5 Ιαν 2015

Άσκηση για φόνο


Γράφει ο Νέστορας Πουλάκος

Κι επειδή οι σελίδες αυτές της εφημερίδας είναι γεμάτες από θέατρο, θα σας προτείνω μια παράσταση, από τις εκατοντάδες που παίζονται καθημερινά στην Αθήνα, την οποία αξίζει να δείτε. Θα ανεβαίνει για λίγες ακόμη παραστάσεις έως τις πρώτες μέρες του Γενάρη, κάθε Πέμπτη και Παρασκευή βράδυ, στο Αγγέλων Βήμα, ένα υπέροχο νεοκλασικό κτίριο που βρίσκεται στην περιοχή της Ομόνοιας. Η Άσκηση για φόνο του Βίκτορ Καν είναι ένα ξενόφερτο έργο που παίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και επί της ουσίας δεν λέει και τίποτα σπουδαίο, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες αστυνομικές ιστορίες που διαβάζουμε και αναλωνόμαστε καθαρά γιατί είναι εύπεπτες, εύκολες και ψυχαγωγικές –και που είναι πλέον της μόδας. Η διάφορα όμως με αυτή την παράσταση, που εντάσσεται στον ευρύτερο θεματικό κύκλο του νουάρ ο οποίος κατακλύζει το φετινό πρόγραμμα του θεάτρου, είναι η δραστήρια ομάδα Square και η σκηνοθεσία του Δημήτρη Γιαμλόγλου. Ο Γιάννης Λασπιάς, η Δάφνη Μανούσου και η Ιωάννα Σταυροπούλου ερμηνεύουν τρεις αδίστακτους χαρακτήρες «χαμένους» ανάμεσα στο μεγαλόσχημο υπερεγώ τους, στην απατηλή γοητεία τους και στην «δολοφονική» ομορφιά τους. Ανήκουν τρόπον τινά σε μια αστική τάξη, όπου προσπαθεί ο ένας να «δαγκώσει» τον άλλον, ενώ η απιστία και η οικονομική εξαπάτηση βρίσκονται πάντοτε σε πρώτο πλάνο. Το αποτέλεσμα της δολοφονίας ως απαύγασμα αλλεπάλληλων σκηνών σασπένς και αγωνίας, δεν είναι απλώς παρά ένα κλισέ εκδίκησης στη νουάρ ιστορία που μόλις είδαμε μα η κεντρική ιδέα που στροβιλίζει όλη την ώρα στο μυαλό του σκακιστή, της ρεπόρτερ και της πλούσιας ιδιοκτήτριας γυμναστηρίων αντίστοιχα. Η μείξη του χιούμορ, των σαγηνευτικών, σέξι σκηνών και της μυστηριώδους ατμόσφαιρας που δημιουργεί η σκηνοθεσία του Γιαμλόγλου, έμπειρου δημιουργού από τις δημοφιλείς και έντονες τηλεσειρές του Κοκκινόπουλου, καταλήγουν να ικανοποιήσουν τα γούστα του θεατή για κάθε ένοχη απόλαυση: το γέλιο, τη γοητεία της εικόνας, το μυστήριο επί σκηνής. Πολλά μπράβο αξίζουν σε αυτά τα παιδιά, που αρέσκονται να ανεβάζουν χαρακτηριστικά έργα στο ελληνικό θέατρο, όπως έγινεπέρυσι με τον Θεό της σφαγής της Γιασμίνα Ρεζά και οσονούπω με το Εξ επαφής του Πάτρικ Μάρμπερ.

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι του Στράτου Προύσαλη.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ (21-12-14).