ και να πάρουμε κι εμείς τη μίζα μας.
Μουσηγέτης ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, απαθής διευθύνει την ορχήστρα με το ένα χέρι ο Δημήτρης Σταρόβας, και τους ακολουθούν ολοταχώς, ελπίζοντας να τους ανατρέψουν, ο Πάνος Μουζουράκης, η Ρούλα Μανισάνου, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, ο Γιώργος Χρυσοστόμου, ο Γιώργος Χατζής, η Πελαγία Πλαγιανάκου και η Φανή Γεωργακοπούλου.
Σε παγκόσμια πρώτη των Αγάμων, ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης συναντά τη Δήμητρα Παπαδοπούλου, όπως ο Σαμαράς συναντά τον Βενιζέλο και όπως ο Τσίπρας θέλει να συναντήσει την εξουσία.
Όταν το καμπαρέ και η επιθεώρηση δια του γέλιου μας ανακουφίζουν από την εθνική μας μελαγχολία, τότε όλοι αναφωνούμε:

Άγαμοι Θύται Επιτέλους!
Άγαμοι Θύται Στα άρματα!
Άγαμοι Θύται Όλοι μαζί μπορούμε!

Κείμενα: Δήμητρα Παπαδοπούλου
Σκηνοθεσία: Ιεροκλής Μιχαηλίδης
Μαζί τους οι (με αλφαβητική σειρά):
Μουσικοί:
Αμπράζης Άκης, ηλεκτρικό και ακουστικό μπάσο
Vega Sosa Manuel, σαξόφωνο
Κατσαρός Μιχάλης, πλήκτρα
Κοτζάμπασης Βαγγέλης, τύμπανα- κρουστά
Οικονομίδης Γιάννης, τρομπέτα
Σπυρόπουλος Φίλιππος, τύμπανα – κρουστά
Τesser Steve, ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τσαουσέλης Θανάσης, πλήκτρα
Φροσύνης Δημήτρης, μπάσο
Χατσατριάν Μεχάκ, ακορντεόν
Συνεργάτες κειμένων: Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Xρήστος Τολιάδης, Κώστας Γιαννακίδης

Info:
Άγαμοι Θύται Με το κεφάλι ψηλά!
κάθε Παρασκευή & Σάββατο
από 5 Δεκεμβρίου
Άνοδος Live Stage
Πειραιώς 183, Αθήνα
Τηλ. κρατήσεων: 210-3468100
anodoslivestage.gr
Ώρα έναρξης: 23:15
Τιμές:
Είσοδος: 12 ευρώ με μπύρα ή κρασί
2ο ποτό: 8 ευρώ
Πλατεία:
τιμή φιάλης 150 ευρώ / 4 άτομα
τιμή φιάλης κρασί 75 ευρώ / 2 άτομα
Εξώστης:
τιμή φιάλης κομπλέ 130 ευρώ / 4 άτομα
τιμή φιάλης κρασί 65 ευρώ / 2 άτομα