30 Απρ 2015

Σε επιφυλακή για το παρελθόν του


Toυ Νέστορα Πουλάκου

Με την ταινία “Σε επιφυλακήτης πρωτοεμφανιζόμενης σκηνοθέτριας -μέχρι πρότινος διευθύντρια φωτογραφίας- Μαριάν Ταρντιέ, επιστρέφουμε στον σκληρό, εντελώς γυμνό κινηματογραφικό ρεαλισμό που επίσης έχει μια παράδοση το γαλλικό σινεμά, με αφετηρία το εμβληματικό Μίσος.
 
Εδώ, οι τόνοι και οι ρυθμοί είναι πιο χαμηλοί, σχεδόν νωχελικοί, δεν παύουν όμως να δίνουν το σωστό τέμπο για τη ζωή στα γαλλικά γκέτο όπου ζουν οι δεύτερες και τρίτες γενιές των μεταναστών. Επομένως, επί τούτου χρησιμοποιείται ως πρωταγωνιστής ο ταλαντούχος Γάλλος -αλγερινής καταγωγής- Ρεντά Καντέμπ που είδαμε πρόσφατα στην ταινία Μακριά από τους ανθρώπους.

Η ταινία της Καντιέ περιγράφει την ζωή του Σερίφ (οξύμωρος ο συμβολισμός του ονόματος;) ο οποίος στα 30 του έχει επιστρέψει στην πατρογονική εστία ζώντας πλέον με την μητέρα του. Λίγα πράγματα ξέρουμε για την πορεία του ως εκείνη τη στιγμή, υποπτευόμαστε όμως ότι ήταν μπλεγμένος σε συμμορίες μικροκακοποιών των γκέτο από τους «φίλους» που ολοένα κι επιστρέφουν για να τον «παρασύρουν».

Ο Σερίφ όμως είναι πλέον συνειδητοποιημένος (;). Δουλεύει ως security στο εμπορικό κέντρο της γειτονιάς, όπου βέβαια έρχεται διαρκώς αντιμέτωπος με τους «παλιούς του εαυτούς»: νεαροί έφηβοι των γκέτο του προκαλούν προβλήματα. Όπως πιθανολογούμε ότι έκανε κι ο ίδιος. Ο Σερίφ λοιπόν δουλεύει εκεί για να βγάζει το χαρτζιλίκι του και να συνεχίσει τις σπουδές του στη νοσηλευτική.

Αυτή είναι μια άλλη παράμετρος στην ζωή του. Οι σπουδές του ως νοσηλευτής, η ενασχόληση του με τα παιδιά της περιοχής που τον υπεραγαπάνε αλλά και η γνωριμία του με την όμορφη δασκάλα τους, την οποία υποδύεται σε μια σύντομη παρουσία στην ταινία η «εκρηκτική» Αντέλ Εξαρχόπουλος. Η γοητευτική δασκάλα λειτουργεί ως ένας ακόμη καταλύτης ώστε να προχωρήσει τη ζωή του και να αποκοπεί από το παρελθόν.

Στη συνέχεια η ταινία της Ταρντιέ με έναν εντελώς νομοτελειακό τρόπο εξετάζει αυτήν την τριαδική σύγκρουση παρελθόντος-παρόντος-μέλλοντος του Σερίφ. Οι παλιοί του σύντροφοι επιστρέφουν για να τον «σύρουν» στο «τελευταίο» κόλπο. Οι σπουδές, η δουλειά και η σχέση του Σερίφ τον «σπρώχνουν» προς ένα νέο μέλλον που τον περιμένει για να τον καλοδεχτεί.

Όσο κι αν όλα τα παραπάνω μας φαίνονται ως διαχρονικές αφέλειες που υπηρετούν πιστά τις επιταγές του σκληρού κινηματογραφικού ρεαλισμού, δεν παύουν να αποτελούν μια υπαρκτή πραγματικότητα που θα απασχολούν για καιρό τους σύγχρονους αστικούς ιστούς.

