17 Απρ 2016

Ημέρες Γαλλοφωνίας στην Αθήνα


 Του Νέστορα Πουλάκου


Την εβδομάδα που πέρασε φρεσκάραμε τα γαλλικά μας στην Αθήνα, καθότι σταθερά για 17η χρονιά διεξήχθη η γιορτή του γαλλικού και γαλλόφωνου κινηματογράφου στην Αθήνα. Μια κινηματογραφική γιορτή - meeting point των σινεφίλ της πόλης που μπορεί να έχει χάσει μέρος του δυναμισμού και της λάμψης παρελθόντων ετών - άλλωστε, ποιος είπε ότι η οικονομική κρίση και η αναθεώρηση της πολιτιστικής πολιτικής έχει «χτυπήσει» μόνο τη χώρα μας; - αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν εξακολουθεί να συγκινεί κιόλας. Κι αυτό γιατί, έχει αποφασίσει ολοένα και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια με αποκορύφωμα φέτος να ανοίξει τις προβολές της σε ταινίες που «ομιλούν» τη γαλλική γλώσσα αλλά δεν έχουν παραχθεί στη Γαλλία. Έτσι, είδαμε ταινίες από το Βέλγιο, τον Καναδά, τη Ρουμανία, την Τσεχία, την Ελβετία, την Τυνησία και το Μαρόκο. Αυτή η σταδιακή απομάκρυνση από έναν γαλλοκεντρικό χαρακτήρα και το «άνοιγμα» σε διεθνείς ορίζοντες, πάντα με γνώμονα τη γαλλική γλώσσα, διευρύνει τους ορίζοντες των θεατών και αποδεικνύει την ανοιχτομυαλιά των Γάλλων. Στο 17ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, λοιπόν, είδαμε την εξαιρετική ταινία «Ο βασιλιάς μου» της Μαϊγουέν, με έναν εξαιρετικό Βενσάν Κασέλ και μία καθηλωτική Εμανουέλ Μπερκό, που σύντομα θα δούμε στις ελληνικές αίθουσες. Συναντήσαμε δια ζώσης τις ταλαντούχες σκηνοθέτριες Ντελφίν και Μιριέλ Κουλέν και, γενικά, απολαύσαμε ένα σινεμά τόσο διαφορετικό όσο και τόσο κοντινό μας συνάμα. Ευχόμαστε μακροημέρευση και πάντα καλές γαλλόφωνες ταινίες να παίζονται στη χώρα μας, που όσο να ’ναι τιμούμε ως σινεφίλ αυτό το ιδιότυπο ευρωπαϊκό «χόλιγουντ».
 
*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ (17/4/16).