5 Νοε 2015

Κριτική κινηματογράφου: Νόμος της Αγοράς

074a1626c 

Του Νέστορα Πουλάκου*

Η ταινία μοιάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Βέβαια, θεωρώ ότι ποτέ δεν θα υπάρξει περίοδος που να μην «μιλήσει» αυτή η ταινία στον κόσμο. Κι αυτό γιατί το «φάντασμα» της ανεργίας εμφανίζεται σε κάθε κοινωνία, κάθε εποχή.

Εδώ, στη γαλλική παραγωγή του Στεφάν Μπριζέ «Νόμος της Αγοράς», με την εξαιρετική ερμηνεία του Βινσέν Λιντόν που βραβεύτηκε στο φετινό Φεστιβάλ Καννών, παρακολουθούμε μια «ωρολογιακή βόμβα» που δεν απέχει πολύ από το να εκραγεί.

Πρωταγωνιστής είναι ο μεσήλικας Τιερί, ο οποίος απολύεται από τη δουλειά του έπειτα από 25 χρόνια, και κάνει ότι περνά από το χέρι του (πάντα μέσα από τις κανονικές, νόμιμες οδούς) για να βρει μια αξιοπρεπή δουλειά ώστε να συντηρεί την οικογένειά του.

Παιδί με ειδικές ανάγκες, σπίτι με δάνειο, αυτοκίνητο που χάλασε και αναγκαστική αγορά άλλου (πάλι με δάνειο), εξοχικό που πωλείται όσο-όσο –ο Μπριζέ «παίζει» με τα στερεότυπα αλλά και τις αλήθειες της ζωής για να μιλήσει γι’ αυτόν τον άντρα.

Για έναν άντρα δηλαδή που στα 50 του καλείται να παρακολουθήσει επιδοτούμενα προγράμματα του γαλλικού «ΟΑΕΔ» χωρίς προοπτικές απασχόλησης. Να μάθει να συντάσσει βιογραφικό να περνάει από συνέντευξη μέσω skype…

Στο δεύτερο μισό της ταινίας, βλέπουμε τον Τιερί να έχει βρει εργασία ως security σε μεγάλο super market και παρακολουθούμε καρέ-καρέ τη δυσθυμία του σε καθετί άδικο: από πελάτες που δεν έχουν χρήματα για τρόφιμα και κλέβουν για να ζήσουν, μέχρι ταμίες που «κλέβουν» κουπόνια για να φέρουν παραπάνω χρήματα στο «προβληματικό» σπίτι τους.

Το τέλος της ιστορίας αποτελεί το σκάσιμο, η εξιλέωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ο Μπριζέ δανειζόμενος την «κλειστή» και άκρως ρεαλιστική κινηματογραφική ματιά των βέλγων αδελφών Νταρντέν, «εγκλωβίζει» τον θεατή στο δύσκολο και ασφυκτικό σύμπαν του πρωταγωνιστή ώστε να τον κάνει κοινωνό μίας κακής πραγματικότητας. Μιας αλήθειας που όλοι έχουμε βιώσει.

*Ο Νέστορας Πουλάκος είναι κριτικός κινηματογράφου, Γενικός Γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.), μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI). Έχει διατελέσει μέλος κριτικών επιτροπών του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Αθήνας. Από το 2013 διατελεί αρχισυντάκτης της ετήσιας έκδοσης (αλμανάκ) «Κινηματογράφος», της μοναδικής καταγραφής του κινηματογραφικού γίγνεσθαι στη χώρα μας που κυκλοφορεί από το 1993.

*To κείμενο δημοσιεύτηκε στο site της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ (30/10/15).