*Η κριτική δημοσιεύτηκε στο site της εφ. ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ (27/4/2015).

Tα ραδίκια ανάποδα του Γιώργου Γαλίτη

"Τα ραδίκια ανάποδα" στο Eliart

Και αυτό το έργο ξεκίνησε την πορεία του πριν από τρεις σεζόν (και πάλι κοκκινίζω...). Πρόκειται για μια... "κωμωδία επί 13". Δεκατρείς μικροί επικήδειοι, αριστοτεχνικά γραμμένοι και ερμηνευμένοι από τον Γιώργο Γαλίτη, αρκετοί από τους οποίους θα μπορούσαν να έχουν σταθεί ως αυτόνομα επιθεωρησιακά νούμερα (ένας από αυτούς μάλιστα, όπως με πληροφόρησε ο ραδιοφωνικός παραγωγός και φίλος του blog Σιδερής Πρίντεζης, πρωτοπαρουσιάστηκε ως νούμερο της επιθεώρησης Το πα...τρίς εξαμαρτείν πριν από μερικά χρόνια). Και εδώ η συγγραφική ματιά διαθέτει ενσυναίσθηση... Έχω την αίσθηση πως ο Γαλίτης μπαίνει στη θέση των ηρώων του, ακόμα κι όταν τους στηλιτεύει για τις συμπεριφορές τους. 


Τον Γαλίτη τον ξέρω χρόνια ως έναν πολύ καλό κωμικό, με φινέτσα και λάμψη. Τον έχω δει σε κωμωδίες και σε επιθεωρήσεις (πιο πρόσφατα στο Τι βουλή θα παραδώσεις μωρή) όπου πάντα ξεχώριζε με την ερμηνεία του, ενώ συχνά συνεργαζόταν και στη συγγραφή των κειμένων. Στη σκηνή του Eliart όμως, το συγγραφικό και το υποκριτικό του ταλέντο με συνεπήρε. Από τον πρόλογο της παράστασης, όπου απολαυστικά προειδοποιεί τους θεατές για τους ήχους που εκνευρίζουν τους/τις ηθοποιούς (αλλά και τους άλλους θεατές θα πρόσθετα--και μακάρι να είχε σκεφτεί να συμπεριλάβει και τον ήχο των κομπολογιών...) μέχρι και τον τελευταίο επικήδειο του έργου, ο Γαλίτης δείχνει πως διαθέτει μια σπάνια κωμική φλέβα, από εκείνες που νιώθει κανείς να χτυπούν στα μηνίγγια έτοιμες να εκραγούν. Έχει όμως και σπάνιο μέτρο που του επιτρέπει να ελέγχει τις κωμικές του εκρήξεις.


Θα μπορούσα να ξεχωρίσω αρκετούς από τους 13 επικήδειους, με κίνδυνο όμως να αδικήσω τους υπόλοιπους. Αλλά ο Μάγειρας, ο Χειρουργός και ο Γιώργης είναι σίγουρα στιγμές ανθολογίας για μένα. Ειδικά ο Γιώργης έχει να πει πολλά σε κάποιον/αν που έχει υπάρξει μέλος κατά καιρούς πολιτιστικών συλλόγων ή θεατρικών ομάδων της επαρχίας. Πραγματικό συγγραφικό και υποκριτικό διαμάντι. Αλλά και ο Κρητικός λυράρης, ο Μητροπολίτης, ο Στρατηγός, η Τζένη Χατζηρουμπάνογλου, όλοι τους έχουν τη δική τους γοητεία. Παλεύουν με τον εσωτερικό τους κόσμο, προσπαθούν να δικαιώσουν τις υποκριτικές τους συμπεριφορές, κάποιες φορές με τρόπο συγκινητικό.


