11 Φεβ 2008

"Δεν" - Γιώργος Μπλάνας


ΔΕΝ ήμουν πάντα κτήνος. Όχι τουλάχιστον πριν γεννηθώ.
Κυρίως θυμάμαι κήπους.
Ανάσαινα δυο φύλλα φως κι ένα παρτέρι αέρα.
Ωστόσο, ήρθε η βροχή και φώναξε με χέρια υγρά την τιμωρία:
«Θα ζεις, θα ζεις, θα ζεις εξορισμένος
στη λάσπη που καραδοκεί άμμος η επιθυμία».

Ελέησέ με τον χειμώνα της καρδιάς,
εισάκουσε τη θαλπωρή
που δίψασα έκτοτε στον ποταμό σου.

*Από τα ανέκδοτα ποιήματα του Γιώργου Μπλάνα από το 2000.