25 Ιουν 2015

Συνέντευξη της Ελένης Φουρνάρου


Στον Νέστορα Πουλάκο

Η Ελένη Φουρνάρου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Δημοσιογραφία, Επικοινωνία και Διοίκηση Επιχειρήσεων. Πάντα ήθελε να γίνει ροκ σταρ. Βιβλία της: Microαστές, μυθιστόρημα, εκδόσεις Vakxikon.gr 2015, Μαθαίνοντας ποδήλατο, διηγήματα, συλλογικό, εκδόσεις Κέδρος 2013, Το πλήρωμα του χρόνου και ο Μήτσος, μυθιστόρημα, Εμπειρία Εκδοτική 2002.

Το μυθιστόρημά της Microαστές παρουσιάζεται την Τετάρτη 24 Ιουνίου, στις 20.30, στο καφέ-μπαρ Όστρια, Θεμιστοκλέους 65 Εξάρχεια, και την Τρίτη 30 Ιουνίου, στις 20.30, στο καφέ-μπαρ Fuego, Πεύκων 2 Ν. Ηράκλειο. Ομιλητές και στις δύο εκδηλώσεις είναι οι: ο εκπαιδευτικός Στέλιος Κανάκης, η ψυχολόγος Άσπα Πασπάλη και η σκιτσογράφος Μαρία Τζαμπούρα, ενώ αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Ασημίνα Ξηρογιάννη.

Μιλήστε μας για το τελευταίο σας βιβλίο...
Θα παραθέσω το οπισθόφυλλο: Μια παρέα ανθρώπων γύρω στα τριάντα ζουν και κινούνται στα Εξάρχεια και τα πέριξ τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα. Στο επίκεντρο η Ιωάννα, η Κάτια και η Δέσποινα, φίλες από τα φοιτητικά τους χρόνια. Πίνουν καφέδες και ποτά συζητώντας πρωτίστως τα ερωτικά τους και ό,τι άλλο ελαφρύ ή βαρύτερο προκύψει. Ώσπου στη ζωή τους εμπλέκονται αναπάντεχα μια διεθνής τρομοκρατική οργάνωση, η ελληνική αστυνομία, οι μυστικές υπηρεσίες και, φυσικά, η οικονομική κρίση. Οι αντοχές τους δοκιμάζονται, οι φιλίες επίσης και τα προσωπικά τους αφηγήματα υπονομεύονται από την αναπόφευκτη πραγματικότητα. Μια ιστορία ενηλικίωσης στη δύσκολη Αθήνα των προηγούμενων δέκα χρόνων. Μια ιστορία για τις Ελληνίδες υποψιασμένες μικροαστές. Με έρωτες, φιλίες, πολύ γέλιο και λίγη τροφή για σκέψη καθώς μεγαλώνουμε.

Πώς αναζητάτε την έμπνευση μες στα χρόνια της κρίσης; 
Δεν την αναζητώ καθόλου. Την αποφεύγω μάλιστα. Η συναναστροφή με την έμπνευση με κάνει πολύ αντιπαθητικό άνθρωπο: οξύθυμη, μονόχνωτη, γκρινιάρα. Τα άντερά μου δεν αντέχω. Όταν με βρίσκει, την ακολουθώ και κάνω υπομονή μέχρι να ξεμακρύνει. Παρ’ όλα αυτά στην πεζογραφία, αν κάτι σου δίνει έμπνευση είναι οι κάθε λογής ανακατωσούρες. Οι καμπύλες της ζωής. Δηλαδή, οι κρίσεις. Όταν οι συνθήκες είναι επίπεδες και ο συγγραφέας μπορεί να ατενίζει το πέλαγο και το μέλλον μ' εμπιστοσύνη, δεν μπορεί να γράψει τίποτα. Το πολύ - πολύ κανένα best seller.

Ποια είναι η σχέση σας με τη λογοτεχνία; 
Τη φοβάμαι, τελικά. Διαπιστώνω πως έχει τεράστια επίδραση πάνω μου. Όχι μόνο η λογοτεχνία – η ποίηση, τα τραγούδια. Κάθε τι που εκφράζεται με λέξεις. Διαβάζω από τεσσάρων ετών. Στην αρχή ό,τι έβρισκα, τώρα πια όλο και λιγότερο. Έχει γεμίσει το μυαλό μου λέξεις. Και το κορμί μου, νομίζω, μερικές φορές. Θα ήθελα να προσπαθήσω να βρω πιο βασικούς ήχους, σημαινόμενα χωρίς σημαίνοντα, αν είναι δυνατόν. Υπερφίαλο ακούγεται – και είναι. Αλλά νομίζω πως θα μπορώ να πω πως είμαι συγγραφέας όταν θα λένε για μένα «απ' την πληγή της κοίταξε του κόσμου την πληγή».

Μπορεί ένα καλό βιβλίο να «σώσει» την ψυχή μας; 
Κάθε καλό έργο τέχνης μπορεί να σώσει την ψυχή μας. Μπορεί να σώσει τον κόσμο. Με την έννοια πως, για να είναι καλό, συναντάμε σ' αυτό την ψυχή του δημιουργού του που πασχίζει να συντονιστεί με τη συμπαντική ψυχή. Δεν έχει μεταφυσική διάσταση όλο αυτό – έχει να κάνει με την αγωνία να κατανοήσουμε και να αγγίξουμε τη ρωγμή του άλλου. Η λογοτεχνία, ειδικά, μπορεί να σώσει και τη ζωή μας.

Τα επόμενα σχέδιά σας; 
Είναι υπό έκδοση ένα συλλογικό έργο, «Μονόλογοι Συγγραφέων» από τις εκδόσεις Vakxikon.gr. Έχω σχεδόν έτοιμο ένα μυθιστόρημα αλλά δεν έχω ιδέα τι θα το κάνω, όπως κι ένα σωρό μικρές ιστορίες που κάτι πρέπει να κάνω και μ' αυτές. Προς το παρόν θα συνεχίσω να μην παίρνω τον εαυτό μου πολύ στα σοβαρά και θα μεγαλώσω τον γιο μου παλεύοντας να του λύσω τις κλασσικές παιδικές απορίες: γιατί μαμά επιτρέπουμε οι φτωχοί  γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι; Μετά θα γίνω ροκ σταρ.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ενημερωτικό portal www.tvxs.gr (24/6/2015)