Ο Rena Fan βρήκε και πάλι αφορμή για να θυμηθεί τη μούσα του, καθώς στον έμμετρο επικήδειο του Αρτέμη ο Γαλίτης παρωδεί ένα δίστιχο από το τραγούδι "Έχω στενάχωρη καρδιά". Ο Γαλίτης όμως μου θύμισε τη Ρένα Βλαχοπούλου και στους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούσε με το κοινό τις στιγμές που το προέβλεπε ο σχετικός... επικήδειος αλλά και άλλες, φευγαλέες στιγμές, όταν κάποιος θεατής τού έδινε το κατάλληλο ερέθισμα με τις αντιδράσεις του (ή την έλλειψη... αντιδράσεων, όπως συνέβη με έναν θεατή το βράδυ που ήμουν εγώ στο Eliart).


Τα κείμενα του Γαλίτη ξεχειλίζουν από χιούμορ, αλλά όπως και η ερμηνεία του, δεν χάνουν ποτέ το μέτρο. Ο ίδιος λάμπει μέσα στο τόσο σκοτεινό περιβάλλον που επιβάλλει το θέμα του έργου του. Κι όπως λάμπει ο ίδιος σ' αυτό το σκηνικό σκοτάδι, έτσι κι οι επικήδειοί του είναι "άστρα κατάφωτα" μες στο επικίνδυνο σκοτάδι της εποχής μας, όπως σημειώνει ο ποιητής Σωτήρης Κακίσης, φίλος του Γαλίτη, αλλά και του blog (στην ιστοσελίδα www.andro.gr αλλά και στο επίμετρο του βιβλίου--εκδόσεις Βακχικόν--που περιλαμβάνει το έργο και μερικούς ακόμα επικήδειους ως... "πόνους tracks!"). Ο Γιώργος Γαλίτης είναι, σύμφωνα με τον Κακίση "υγεία ιδιαίτερη μες στα εξευτελιστικά νέα ελληνικά δεδομένα χωρίς ούτ' ένα χτύπημα κάτω από τη μέση του θεατή, χωρίς ούτε μια ευκολία, χωρίς ούτε μια στιγμή ευτέλειας". Πραγματικά, πόσο σπουδαίο έργο θα επιτελούσε σήμερα η παρουσία ενός επιθεωρησιακού είδους που θα διέθετε αυτά τα χαρακτηριστικά--ίσως μάλιστα αν τα διέθετε και παλιότερα, η επιθεώρηση να μην είχε παρακμάσει τόσο άδοξα...



Συνυπεύθυνος με τον Γαλίτη για το αποτέλεσμα στη σκηνή του Eliart είναι ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης που σκηνοθέτησε την παράσταση. Ιδιαίτερα γοητευτική είναι και η σκηνογραφική ιδέα που ανήκει στον ίδιο τον Γαλίτη. Δεκατρείς επίπεδες ανθρώπινες φιγούρες τον περιμένουν στη σκηνή. Πίσω από κάθε φιγούρα βρίσκονται τα ρούχα και τα αξεσουάρ που χρησιμοποιεί ο Γαλίτης για να ζωντανέψει τον κάθε ήρωά του. Και αφού τελειώσει, ντύνει με τα ρούχα και τα αξεσουάρ την κάθε φιγούρα που μοιάζει να έχει πλέον ζωντανέψει και να τον παρατηρεί μέχρι το τέλος της παράστασης σαν ζωντανή ανάμνηση του κάθε ήρωα/της ηρωίδας...



Παρόλο που έμαθα ότι τα Ραδίκια θα παίζονται και του χρόνου, σας προτείνω να δείτε οπωσδήποτε κάποια από τις δυο τελευταίες παραστάσεις αυτής της σεζόν στη σκηνή του Eliart, το Σάββατο στις 20.13(sic!) και την Κυριακή στις 18.13(sic!). Θα κλείσω την ανάρτηση και πάλι με λόγια του Σωτήρη Κακίση που λέει ότι δεν χορταίνει να βλέπει την παράσταση γιατί, όπως γράφει, στην εποχή μας: 
μου λείπει πολύ αυτή η ικανοποίηση, η απόλαυση στρόγγυλων και καθαρών πραγμάτων, τα υπέροχα σημεία συνενοχής του κοινού μ' έναν μεγάλο κωμικό ξανά.
Γιατί κι εγώ πρόλαβα μικρός κι είδα στο θέατρο, στα Ακροπόλ, επί σκηνής και Αυλωνίτη, και Χρήστο Ευθυμίου, και Σταυρίδη, και Βλαχοπούλου, και Χατζηχρήστο. Και Βέγγο, βέβαια, παντού και πάντα απίστευτο, σαν γαλαξία φωτιάς εκεί πάνω ολόγλυκα συγκινητικό.

