29 Ιουν 2007

"Καμιά φορά τα βράδια" - Αθηνά (29/6/2007)

Μη κοιτάς έξω
Είναι όλα ένα απελπισμένο όνειρο
Που στάζει και εξατμίζεται
Άμορφο και γρήγορο
Λαμπερά έκπτωτο και καταστροφικό

Αλλού σβήνουν οι άνθρωποι νωχελικά
Υποφέρουν χωρίς διαμαρτυρία
Αγνότητα μέσα στη λάσπη της κακουχίας
Και εδώ δυστυχούμε αν δε πλουτίζουμε
Η έχουμε καιρό να γαμήσουμε

Μικροί μου ποιητές
Σας κρατάω στις χούφτες μου
Και παίζω μαζί σας
Σας βασανίζω για κάθε ευτυχισμένο στίχο σας
Πείτε μου σε πιο κόσμο να ψάξω την αντανάκλαση σας

Χτες σου γύρισα τη πλάτη
Μου φάνηκες λίγος μέσα στη τόση δυστυχία
Σ’ αγαπώ μα θα σ’ αφήσω
Γιατί κάποιοι άνθρωποι
βρίσκουν μόνο στη φυγή την ευτυχία

καμιά φορά τα βράδια
αναρωτιέμαι πως να ΄ναι ο παράδεισος
μετά γελάω υστερικά
και κοιμάμαι..
μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι