30 Ιουν 2015

To Vakxikon Blog & τo Vakxikon Radio σάς εύχονται καλό καλοκαίρι!



Το Vakxikon Blog & το Vakxikon Radio σάς εύχονται καλό καλοκαίρι!

Μέχρι τις 31 Ιουλίου 2015, το περιοδικό Vakxikon.gr και το Βιβλιοπωλείο του Βακχικόν θα λειτουργούν κανονικά.

Το Vakxikon Blog & το Vakxikon Radio επανέρχονται με καθημερινή ροή από τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2015.

Καλή ξεκούραση & Ψυχραιμία!

"Shoot me..." [Portraits]


Στράτος Π.

 * Η στήλη "Shoot me..." σας εύχεται καλό καλοκαίρι... και καλή τύχη.

Κριτική κινηματογράφου 27/6/2015

Του Νέστορα Πουλάκου

Steve Coogan and Rob†Brydon in†Camogli, Italy

Ταξίδι στην Ιταλία

Αγγλία – 2014. Σκηνοθεσία-Σενάριο: Μάικλ Γουίντερμποτομ. Παίζουν οι: Στιβ Κούγκαν, Ρομπ Μπράιντον, Ρόζι Φέλνερ. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: Filmtrade.

Οι κινηματογραφικές συνεργασίες του σκηνοθέτη Μάικλ Γουίντερμποτομ και του ηθοποιού Στιβ Κούγκαν χρόνο με τον χρόνο γίνονται όλο και πιο απολαυστικές, ξεκαρδιστικές. Τέσσερα χρόνια μετά το «Ταξίδι» στην ενδοχώρα της Αγγλίας, ο Γουίντερμποτομ κινηματογραφεί και πάλι το δίδυμο Κούγκαν-Μπράιντον, αυτή τη φορά σε ένα ταξίδι γευσιγνωσίας αλλά και αυτογνωσίας στην Ιταλία και τις ομορφιές της. Έτσι αναλαμβάνουν για άλλη μια φορά να παρουσιάσουν για λογαριασμό της εφημερίδας «The Observer» την κριτική τους για ορισμένα εστιατόρια. Ο Μπράιντον, πατέρας ενός μικρού παιδιού, κουρασμένος από τις ευθύνες του, αναζητά λίγη περιπέτεια. Ο Κούγκαν έχει περάσει μια περίοδο σκληρής δουλειάς στο Λος Άντζελες μακριά από το σπίτι του, αλλά τώρα βρίσκεται σε μια παύση από τη δουλειά.

makria-apo-to-plithos

Μακριά από το πλήθος

Αγγλία, ΗΠΑ – 2015. Σκηνοθεσία: Τόμας Βίντερμπεργκ. Σενάριο: Ντέιβιντ Νίκολς. Παίζουν οι: Κάρεϊ Μάλιγκαν, Μάικλ Σιν. Διάρκεια: 119΄. Διανομή: Odeon.

Μεταφορά του κλασικού βιβλίου του Τόμας Χάρντι από τον Δανό auteur Τόμας Βίντερμπεργκ με λαμπερό χολιγουντιανό καστ. 19ος αιώνας. Η Μπαδσιμπά Εβερντίν είναι μια νεαρή παθιασμένη κοπέλα που επιθυμεί πάντα να έχει την απόλυτη προσοχή και τον θαυμασμό κάποιου άντρα. Και πετυχαίνει να τραβήξει όλα όσα θέλει όχι από έναν, αλλά από τρεις άντρες: τον Γουίλιαμ, έναν ευκατάστατο δηλωμένο εργένη σαραντάρη, τον λοχία Φρανκ Τρόι, έναν όμορφο και τολμηρό ξιφομάχο με ξαφνικές εξάρσεις βίας, και τον Γκάμπριελ, έναν απλοϊκό βοσκό που της κάνει πρόταση γάμου.

ksehasmenes-zwes

Ξεχασμένες ζωές

Αγγλία, Ιταλία – 2013. Σκηνοθεσία-Σενάριο: Ουμπέρτο Παζολίνι. Παίζουν οι: Έντι Μάρσαν, Τζόαν Φρόγκατ, Κάρεν Ντράρι. Διάρκεια: 92΄. Διανομή: Feelgood Entertainment.

Τέσσερα από τα σημαντικότερα βραβεία στο προπέρσινο Φεστιβάλ Βενετίας γι’ αυτή την έξυπνη δραμεντί, ιδανική για θερινό σινεμά. Η δουλειά του σχολαστικού Τζον Μέι είναι να εντοπίζει τους συγγενείς όσων έχουν πεθάνει μόνοι και να οργανώνει τις κηδείες τους. Είναι τόσο παθιασμένος με τη δουλειά του, που προσπαθεί να καταλάβει τους ξεχασμένους «πελάτες» του μέσα από αυτά που έχουν αφήσει πίσω τους και τους συνοδεύει στην τελευταία τους κατοικία με σεβασμό κι αξιοπρέπεια. Μια μέρα, ο προϊστάμενός του του ανακοινώνει ότι γίνονται περικοπές και ότι δεν μπορεί να κρατήσει άλλο τη δουλειά του. Ο Τζον όμως έχει μια τελευταία υπόθεση, που θα τον οδηγήσει στην αποξενωμένη κόρη του τελευταίου του πελάτη. Οι δυο μοναχικές ψυχές έλκονται και ο Τζον θα δει τη ζωή διαφορετικά.

*Η στήλη δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ (27/6/2015).

29 Ιουν 2015

Συνέντευξη του Νάσου Αθανασίου


O Νάσος Αθανασίου γεννήθηκε το 1982 στην Αθήνα. Σπούδασε Εφαρμοσμένη Στατιστική και εργάζεται ως μαθηματικός στη Μέση Εκπαίδευση. Το βιβλίο Εν υπνώσει είναι η πρώτη του ποιητική συλλογή και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Vakxikon.gr (2015). To βιβλίο του Νάσου Αθανασίου παρουσιάζεται το Σάββατο 27 Ιουνίου, στις 21.00, στο καφέ Soiree de Votanique, Καστοριάς 37 Βοτανικός. Θα μιλήσουν η δρ. Νομικής του Α.Π.Θ. Σοφία Γιοβάνογλου και η ποιήτρια Ειρήνη Καραγιαννίδου. Ποιήματα θα απαγγείλουν οι ηθοποιοί Αννίτα Καπουσίζη και Βασίλης Ζαϊφίδης.


Μιλήστε μας για το τελευταίο σας βιβλίο...  
Το βιβλίο μου με τίτλο Εν Υπνώσει, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Vakxikon.gr είναι η πρώτη μου συγγραφική απόπειρα. Αποτελείται από 21 ποιήματα, όλα εξ ' αυτών γραμμένα μέσα στο 2014. Η συλλογή είναι τρόπον τινά ιλιγγιώδης, γιατί προήλθε από μία εσωτερική μου ανάγκη την οποία δεν κατάφερα να παρακούσω. Πραγματεύεται έναν έρωτα, έναn θάνατο και μια αμνησιακή παιδική ηλικία.

Πώς αναζητάτε την  έμπνευση μέσα στα χρόνια της Κρίσης;
Δεν  νομίζω πως η έμπνευση και η κρίση είναι δύο έννοιες συνυφασμένες. Απλά η κρίση μάς έχει κάνει εσωστρεφείς και η εσωστρέφεια ομολογουμένως μπορεί να οδηγήσει σε κάτι τέτοιο. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος είχε πει, πως σε έναν αληθινό ποιητή, η έμπνευση μπορεί να έρθει ακόμα και στο αποχωρητήριο. Θα συμφωνήσω, και με τη σειρά μου θα πω πως η έμπνευση είναι γυναίκα. Πρέπει  να την περιμένεις καρτερικά όταν αργεί και να την καλοσωρίζεις καχύποπτα μα και ευλαβικά όταν έρχεται.

Ποια είναι η σχέση σας με τη λογοτεχνία;
Η σχέση μου με τη λογοτεχνία και πιο συγκεκριμένα με την ποίηση είναι κάπως παράξενη. Εγώ την ποίηση την άκουγα. Θυμάμαι από μικρός να ακούω με τις ώρες μουσική, από Μάνο Χατζιδάκι και  Ξαρχάκο μέχρι Rammstein και  Sepultura και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα όλα αυτά τα ακούσματα και τις μελωδίες να τις μετουσιώνω σε στίχους  και κείμενα. Το διάβασμα ήρθε μετά, μέσα  στα πανεπιστημιακά μου χρόνια, εκεί που είχα και πολύ χρόνο να ψαχτώ και πιο εποικοδομητικά. Με τα βιβλία ήμουν πάντα αρκετά φοβικός. Κατά καιρούς παθαίνω κάποιες ποιητικές εμμονές και διαβάζω για μεγάλα διαστήματα έναν συγκεκριμένο ποιητή. Καταλύτης στο ποιητικό μου έναυσμα ήταν ο Κώστας Βάρναλης.

Μπορεί ένα βιβλίο να σώσει τη ψυχή μας;
Αν διαβάσει κανείς το Τυχεροί  Άτυχοι του Γρηγόρη Ξενόπουλου και τον Φύλακα στη Σίκαλη του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ  η ερώτηση νομίζω πως θα είναι πια ρητορική.

Τα επόμενα σχέδια σας;
Αρχικά να το χαρώ, να καταλάβω και εγώ ο ίδιος τι βγήκε από όλο αυτό, να υποστώ τις συνέπειες του και δευτερευόντως να καταλάβει και ο κόσμος λίγο καλύτερα τον Νάσο. Συγγραφικά, ετοιμάζω ένα βιβλίο με παιδικά παραμύθια.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ενημερωτικό portal www.tvxs.gr (26/6/15).

Συνέντευξη του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου


Στον Νέστορα Πουλάκο

Γυρίσατε πίσω στο χρόνο, κάνοντας μία ταινία για ένα ιστορικό πρόσωπο της Αριστεράς, της αγωνιστικής πολιτικής και εν γένει της χώρας μας. Θεωρείτε ότι ο Γρηγόρης Λαμπράκης και το μήνυμά του παραμένουν σύγχρονα και επίκαιρα στις μέρες μας;
Είναι γνωστό ότι η  δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη αποτελεί τομή στη νεοελληνική ιστορία και επέδρασε καταλυτικά στις περαιτέρω εξελίξεις τόσο στην κεντρική πολιτική σκηνή όσο και στο επίπεδο της κινητοποίησης των μαζών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η νεολαία που γεννήθηκε στο όνομά του -Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη- που με τη δράση της σημάδεψε τη σύντομη δεκαετία του ΄60. Υπήρξε μια άνοιξη τότε, η οποία έμεινε ημιτελής, λόγω της Χούντας. Στην κηδεία του Λαμπράκη απελευθερώνεται ένα τεράστιο συναισθηματικό φορτίο. Γίνεται έτσι φανερή η ανάγκη του λαού να ξεχωρίσει ένα πρότυπο, να δημιουργήσει έναν ήρωα, με τον  οποίο να ταυτιστεί. Ουσιαστικά τη μέρα της κηδείας του ο Λαμπράκης ξαναγεννιέται και φτιάχνεται ο μύθος του. Πιστεύω ότι οι κοινωνίες έχουν ανάγκη την παραδειγματική αξία του ήθους. Το ήθος του Λαμπράκη ενέπνευσε πολλούς να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Αρκετοί από τους νεολαίους εκείνης της εποχής τίμησαν το σύνθημα «Κάθε νέος και Λαμπράκης» και στη Δικτατορία αγωνίστηκαν και υπέφεραν, φυλακιζόμενοι, εξοριζόμενοι, βασανιζόμενοι. Σε εποχές ευμάρειας, οι ήρωες περνούν στην αφάνεια, η κοινωνία δεν τους αναζητά. Σε εποχές κρίσης όμως, όπως αυτή που βιώνουμε, το όνομα του Λαμπράκη έρχεται ξανά στα στόματα των νέων που διαδηλώνουν στους δρόμους.

Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που σας παρακίνησε να γυρίσετε τη ζωή και τη δράση του Γρηγόρη Λαμπράκη;
Ήμουν 7 χρονών όταν έγινε η δολοφονία του Λαμπράκη. Οι γονείς μου είχαν πάει στην κηδεία και όταν γύρισαν μου είπαν πως σκότωσαν ένα πολύ καλό άνθρωπο, έναν αγωνιστή της ειρήνης, έναν γιατρό που κοίταζε τους φτωχούς δωρεάν, έναν αθλητή που δόξασε την πατρίδα του με τις επιδόσεις του και είχα εντυπωσιαστεί. Πρόκειται λοιπόν για μια μνήμη που έρχεται από τα παιδικά μου χρόνια και κάτι που με απασχολεί σε μεταγενέστερα χρόνια, το ρόλο της προσωπικότητας στην ιστορία, πώς, δηλαδή, διαμορφώνεται ένας ήρωας και σε ποια στοιχεία του «ακουμπά» η συλλογική συνείδηση.  

Οι παρακρατικοί που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη και γενικά το ακροδεξιό παρακράτος που πηγαίνει παράλληλα με τις εκάστοτε κυβερνήσεις και το σύστημα, με ποιο πρόσωπο εμφανίζονται στην εποχή μας; Έχουν εξαλειφθεί ή παραμένουν στη σκιά των γεγονότων έτοιμοι να επέμβουν;
Υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές ανάμεσα στο χθες και το σήμερα. Το τότε παρακράτος προερχόταν κατευθείαν από την περίοδο της γερμανικής κατοχής  και είχε στελεχωθεί από τους δωσίλογους και τους συνεργάτες των Γερμανών. Ο Εμφύλιος, που ακολούθησε, χρησιμοποιήθηκε σαν «πλυντήριο» γι’ αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι κατάφεραν να επιβιώσουν και αναρριχήθηκαν σε σημαντικές θέσεις στον κρατικό μηχανισμό  Αυτό το παρακράτος, όπως αποδείχτηκε, έφτανε πολύ ψηλά. Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή, μεγάλη και η ανάμειξη του Παλατιού. Σήμερα, τα παρακρατικά στοιχεία έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τη μεγάλη διείσδυσή τους στους μηχανισμούς καταστολής . Είναι γνωστό ότι στα ειδικά σώματα της αστυνομίας «σαρώνουν».  Δε βρίσκονται σε ψηλότερο επίπεδο, γιατί δεν είναι οι θεσμοί τόσο διαβρωμένοι  αλλά τουλάχιστον στο επίπεδο της αστυνομίας το πρόβλημα είναι σοβαρό.

Κατά τη γνώμη σας, ποια θα ήταν η «θέση» του Γρηγόρη Λαμπράκη σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς σαν αυτή που βιώνουμε πλέον;
Δεν γνωρίζω. Θεωρώ σίγουρο όμως πως η ανθρωπιστική κρίση που περνάμε θα κινητοποιούσε στο έπακρον τα αριστερά και ανθρώπινα ανακλαστικά του.  

Ποια είναι τα επόμενα κινηματογραφικά σας σχέδια; Θα παραμείνετε στην τέχνη του ντοκιμαντέρ ή θα επιστρέψετε με μια ταινία μυθοπλασίας;
Για μένα δεν υπάρχει διάκριση. Και τα δύο είναι αδιαίρετα, είναι κινηματογράφος. Αυτή τη στιγμή ξεκινώ μια ταινία μυθοπλασίας και παράλληλα, εδώ και χρόνια, δουλεύω ένα ντοκιμαντέρ για το οποίο έχω συλλέξει πολύ και σπάνιο υλικό.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην ετήσια έκδοση της Π.Ε.Κ.Κ. ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ 2014.

26 Ιουν 2015

Λεύκωμα με κολάζ του ζωγράφου Γιώργου Δρίζου, πάνω σε 17 ποιήματα του Κ.Π.Καβάφη, κυκλοφόρησε από ελβετικό εκδοτικό οίκο