Κι ο Rena Fan νιώθει τυχερός επειδή έζησε τη Βλαχοπούλου και τον Βέγγο πάνω στο σανίδι αλλά και επειδή σήμερα μπορεί να χαίρεται και τον πραγματικά σπουδαίο κωμικό Γιώργο Γαλίτη... 


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο blog vlahopoulou.blogspot.gr (30-3-15).

29 Απρ 2015

Pass2Day | Rockwave Festival 2015 | #123

Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη τουvakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και το ίδιο βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 
Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας


To μεγαλύτερο μουσικό  φεστιβάλ στην Ελλάδα και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη κλείνει φέτος 20 χρόνια και το γιορτάζει με μεγάλα ονόματα αρχής γενομένης από τους black keys οι οποίοι έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα το Σάββατο 30 Μαίου.Το Σαββάτο 20 Ιουνίου 2015 το κοινό της Ελλάδας θα έχει την τιμή να απολαύσει τον μεγάλο Robbie Williams για πρώτη φορά και αυτός στην Ελλάδα.

Φέτος όλο το καλοκαίρι είναι rockwave. Αναλυτικά πιο κάτω το δελτίο τύπου με  νέα ονόματα και αναλυτικά το line up μέχρι στιγμής.

Το Rockwave Festival κλείνει τα 20α του γενέθλια φέτος το καλοκαίρι και την Τρίτη 21 Ιουλίου θα φιλοξενήσει στη σκηνή του TerraVibe έναν πολύ ιδιαίτερο και αγαπητό στο ελληνικό κοινό καλεσμένο με το καταπληκτικό του συγκρότημα. Manu Chao La Ventura!

Το όνομα του Manu Chao, μοιάζει από μόνο του αρκετό για μια live μουσική εμπειρία που θα θυμάσαι για όλη σου τη ζωή! Όταν δε, συνοδεύεται από τους «παλιόφιλους» του Madjid στην κιθάρα, τον Philippe Teboul στα drums και τον Gambeat στο μπάσο, με τους οποίους είχε συνεργαστεί στους Radio Bemba και τους Mano Negra, τότε μιλάμε για τη συναυλιακή συνεύρεση της χρονιάς, με όλα τα αγαπημένα τραγούδια από τη σπουδαία καριέρα του Μanu Chao και άλλα που δεν έχουν παιχτεί ποτέ ζωντανά!

Εμπνευσμένος, φύσει δημιουργικός και αφοσιωμένος με πάθος στη μουσική ο Μanu Chao ξεκίνησε σα μέλος της εναλλακτικής σκηνής του Παρισιού κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '80, μέχρι που ίδρυσε τους Mano Negra, την μεγαλύτερη μπάντα στην ιστορία του γαλικιανού rock, φέρνοντας την ισπανόφωνη μουσική στην πρώτη γραμμή.

Έντονα πολιτικοποιημένος ο Μanu Chao αρθρώνει ένα μουσικό λόγο που φιλτράρει τις κοινωνικές του ευαισθησίες με καμβά ένα πολυπολιτισμικό και πολύ-γλωσσικό ηχητικό σύμπαν. Από τη reggae στο punk και από τη rock σε ethnic φόρμες η μουσική του Manu Chao είναι ένα χωνευτήρι πολιτισμών με τη χαρακτηριστική φωνή του να συμπαρασύρει κάθε θεατή.

