6 Οκτ 2015

Συνέντευξη του Αντώνη Βερούχη


Στην Μπιάνκα Μπογδάνου

Ο Αντώνης Βερούχης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Υόρκη, σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία εκεί αλλά ζει πλέον στην Αθήνα. Παρουσιάζει την πρώτη του συλλογή ποιημάτων και φωτογραφιών με τίτλο "Τα Χρόνια της Κρίσης" αυτή την Τετάρτη στο Barrett. Του έκανα μερικές ερωτήσεις δύο μέρες πριν. Αυτές είναι οι απαντήσεις του: 

Είχα αρχίσει να μαζεύω ποιήματα μου που είχαν σχέση με την πόλη, πιο συγκεκριμένα με την Αθήνα, τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο συνδυασμός των ποιημάτων με φωτογραφίες ήρθε αργότερα, αφού βγάζω συστηματικά φωτογραφίες τα τελευταία δύο χρόνια. 

Ποίηση γράφω από μικρό παιδί. Είχα τυπώσει μια συλλογή ποιημάτων στο παρελθόν μόνος μου και το έδινα στους φίλους.

Επιλέγω να γράφω στα αγγλικά γιατί μεγάλωσα και σπούδασα στη Νέα Υόρκη και συνεπώς δεν αισθάνομαι σιγουριά με τα ελληνικά ότι θα αποδώσω δηλαδή ακριβώς αυτό που θέλω να πω. Γι αυτό και στο βιβλίο που είναι δίγλωσσο, εμπιστεύτηκα την μετάφραση σε επαγγελματία. 

Γράφω ποίηση και διηγήματα. Επιλέγω να βλέπω την γραφή σαν μια στιγμή, μια φωτογραφία, που δεν αφορά χαρακτήρες, διαλόγους και κλασσικές δομές. Θα μπορούσες να πεις ότι η φωτογραφία ήταν η έμπνευση πίσω από την ποίηση η οποία στην πορεία με οδήγησε και στην εξερεύνηση της φωτογραφίας ως μέσο. Υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ των δύο στο κεφάλι μου, και αυτό ακριβώς ήθελα να εκφράσω με το βιβλίο. Η φωτογραφία ώθησε την αγάπη για την ποίηση και η ποίηση την περιέργεια για την φωτογραφία. Έγινε κατά κάποιο τρόπο πλήρης κύκλος. 

Φωτογραφίζω και γράφω για το αστικό τοπίο γιατί πρώτα είμαι και εγώ παιδί του και έπειτα, γιατί σαν περιβάλλον η πόλη δημιουργεί ταυτόχρονα έντονα αντικρουόμενα συναισθήματα. Την ίδια στιγμή που νιώθεις αποξένωση ανάμεσα σε τόσο κόσμο, σκέφτεσαι ότι μόνο εκεί υπάρχει η πιθανότητα να γνωρίσεις ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι σκέψεις και πιστεύω.

Να φύγω και να ζήσω στην επαρχία το σκέφτομαι πολλές φορές αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρω αν θα το έκανα. 

Στην Αθήνα η αντιθέσεις είναι που μου κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση. Από τον τρόπο που μπορεί να περπατούν οι άνθρωποι σε διαφορετικές συνοικίες της μέχρι τις τεράστιες χωροταξικές ανισότητες. 

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στη www.lifo.gr.