Άλλη μία καλαίσθητη έκδοση για τον Κωνσταντίνο Καβάφη έρχεται να προστεθεί στις αμέτρητες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Αυτή τη φορά, από τον εκδοτικό οίκο «Verlag an der Friedensgasse», με έδρα τη Βασιλεία της Ελβετίας. Πρόκειται για τη νέα δουλειά του ζωγράφου Γιώργου Δρίζου, ο οποίος φιλοτέχνησε δεκαεπτά κολάζ εμπνευσμένα από αντίστοιχο αριθμό ποιημάτων του μεγάλου ποιητή.
   Το εγχείρημα, δύσκολο από μόνο του, «ακουμπάει» στην αγάπη του καταξιωμένου ζωγράφου για την ποίηση του Κ.Π. Καβάφη.
   «Η αγάπη αυτή και η επικαιρότητα των 150 χρόνων από τη γέννησή του υπήρξε το ερέθισμα για να δημιουργήσω αυτά τα 17 κολάζ, που να ανταποκρίνονται, με υπαινικτικό τρόπο, στα αντίστοιχα 17 ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καταξιωμένος ζωγράφος.
   «Ιθάκη», «Ιωνικόν», «Στα 200 π.Χ.», «Tρώες», «Περιμένοντας του Βαρβάρους», «Μάρτιαι Ειδοί», «Aπολείπειν ο θεός Aντώνιον», «Tείχη», «Θερμοπύλες», «Άγε, ω Βασιλεύς Λακεδαιμονίων», «H πόλις», «Tα παράθυρα», «Όσο μπορείς», «Απ' τες Εννιά», «Ένας Γέρος», «Kεριά», «Φωνές». Αυτά είναι τα ποιήματα που επέλεξε ο Γιώργος Δρίζος, ο οποίος ως αιώνιος έφηβος ...τόλμησε στα 85 του χρόνια να «ντύσει» ποιήματα του Καβάφη με κολάζ. Άλλωστε, είναι ίσως ο μόνος ζωγράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε και με την Τέχνη αυτή, η οποία μόνο εύκολη δεν μπορεί να θεωρηθεί. Η πρώτη του φορά, η οποία στέφθηκε με επιτυχία, ήταν το 1988, όταν παρουσίασε κολάζ του στην παλιά γκαλερί «Αργώ», επί της οδού Μέρλιν. 
   Είκοσι επτά χρόνια μετά, ο Γιώργος Δρίζος τολμά και αναλαμβάνει να αντιμετωπίσει μία πρόκληση, όπως εύστοχα την χαρακτηρίζει η κριτικός και ιστορικός Τέχνης, Αθηνά Σχινά, στο κείμενο που δημοσιεύεται στην έκδοση.
   «Ο Γιώργος Δρίζος επέλεξε να συνομιλήσει με ορισμένα ποιήματα του Κ. Καβάφη, διαμορφώνοντας συνθέσεις όχι με το πινέλο και τα χρώματα της παλέτας του, αλλά με τα collages του» γράφει η κ. Σχινά και προσθέτει:«Διαβάζοντας τα ποιήματα του Καβάφη κι έχοντας απέναντι τα έργα του Γιώργου Δρίζου, μπορεί ο αναγνώστης και θεατής να περάσει υποβλητικά και αβίαστα στο κλίμα αυτής της νοερής συνομιλίας, χωρίς να ποδηγετείται και χωρίς να κυνηγά «εικονισμούς»εντυπώσεων, αισθανόμενος σ΄αυτή την περίπτωση, τους κλυδωνισμούς κυρίως που παράγονται στα ύφαλα και στο υπέδαφος της ποιητικής του Αλεξανδρινού, ιδιαίτερα σε όσα εκείνος υπαινίσσεται μέσα από τις ομιλητικές σιωπές του».
   Ο ίδιος ο καλλιτέχνης σημειώνει πως η ποίηση και ειδικότερα του Καβάφη δεν θα μπορούσε, για τον ίδιο, να αποδοθεί με σχέδια ή κλασική ζωγραφική.
   «Δεν ήθελα να κάνω μία παραστατική εικόνα. Επιδίωξή μου ήταν να δώσω μία μοντέρνα εικόνα που να συμβαδίζει με τη διαχρονική ποίηση του μεγάλου μας Καβάφη» τονίζει.
   Η δουλειά αυτή του Γιώργου Δρίζου, που διήρκεσε συνολικά πάνω από δύο χρόνια, δεν έμεινε απαρατήρητη από το έμπειρο μάτι του Ελβετού εκδότη, ο οποίος την είδε το περασμένο καλοκαίρι στα Κύθηρα. Το πανέμορφο νησί, άλλωστε, τόπος αστείρευτης έμπνευσης για τον καλλιτέχνη, εδώ και δεκαετίες, το είχε κάνει και δικό του ορμητήριο μαζί με την πολυαγαπημένη του σύζυγο Φρύνη, ζωγράφος και η ίδια. Στη μνήμη της, άλλωστε, έχει αφιερώσει ο καλλιτέχνης το καλαίσθητο λεύκωμα, καθώς η ίδια λάτρευε και απήγγειλε μοναδικά Καβάφη.
   Ο ελβετικός εκδοτικός οίκος «Verlag an der Friedensgasse» σχεδιάζει, μετά την πρώτη έκδοση στην ελληνική γλώσσα, να ακολουθήσουν στο μέλλον και σε άλλες γλώσσες, με πρώτη τα αγγλικά. Ο Γιώργος Δρίζος, που δεν μπορεί να μείνει στάσιμος, όπως δηλώνει, έχει κατά νου να φιλοτεχνήσει και άλλα κολάζ σε ποιήματα του Καβάφη, που θα προστεθούν σε αυτές.
   Την προώθηση στην Ελλάδα του λευκώματος «17 κολάζ πάνω σε 17 ποιήματα του Κ.Π.Καβάφη», έχουν αναλάβει οι Εκδόσεις «Βακχικόν».
   Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη
   Ο Γιώργος Δρίζος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930. Έλκει την καταγωγή του από τη Χίο και τη Μικρά Ασία. Έκανε ελεύθερες σπουδές με τον περίφημο καθηγητή Σπύρο Βικάτο, έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους της «Σχολής του Μονάχου», για να καταξιωθεί μετέπειτα ο ίδιος όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.
   Έργα του κοσμούν -μεταξύ άλλων- την Εθνική Πινακοθήκη, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ίωνα Βορρέ, την Πινακοθήκη του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, δημοτικές και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Ελβετία, Αγγλία, Βέλγιο, Ιταλία, Αυστρία, Ισπανία, αλλά και στο Ισραήλ (Μουσείο «Lohamei» όπου φιλοξενείται ολόκληρη η σειρά λιθογραφιών-δέκα σχεδίων με μελάνι, με θέμα την Κατοχή, έργο του 1975.
   Εικονογράφησε, επίσης, πολλά βιβλία και ποιητικές συλλογές, αλλά και ημερολόγια του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, του οποίου διετέλεσε καλλιτεχνικός σύμβουλος από το 1978 έως το 1982. Το 1993 η Κτηματική Τράπεζα της Ελλάδος τύπωσε έργο του, που ανήκει στη συλλογή της, σε 220 αριθμημένες μεταξοτυπίες. Ακόμη, το 1980, ύστερα από επιλογή του Οργανισμού Τουρισμού της Γερμανίας, και σε συνεργασία με τον ΕΟΤ, του ανατέθηκε να φιλοτεχνήσει τρεις ακουαρέλες που διατέθηκαν ως αφίσες στις χώρες της Ευρώπης, με σκοπό την προβολή τριών Ελληνικών νησιών (Ύδρα, Σκόπελος, Κρήτη -Χανιά).
   Με αφορμή των 150 χρόνων από τη γέννηση του Κ.Π. Καβάφη, ο Γιώργος Δρίζος προσέφερε στο Μουσείο Καβάφη της Αλεξάνδρειας ένα πορτρέτο του μεγάλου Έλληνα ποιητή. Το έργο αυτό είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά το 1964 σε μία έκθεση στο Κολωνάκι, στο «Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας» του Αλεξανδρινού Μάριου Βαγιάνου, ο οποίος εθεωρείτο ένας από τους καλύτερους Καβαφιστές.
   Για τη δουλειά του Γιώργου Δρίζου έχουν γράψει οι ιστορικοί Τέχνης: Κλ. Λεονταρίτου, Στ. Λυδάκης, Χρ. Χρήστου, Αθηνά Σχινά, Μαριλένα Κασιμάτη, Μελίτα Εμμανουήλ.
   
   Δ. Ριμπά

25 Ιουν 2015

Συνέντευξη της Ελένης Φουρνάρου


Στον Νέστορα Πουλάκο

Η Ελένη Φουρνάρου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Δημοσιογραφία, Επικοινωνία και Διοίκηση Επιχειρήσεων. Πάντα ήθελε να γίνει ροκ σταρ. Βιβλία της: Microαστές, μυθιστόρημα, εκδόσεις Vakxikon.gr 2015, Μαθαίνοντας ποδήλατο, διηγήματα, συλλογικό, εκδόσεις Κέδρος 2013, Το πλήρωμα του χρόνου και ο Μήτσος, μυθιστόρημα, Εμπειρία Εκδοτική 2002.

Το μυθιστόρημά της Microαστές παρουσιάζεται την Τετάρτη 24 Ιουνίου, στις 20.30, στο καφέ-μπαρ Όστρια, Θεμιστοκλέους 65 Εξάρχεια, και την Τρίτη 30 Ιουνίου, στις 20.30, στο καφέ-μπαρ Fuego, Πεύκων 2 Ν. Ηράκλειο. Ομιλητές και στις δύο εκδηλώσεις είναι οι: ο εκπαιδευτικός Στέλιος Κανάκης, η ψυχολόγος Άσπα Πασπάλη και η σκιτσογράφος Μαρία Τζαμπούρα, ενώ αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Ασημίνα Ξηρογιάννη.

Μιλήστε μας για το τελευταίο σας βιβλίο...
Θα παραθέσω το οπισθόφυλλο: Μια παρέα ανθρώπων γύρω στα τριάντα ζουν και κινούνται στα Εξάρχεια και τα πέριξ τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα. Στο επίκεντρο η Ιωάννα, η Κάτια και η Δέσποινα, φίλες από τα φοιτητικά τους χρόνια. Πίνουν καφέδες και ποτά συζητώντας πρωτίστως τα ερωτικά τους και ό,τι άλλο ελαφρύ ή βαρύτερο προκύψει. Ώσπου στη ζωή τους εμπλέκονται αναπάντεχα μια διεθνής τρομοκρατική οργάνωση, η ελληνική αστυνομία, οι μυστικές υπηρεσίες και, φυσικά, η οικονομική κρίση. Οι αντοχές τους δοκιμάζονται, οι φιλίες επίσης και τα προσωπικά τους αφηγήματα υπονομεύονται από την αναπόφευκτη πραγματικότητα. Μια ιστορία ενηλικίωσης στη δύσκολη Αθήνα των προηγούμενων δέκα χρόνων. Μια ιστορία για τις Ελληνίδες υποψιασμένες μικροαστές. Με έρωτες, φιλίες, πολύ γέλιο και λίγη τροφή για σκέψη καθώς μεγαλώνουμε.

Πώς αναζητάτε την έμπνευση μες στα χρόνια της κρίσης; 
Δεν την αναζητώ καθόλου. Την αποφεύγω μάλιστα. Η συναναστροφή με την έμπνευση με κάνει πολύ αντιπαθητικό άνθρωπο: οξύθυμη, μονόχνωτη, γκρινιάρα. Τα άντερά μου δεν αντέχω. Όταν με βρίσκει, την ακολουθώ και κάνω υπομονή μέχρι να ξεμακρύνει. Παρ’ όλα αυτά στην πεζογραφία, αν κάτι σου δίνει έμπνευση είναι οι κάθε λογής ανακατωσούρες. Οι καμπύλες της ζωής. Δηλαδή, οι κρίσεις. Όταν οι συνθήκες είναι επίπεδες και ο συγγραφέας μπορεί να ατενίζει το πέλαγο και το μέλλον μ' εμπιστοσύνη, δεν μπορεί να γράψει τίποτα. Το πολύ - πολύ κανένα best seller.