To 1998 με το "Clandestino", τάραξε τα νερά της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας και έκτοτε κυκλοφορεί σειρά εξαιρετικών δίσκων με όποιο μουσικό project και αν καταπιάστηκε, όπως μαρτυρά η τεράστια επιτυχία που γνώρισαν τα: "Me Gustas Tu", Welcome To Tihuana", "King Of Bongo", Je Ne T'aime Plus", "Clandestino", "Politik Kills" και τόσα άλλα.

Την Τρίτη 21 Ιουλίου οι Manu Chao La Ventura θα βρεθούν στο TerraVibe με αφορμή τα 20α γενέθλια του Rockwave Festival, στήνοντας ένα party ανάλογο των περιστάσεων. Βe There!

TerraVibe Park
37ο Χλμ Εθνικής Οδού Αθηνών Λαμίας

Τιμές εισιτηρίων:
Στην πρώτη φάση της προπώλησης τα εισιτήρια κοστίζουν 12 ευρώ.
Στη δεύτερη φάση της προπώλησης η τιμή των εισιτηρίων θα διαμορφωθεί στα 16 ευρώ.
Στην τελική φάση της προπώλησης η τιμή θα διαμορφωθεί στα 18 ευρώ.
Ταμείο: 19 ευρώ.

Η προπώληση ξεκινά την Παρασκευή 17 Απριλίου 2015.




Σημεία προπώλησης:
Αθήνα:
Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς), τηλ.210 3608366

Θεσσαλονίκη:
Τicket House, Πλ. Αριστοτέλους 5

Καταστήματα Γερμανός (σε όλη την Ελλάδα)
Καταστήματα ΟΤΕ (σε όλη την Ελλάδα)

Online Purchases ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:



Αναλυτικά για το line up  μπορείτε να επισκεφθείτε την σελίδα του φεστιβάλ. http://www.rockwavefestival.gr/

27 Απρ 2015

Poetry Sounds of Athens | 30.4.2015 | Cabaret Voltaire




Στον εξαιρετικό χώρο του Cabaret Voltaire, την Πέμπτη 30.4 στις 20:30 και κάθε μήνα θα λαμβάνει χώρα ένα πολύ ιδιαίτερο event ποίησης γιαποιητές και μη. Πρώτος μας καλεσμένος ο υπέροχος ηθοποιός Δημήτρης Βερύκιος!

Στο Poetry sounds of Athens o καθένας μπορεί ανεξαρτήτου πολιτικής πεποιθήσεως, θρησκευτικής πίστης, σεξουαλικής προτιμήσεως, ηλικίας εθνικότητας ή φύλου να έρθει και να μοιραστεί τα ποιήματα του με το κοινό και να διαξιφιστεί ποιητικά με τους υπόλοιπους ποιητές.

Για τους ποιητές μας το μαγαζί θα κερνάει μια μπύρα ή κρασί ενώ ο νικητής του εκάστοτε μήνα θα δημοσιεύει τονικητήριο ποίημα του στο καλύτερο φιλολογικό περιοδικό «ΝέαΠαιδεία», στο νο 1 λογοτεχνικό περιοδικό «Βακχικόν» και στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Ποιείν».

Το Poetry Sounds of Athens δεν θα είναι απλά μία σειρά από μονότονες βραδιές ποίησης, διότι πέρα από τη μουσική και τους εκλεκτούς καλεσμένους του θα είναι και καθοριστική η συμμετοχή του κοινού στην όλη διαδικασία, εφόσον οι κριτές θα επιλέγονται τυχαία από το κοινό κι ενώ το κοινό θα καλείται να επηρεάζει την γνώμη των κριτών με τον τρόπο του...

Η ποίηση είναι μία πόρτα ανοιχτή. Ελάτε να την διαβούμε! Αντέχεις;
 
Για όποιες πληροφορίες και για διάθεση συμμετοχής στείλε email στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση:  athens.poetrysounds@hotmail.com

Τόποςδιεξαγωγής:
CabaretVoltaire Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο