11 Φεβ 2008

"Η Νυχτιά Που Έζησα" - Τάσος Ρήτος


Τα απομεινάρια μου κοίταξε,
στο ορίζοντα φεγγίζουν.
Το νανούρισμά μας απομένει,
ηδονή στα χνάρια του!

Ζούμε τώρα, ζούμε ανελέητα,
στις οροφές των κεραμοσκεπών.
Τροχοφόρα ευχάριστα καταστρέφουμε,
με χαμόγελα παιδικών αναβρασμών!

Νιώθω την ανάγκη να ξεφύγω,
το ταξίδι μου απομακρύνεται απο το παρόν,
τα χνάρια μου σχεδία στο σκοτάδι,
είναι που νιώθω το άγγιγμά σου να με σκληραίνει!

Νιώθω την ανάγκη να αντικρύσω,
τα λαβωμένα από δάκρυα μάτια σου,
να αληγορούν στο άπειρό μου.
Τα σχέδια μου πάνω στο χαρτί . . .Τέλος!