4 Φεβ 2008

"Μοναχοί Άνθρωποι" - Τάσος Ρήτος

Μονάχοι άνθρωποι, σκληρή εποχή

Μονάχοι άνθρωποι, σκληρή εποχή.
Τα δέντρα γέρνουν, τα ποτάμια στερεύουν.
Τριγυρνάω παντού με τη σιωπή στο χείλος,
τα χέρια στην πλάτη και το μυαλό στα άστρα!

Αντικρίζω στο άπειρο,
μέσα από ένα άδειο ποτήρι,
οι άνθρωποι, τα δέντρα, τα ποτάμια,
γέρνουν, σαπίζουν, στερεύουν,τρεμοσβήνουν, σβήνουν!

Η καρδιά μου όμως αντικρίζει στο άπειρο,
μέσα απο το γηρασμένο δέρμα της,
τις ακρογιαλιές με τα όμορφα χαμόγελα,
τις ξέφρενες γιορτές, τα ολονύχτια μεθύσια,
την ευτυχία να σπαράζει στο απόκρημνο βράχο,
τα δάκρυα να χαρμοπαίζουν τα τραγούδια μας,τ
ις λύπες μας να γίνονται χαρές!

Μονάχοι άνθρωποι, σκληρή εποχή.
Η καρδιά όμως φυτεύει σπόρους ευτυχίας,
όσο πιο δυνατά χτυπάει.