12 Φεβ 2008

"Black Spring" - Henry Miller (1936)

"Η πόλη είναι αξιαγάπητη όταν αρχίζει ο γλυκός αχός του θανάτου. Ζωή πρόκληση ενάντια στη φύση, η ζωή της: ο ηλεκτρισμός της, τα ψυγεία της, οι ηχομονωμένοι τοίχοι. Κουτί πάνω στο κουτί, υψώνει στεγνούς τοίχους, με λάμψη βαμμένων νυχιών και φτερά που κυματίζουν στο ρυτιδιασμένο ουρανό. Εδώ στα βάθη των φερέτρων μεγαλώνουν αιώνια λουλούδια σταλμένα με τον τηλέγραφο. Κάτω στις κρύπτες του ποταμίσιου βυθού φλέβες χρυσού. Μια αχτινοβόλα μαρμάρινη έρημος με τηλέφωνα που χτυπούν δυνατά.
Νωρίς το βράδυ, την ώρα που ο θάνατος κροταλίζει την ραχοκοκαλιά, το πλήθος μετακινείται συμπαγές, αγκώνα με αγκώνα, κάθε μέλος της μεγάλης αγέλης οδηγημένο από μοναξιά. Στήθος με στήθος μπροστά στον τοίχο τον φτιαγμένο από εγώ, την ματαιότητα, την απομόνωση, σαρδέλα πάνω στην σαρδέλα, ζητώντας όλοι το παγκόσμιο ανοιχτήρι της κονσέρβας. Νωρίς το βράδυ. Όταν το πλήθος ραντίζεται με ηλεκτρισμό. Όλη η πολιτεία ορθώνεται στα πισινά της πόδια και συντρίβει τις πύλες. Μέσα στον πανικό, ο αφηρημένος άνθρωπος χωρίζεται απ’ τον τεφρό του εαυτό και στροβιλίζεται μέσα στ’ αυλάκι της μοναξιάς του…
..Είναι τόσο όμορφος ο χειμώνας της ζωής, με τον ήλιο να σαπίζει μακριά και τους άγγελους να πετούν προς τον ουρανό μ’ εκρήξεις φωτιάς στα πισινά. Αργά και συλλογισμένα περπατάμε μέσα στους δρόμους... Σήμερα ακόμη με συντροφεύει μια μικρή στιγμή Προόδου και Εφεύρεσης, καθώς ανηφορίζω το δρόμο προς την κορφή του βουνού. Αύριο κάθε πόλη του κόσμου θα καταρρεύσει. Αύριο κάθε πολιτισμένη ύπαρξη πάνω στη γη θα πεθάνει από δηλητήριο κι ατσάλι. Αλλά σήμερα υπάρχει ακόμα μουσική δωματίου, όνειρο αυταπάτη. Τα τελευταία πέντε λεπτά... Αυτή είναι η πόλη, κι αυτή η μουσική. Απ’ τα μικρά μαύρα κουτιά βγαίνει ένας ατέλειωτος ποταμός ρομαντισμού, που μέσα του θρηνούν κροκοδείλια..
Και τώρα σας αφήνω και την άγια σας ακρόπολη. Εγώ πάω τώρα να κάτσω πάνω στη κορφή του βουνού, να περιμένω άλλα δέκα χιλιάδες χρόνια, ενώ εσείς θα αγωνίζεστε να φτάσετε στο φως. Ελπίζω πως για τούτο το βράδυ θα μπορούσατε να θολώσετε τα φώτα, θα μπορούσατε να κατασιγάσετε τα μεγάφωνα. Αυτό το βράδυ θα μ’ άρεσε να σκεφτώ λίγο εν ειρήνη και ηρεμία. Θα μ’ άρεσε να ξεχάσω λίγο πως συνωστίζεστε γύρω από την κηρήθρα σας των πέντε και δέκα σεντς.
Αύριο εσείς μπορείτε να φέρετε την καταστροφή του κόσμου σας. Αύριο μπορεί να τραγουδάτε στον παράδεισο πάνω από τα καπνίζοντα ερείπια των πολιτειών του κόσμου σας. Αλλά απόψε θα μ’ άρεσε να σκεφτώ έναν άντρα, ένα μόνο άτομο έναν άνθρωπο χωρίς όνομα ή χώρα, έναν άντρα που τον σέβομαι γιατί δεν έχει τίποτε το κοινό μαζί σας – ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ. Απόψε θα συλλογιστώ αυτό που είμαι".


*Στα 1936 ο αμερικανός συγγραφέας Χένρυ Μίλλερ, αυτός ο ογκόλιθος της πρωτοπορίας που έφερε επανάσταση στη γραφή αλλά και στον τρόπο που οι αναγνώστες διαβάζουν λογοτεχνία, ήταν στο Παρίσι, στην εκεί περιπέτειά του, και έγραψε την "Μαύρη Άνοιξη". Τέταρτο βιβλίο του, παρομοιάζεται ως αντίβαρο τους δυο Τροπικούς, του Καρκίνου (1934) και του Αιγόκερω (1939) που αποτελούν και τα μνημειώδη έργα του αμερικανού συγγραφέα. Η "Μαύρη Άνοιξη", αυτός ο σκοτεινός τίτλος που φέρνει σκέψεις και ονειροπολήσεις αυτόματα, αποτελείται από 9 τύπου αφηγήματα- παραληρήματα θα λέγαμε, στα οποία ο Μίλλερ, μιλώντας πάντα σε πρώτο πρόσωπο, πιάνεται από ένα πραγματικό γεγονός, όπως για παράδειγμα τη ζωή στο ραφείο του πατέρα του, για να ξετυλίξει το φιλοσοφικό κουβάρι των σκέψεών του. Σε πολλά σημεία του λόγου του φεύγει τόσο από το ζητούμενο (;) ώστε κάποια στιγμή χάνεται κι αυτό. Το καλοκαίρι του 2007 οι Εκδόσεις Μεταίχμιο και ο κύριος μεταφραστής του αμερικανού συγγραφέα στην Ελλάδα Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης εγκαινιάζουν μια καινούρια έκδοση, έντεκα χρόνια μετά την πρώτη ελληνική μετάφραση από τον Τ. Θεοδωρακόπουλο και τις Εκδόσεις Αφοι Ζαχόπουλοι.

Βιογραφικό Χένρυ Μίλλερ

- Διαβάστε για το "Quiet Days In Clichy" (1956) : http://vakxikon.blogspot.com/2007/12/quiet-days-in-clichy-henry-miller-1956.html
- Διαβάστε για το "The World of Sex" (1940) : http://vakxikon.blogspot.com/2007/12/world-of-sex-henry-miller-1957.html *Ν.Ι.Π.