Ποια είναι η σχέση σας με τη λογοτεχνία; 
Τη φοβάμαι, τελικά. Διαπιστώνω πως έχει τεράστια επίδραση πάνω μου. Όχι μόνο η λογοτεχνία – η ποίηση, τα τραγούδια. Κάθε τι που εκφράζεται με λέξεις. Διαβάζω από τεσσάρων ετών. Στην αρχή ό,τι έβρισκα, τώρα πια όλο και λιγότερο. Έχει γεμίσει το μυαλό μου λέξεις. Και το κορμί μου, νομίζω, μερικές φορές. Θα ήθελα να προσπαθήσω να βρω πιο βασικούς ήχους, σημαινόμενα χωρίς σημαίνοντα, αν είναι δυνατόν. Υπερφίαλο ακούγεται – και είναι. Αλλά νομίζω πως θα μπορώ να πω πως είμαι συγγραφέας όταν θα λένε για μένα «απ' την πληγή της κοίταξε του κόσμου την πληγή».

Μπορεί ένα καλό βιβλίο να «σώσει» την ψυχή μας; 
Κάθε καλό έργο τέχνης μπορεί να σώσει την ψυχή μας. Μπορεί να σώσει τον κόσμο. Με την έννοια πως, για να είναι καλό, συναντάμε σ' αυτό την ψυχή του δημιουργού του που πασχίζει να συντονιστεί με τη συμπαντική ψυχή. Δεν έχει μεταφυσική διάσταση όλο αυτό – έχει να κάνει με την αγωνία να κατανοήσουμε και να αγγίξουμε τη ρωγμή του άλλου. Η λογοτεχνία, ειδικά, μπορεί να σώσει και τη ζωή μας.

Τα επόμενα σχέδιά σας; 
Είναι υπό έκδοση ένα συλλογικό έργο, «Μονόλογοι Συγγραφέων» από τις εκδόσεις Vakxikon.gr. Έχω σχεδόν έτοιμο ένα μυθιστόρημα αλλά δεν έχω ιδέα τι θα το κάνω, όπως κι ένα σωρό μικρές ιστορίες που κάτι πρέπει να κάνω και μ' αυτές. Προς το παρόν θα συνεχίσω να μην παίρνω τον εαυτό μου πολύ στα σοβαρά και θα μεγαλώσω τον γιο μου παλεύοντας να του λύσω τις κλασσικές παιδικές απορίες: γιατί μαμά επιτρέπουμε οι φτωχοί  γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι; Μετά θα γίνω ροκ σταρ.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο ενημερωτικό portal www.tvxs.gr (24/6/2015)

24 Ιουν 2015

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Pass2Day | Μουσικά νέα | #130



Pass2Day. O Διονύσης Κούτρας επιμελείται τη μουσική στήλη του vakxikon.blogspot.gr. Kάθε Τετάρτη στο blog γράφει για μουσική. Και κάθε Δευτέρα βράδυ στο Vakxikon Radio, 10-12, παίζει μουσική και μιλάει γι' αυτήν. 
 
Eπιμέλεια: Διονύσης Κούτρας
 
 

Το περιοδικό Rolling Stone επέλεξε τους 50 σπουδαιότερους δίσκους του progresive rock. To progresive rock έκανε την εμφάνισή του στα μέσα της δεκαετίας του 1960 με αρχές της δεκαετίας του 1970 με πρωτοπόρους τους καλλιτέχνες από το Ηνωμένο Βασίλειο. 

Οι μπάντες που ασχολήθηκαν με το είδος αυτό της ροκ μουσικής πειραματίστηκαν με διάφορα όργανα, εκτός από τα συνηθισμένα όπως την κιθάρα, τα τύμπανα και το μπάσο. Τα τραγούδια ξεπέρασαν σε διάρκεια τα τρία λεπτά και μουσικά όργανα οπως το βιολί, το σαξόφωνο και τα πλήκτρα κατείχαν κύρια θέση στην μελωδία.

Το συγκρότημα  που κατέχει τα πρωτεία και είναι για πολλούς η καλύτερη μπάντα στον κόσμο είναι οι Pink Floyd.

  1. Pink Floyd, 'The Dark Side of the Moon' (1973)
 2. King Crimson, 'In the Court of the Crimson King' (1969)
 3. Rush, 'Moving Pictures' (1981)
 4. Pink Floyd, 'Wish You Were Here' (1975
 5. Yes, 'Close to the Edge' (1972)
 6. Genesis, 'Selling England by the Pound' (1973)
7. Jethro Tull, 'Thick as a Brick' (1972)
8. Can, 'Future Days' (1973)
 9. Genesis, 'The Lamb Lies Down on Broadway' (1974)
 10. Yes, 'Fragile' (1971) 

Δείτε όλα τα άλμπουμ που επέλεξε το περιοδικό στον ακόλουθο σύνδεσμο

23 Ιουν 2015

22 Ιουν 2015

Κριτική κινηματογράφου 20/6/2015

Του Νέστορα Πουλάκου

lyssa-kakia

Λύσσα κακιά

Ελλάδα – 2015. Σκηνοθεσία: Νίκος Ζερβός. Σενάριο: Ζωή Ζέρβα, Νίκη Σταυριανοπούλου. Παίζουν οι: Ζωή Ζέρβα, Γιώργος Καραμίχος, Τάκης Χρυσικάκος, Βίκυ Κουλιανού, Γιάννης Ζουγανέλης. Διάρκεια: 90΄. Διανομή: Filmboy Pictures.

Trash κωμωδία με πρωταγωνιστές γνωστούς άλλοτε σταρ της ελληνικής τηλεόρασης, από τον –κάποτε– μετρ του είδους Νίκο Ζερβό, ο οποίος στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 άφησε εποχή με ταινίες όπως «Ο δράκουλας των Εξαρχείων», «Κουφώματα, λαδώματα», «Γυναίκες δηλητήριο» κ.ά. Η καθημερινότητα των σημερινών νέων που σπουδάζουν σε μια δραματική σχολή, ξανθές με εξάψεις και όνειρα, καθηγητές με λεξοτανίλ στην τσέπη, μπάρμαν με συνείδηση, και όλα αυτά εν μέσω οντισιόν, προβών, χορευτικών (κάθε λογής), σε μια τυχαία σχολή για επίδοξους movie-stars.

entourage

Entourage

ΗΠΑ – 2015. Σκηνοθεσία: Νταγκ Έλιν. Σενάριο: Νταγκ Έλιν, Ρομπ Βάις. Παίζουν οι: Άντριαν Γκρένιερ, Κέβιν Κόνολι, Ματ Ντίλον. Διάρκεια: 104΄. Διανομή: Tanweer.

Ο κινηματογραφικός αστέρας Βίντσεντ Τσέις παρέα με τους κολλητούς Έρικ, Ταρτλ και Ντίλον επιστρέφουν στις δουλειές με τον πρώην σούπερ πράκτορα και νυν ιδιοκτήτη στούντιο Άρι Γκολντ. Κάποιες από τις φιλοδοξίες τους έχουν αλλάξει, αλλά ο μεταξύ τους δεσμός παραμένει ισχυρός, καθώς βάζουν πλώρη να κατακτήσουν τον αδηφάγο κόσμο του Χόλιγουντ. Κινηματογραφική εκδοχή της ομότιτλης τηλεοπτικής σειράς του καναλιού HBO, που κράτησε επτά σεζόν και σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

to-mikro-nhsi

Το μικρό νησί

Ισπανία – 2014. Σκηνοθεσία: Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ. Σενάριο: Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ, Ραφαέλ Κόμπος. Παίζουν οι: Ξαβιέ Γκουτιέρεζ, Ραούλ Αρεβάλο, Αντόνιο ντε λα Τόρε. Διάρκεια: 105΄. Διανομή: Weird Wave.

Αστυνομικό θρίλερ είναι η κορυφαία ισπανική ταινία της χρονιάς, που κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν κι ακόμη δέκα βραβεία Γκόγια – τα ισπανικά Όσκαρ. Ισπανικός Νότος, 1980. Μια σειρά από βάναυσες δολοφονίες έφηβων κοριτσιών σε μια απομονωμένη πόλη φέρνει κοντά δύο παντελώς ανόμοιους χαρακτήρες, δύο ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών, που στέλνονται από τη Μαδρίτη για να ερευνήσουν τις υποθέσεις. Ο Χουάν και ο Πέδρο θα πρέπει να παραμερίσουν τις διαφωνίες τους προκειμένου να βρουν τον δολοφόνο που για χρόνια τρομοκρατεί τη μικρή κοινότητα, η οποία κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά.

*Η στήλη δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ (20-6-2015).

18 Ιουν 2015

Η ατέρμονη εναλλαγή των αντιθέσεων

Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη

anima

«Anima» της Μαρίας Κατσοπούλου, επιμέλεια σειράς: Νέστορας Πουλάκος, εκδ. Vakxikon.gr
Anima. Ένα βιβλίο εντελώς διαφορετικό από τα δύο προηγούμενα της Μαρίας Κατσοπούλου (»Τα ποιήματα της τρελής/Ποιήματα για τσακισμένες καρδιές και σαλεμένα μυαλά).Διαφορετικό σίγουρα ως προς το περιεχόμενο, το ύφος και τη θεματολογία. Η ποιήτρια σε διαδικασία μεταμόρφωσης αναζητά, συμπορεύεται, συνδιαλέγεται με την Δίδυμη Φλόγα της.([Εγώ κι εκείνη,/που ζούμε μέσα στο ίδιο soma],M./W.). Aποπειράται να μυήσει τον ανυποψίαστο αναγνώστη σε ένα μεταφυσικό παιχνίδι, ξεκλειδώνοντας παράλληλα όψεις του αθέατου και του Αόρατου. Αν κάποιος αναγνώστης είναι ήδη μυημένος, θα μπορεί -σαφώς- πιο εύκολα να καταβυθιστεί σε αυτό το Ταξίδι στο Ένα, στο οποίο τον καλεί η ποιήτρια. Αν όμως κάποιος δεν έχει μυηθεί, μπορεί να νιώσει αμήχανα και ανοίκεια. Μα είναι αλήθεια, χρειαζόμαστε το ξάφνιασμα-αλίμονο. Το ξάφνιασμα που μπορεί να μας παρασύρει στην εξερεύνηση του »χορού τον αστρικών συμπτώσεων». Έχει προφανώς μελετήσει σχετικά, πριν γράψει Τελειότητα/Αλχημικής “Ενωσης/ Το τρίπτυχο: σώμα-ψυχή-πνεύμα/ Ραίνονται τα κορμιά με Φως/ Αγνής Αγάπης/ (ΤΑΝΤΡΑ)

Ένας κόσμος όχι θρησκευτικός, όμως μυστηριακός που »θεριεύει το νου» σου θες δεν θες και σε παραπέμπει σε μια ιερή μυσταγωγία που ίσως θες να εξερευνήσεις και ίσως σε βοηθήσει να καταρρίψεις πολλούς μύθους αναζητώντας καινούριους: Στις έξι κορφές του κόσμου ταξίδεψα/Ν” απελευθερωθώ από το παρελθόν/Να γκρεμίσω ψευδαισθήσεις/Να αναγεννηθώ/Γνώρισα το μυστικό που οι Μάγοι/Κρυφό κρατούν από μάτια βέβηλα [...](HOLY MOUNTAIN).

Σημειώνω λέξεις – φράσεις κλειδιά που δίνουν το στίγμα του βιβλίου και συγκαταλέγονται στο » συμπαντικό κύμα δημιουργίας» της ποιήτριας: Ταξίδι στο Ένα, Αέναη Φλόγα, μαγεία της ένωσης, δοκιμασία της φωτιάς, εξαγνισμός, κάθαρση οργισμένης ψυχής, φωνή της Αφθονίας.

Από το Τίποτα στο Άπειρο είναι μια απόσταση που χρειάζεται να διανύσουμε, περνώντας δοκιμασίες που θα μας φέρουν την αληθινή Αγάπη, την μεγάλη, την αιώνια Υπέρβαση.

Ένα κλειστό σύστημα, ένα σύμπαν αιθέριο και σιωπηλό, διαποτισμένο με άπειρες πνοές έκστασης που φλερτάρει με κύματα θεϊκού φωτός, στοχεύοντας στην αποκάλυψη της αιώνιας, κρυφής γνώσης. Η Μαρία Κατσοπούλου παλεύει με την εσωτερική και πνευματική διάσταση των πραγμάτων. Παλεύει μέσα της προφανώς με τις δυνατότητες αφύπνισης, την αβεβαιότητα, την εξισορρόπηση Ύλης – Πνεύματος, την διερεύνηση του φόβου, την κατάκτηση της Αγάπης. Γράφει :

[...] Το εμφανές είναι μια πλάνη/Η αλήθεια είναι μόνο μία/Το μοναδικό μάτι της καρδιάς/Βλέπει τα πάντα όπως/πραγματικά είναι(CHANTE ISHTA)
[...] Mού είπε, λοιπόν, η γάργαρη λαλιά/πως δεν υπάρχουν

Κριτική κινηματογράφου 13/6/2015

Του Νέστορα Πουλάκου

 belie

Η οικογένεια Μπελιέ

Γαλλία, Βέλγιο – 2014. Σκηνοθεσία: Ερίκ Λαρτιγκό. Σενάριο: Στάνισλας Καρέ ντε Μαλμπέργκ. Παίζουν οι: Καρίν Βιαρντ, Φρανσουά Νταμιέν, Ερίκ Ελμοσινό. Διάρκεια: 106΄. Διανομή: Odeon.

Μια από τις καλύτερες γαλλικές ταινίες της χρονιάς, μια ευαίσθητη, γλυκιά κωμωδία, που κρύβει τρυφερότητα μέσα από τις ιστορίες μιας άκρως ιδιαίτερης οικογένειας. Tέσσερα βραβεία Σεζάρ (τα γαλλικά Όσκαρ), όλα για τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της. Στην οικογένεια των Μπελιέ, η 16χρονη Πόλα είναι αυτή που κάνει τη δουλειά του διερμηνέα και για τους κωφούς γονείς και τον αδελφό της σε καθημερινή βάση, ειδικά όσον αφορά την οικογενειακή φάρμα. Μια μέρα, υπό την ενθάρρυνση του μουσικού της δασκάλου που ανακαλύπτει το ταλέντο της στο τραγούδι, ο Πόλα αποφασίζει να λάβει μέρος σε ανάλογο διαγωνισμό. Αυτό όμως σημαίνει ότι πρέπει να αφήσει πίσω την οικογένειά της και να κάνει τα πρώτα της ουσιαστικά βήματα στην εφηβεία.

xena

Σε ξένα παπούτσια

ΗΠΑ – 2014. Σκηνοθεσία: Τόμας ΜακΚάρθι. Σενάριο: Τόμας ΜακΚάρθι, Πολ Σάντο. Παίζουν οι: Άνταμ Σάντλερ, Έλι, Στιβ Μπουσέμι, Ντάστιν Χόφμαν. Διάρκεια: 99΄. Διανομή: Tanweer.
Κομεντί φαντασίας χωρίς καθόλου χοντροκομμένες και σαχλές πλάκες, από αυτές που «ειδικεύεται» ο πρωταγωνιστής Άνταμ Σάντλερ, αυτή η ιστορία νοσταλγίας-παραμύθι ενηλίκων του ηθοποιού/σκηνοθέτη Τόμας ΜακΚάρθι εκπλήσσει ευχάριστα. Ένας μοναχικός τσαγκάρης της Νέας Υόρκης αισθάνεται ότι η ζωή τον έχει προσπεράσει, αφού το μόνο που κάνει είναι να επισκευάζει παπούτσια ανθρώπων που ζουν την περιπέτεια, πάνε διακοπές, έχουν οικογένειες. Τα πάντα αλλάζουν όταν ανακαλύπτει πως έχει κι ο ίδιος ένα παράδοξο οικογενειακό χάρισμα. Αυτό του επιτρέπει να μπαίνει κυριολεκτικά στα παπούτσια των πελατών του και να βλέπει τον κόσμο μέσα από τα δικά τους μάτια.

DSC_6432.NEF

Καταδίωξη σε δύο ηπείρους

ΗΠΑ, Αγγλία – 2015. Σκηνοθεσία: Τζέιμς ΜακΤίγκ. Σενάριο: Φίλιπ Σέλμπι. Παίζουν οι: Μίλα Γιόβοβιτς, Πιρς Μπρόσναν, Ντίλαν ΜακΝτέρμοτ. Διάρκεια: 96΄. Διανομή: Seven Films/Spentzos Film.

Κλασική κατασκοπευτική ταινία του Χόλιγουντ με πρωταγωνιστές-μετρ του είδους, διά χειρός του σκηνοθέτη των ταινιών «The Matrix», «V for Vendetta» και «Σκοτεινή πόλη». Μια υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών τοποθετείται στην αμερικανική πρεσβεία στο Λονδίνο και της ανατίθεται η αποστολή να σταματήσει τους τρομοκράτες από το να φτάνουν στις ΗΠΑ. Αυτό τη βάζει στο στόχαστρο και την ενοχοποιούν για τρομοκρατική ενέργεια. Καθώς βρίσκεται κυνηγημένη από την ίδια της υπηρεσία, έχει στο κατόπι της κι έναν αδίστακτο πληρωμένο δολοφόνο, στην προσπάθειά της να καθαρίσει το όνομά της και να σταματήσει ένα δολοφονικό σχέδιο μαζικής εμβέλειας.