27 Αυγ 2007

Διαβάζοντας Γ.Ι. Μπαμπασάκη : Harmolypi's Blues [Μεταίχμιο, 2003]


Οι μπίρες ρέουν, οι ιδέες πέφτουν στο τραπέζι, η ταβέρνα στεγάζει φιλόξενα την παραφορά μας.
Παίζουμε ξανά με τη διαλεκτική του εγώ και του εμείς, δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να κάνουμε αλλιώς, δεν βρίσκουμε παιχνίδι άλλο πιο ωραίο, παιχνίδι άλλο πιο συναρπαστικό.
Στις κατακόμβες της επίσημης πραγματικότητας, αθέατοι και όμορφοι, γλεντάμε ξεγελώντας τη θλίψη, λέμε τα τραγούδια μας ελισσόμενοι μες στη μελαγχολία.
Τα μικρά μας ονόματα είναι ήδη συνθήματα.
*
Οι παρεκτροπές (μια αλόγιστη μέθη, μια ξέφρενη derive, μια αιφνίδια συζήτηση και πάει λέγοντας), θυμίζοντας το στίχο του Νίκου Καρούζου "Σιγά, μωρέ παλιόκοσμε, που θα κάτσω να προγραμματίσω", ανατρέποντας τα προγράμματα, δείχνουν το ποσοστό διάθεσης για ελευθερία και εντιμότητα που φέρει ο καθένας. Η συνέχεια στη σκακιέρα της ζωής, στη σκια των ημερών και των νυχτών που μας απομένουν, στο ωραίο πεδίο των συναντήσεων, εκεί όπου δένεται το ατσάλι της φιλίας, αλλά και εκεί όπου γίνονται οι ρήξεις αναπόφευκτες...

*Μια συρραφή 19 μικρών ιστοριών, γραμμένες αλά στυλ Ίκαρου, ο Μπαμπασάκης βγάζει από το "Μεταίχμιο" τα Μπλουζ της Χαρμολύπης. Ιστόριες και δοκίμια δημοσιευμένα σποραδικά -τα περισσότερα- τη περίοδο 2002-3 στα περιοδικά "Σημειώσεις", "Εντευκτήριο", "Το Δέντρο", στην εφημερίδα "Τα Νέα", ενώ η ιστορία "Harmolypi's Blues" συμπεριλήφθηκε στο τόμο "Αληθινές Ιστορίες", που κυκλοφόρησε από το Μεταίχμιο στα 2003, στο οποίο μεταξύ άλλων γράφουν και οι Τριανταφύλλου, Χωμενίδης, Κουτρουμπούσης, Τσιώλης, Αντονάς, Τατσόπουλος, Σωτηροπούλου, Τορόση.
Θαυμάζουμε Ίκαρο να εναποθέτει τις εμπειρίες του από τα γλέντια και τις οινοποσίες του με φίλους στο κέντρο της Αθήνας, από τα Εξάρχεια στη Πατησίων και τούμπαλιν, πραγματοποιώντας μια επιτομή στα μέρη που φιλοξένησαν τη φιλοσοφία των τεχνών των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων. * Ν.Ι.Π.

Διαβάστε επίσης : http://vakxikon.blogspot.com/2007/08/blog-post.html