14 Δεκ 2008

Συνέντευξη του Πάνου Καρκανεβάτου...


Η ταινία «Καλά κρυμμένα μυστικά, Αθανασία» έχει ξεκινήσει μια πορεία στο θαυμαστό κόσμο του σινεμά, που λίγο τη νοιάζουν τα οποιαδήποτε βραβεία. Από το Φεστιβάλ του Μόντρεαλ σ’ εκείνο της Θεσσαλονίκης, την άμεση διανομή της στις ελληνικές αίθουσες από την Odeon (η πρώτη ελληνική ταινία του 49ου ΦΚΘ), όπως και στις Βρυξέλλες στις 5 Δεκεμβρίου, η νέα ταινία του σκηνοθέτη Πάνου Καρκανεβάτου είναι μια συμπαραγωγή έξι χωρών, με διανομή από τις Η.Π.Α και τον Καναδά μέχρι το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. Επομένως δε φαίνεται να την «αγγίζει» ο καταφανέστατος παραγκωνισμός της στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας, μ’ εκείνο βέβαια της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI) να την τιμά ιδιαιτέρως. Στις τελευταίες μέρες του 49ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Πάνος Καρκανεβάτος («Μεταίχμιο» - 1994, «Χώμα και Νερό» - 2000) μίλησε στην «Α» για την 6-χρονη προετοιμασία της νέας του ταινίας, την ενασχόλησή του με τη γυναικεία παρουσία διαμέσου των κοινωνιών και των δεκαετιών αλλά και για το σύγχρονο τρόπο κινηματογράφησης των «βλεμμάτων», που οι περισσότεροι κινηματογραφιστές αγνοούν.

Πως αποφασίσατε να κινηθείτε με διεθνή συμπαραγωγή στη νέα σας ταινία;
Αυτή είναι μια σταθερή και πάγια μου πρακτική, θέση κι επιδίωξη.
Την εφαρμόζω σε κάθε μου ταινία. Ήδη σε σενάριο που ετοιμάζω αυτή την περίοδο, έχω εξασφαλίσει παραγωγή τεσσάρων χωρών. Θεωρώ ότι είναι μονόδρομος να γίνεται ένα τέτοιο άνοιγμα, προκειμένου το έργο να έχει ένα ευρύτερο κοινό, σε περισσότερες χώρες στον κόσμο. Όμως είναι και κάτι άλλο. Όταν υπάρχουν πολλοί παραγωγοί, τότε η ταινία δοκιμάζεται σε όλα της τα στάδια, σε όλα της τα βήματα και γίνεται όλο και καλύτερη από τις γνώμες που ακούει μέχρι την προβολή της σε φεστιβάλ και την έξοδό της στις αίθουσες.

Αντλείτε τις θεματικές των ταινιών σας από την αγάπη, τον έρωτα, την κοινωνική σύμβαση. Ποια η ανάγκη σας να μιλήσετε για τα παραπάνω;

Έχω την ανάγκη να μιλάω για πράγματα που έχουν αξία να ειπωθούν, έχουν σημασία και δύναμη, που αναφέρονται σε πρόσωπα, που κινούνται σε οριακές περιοχές με ένταση και πάθος. Στην ταινία «Καλά κρυμμένα μυστικά : Αθανασία» αφηγούμαι μια κατάσταση ιδιαίτερη και σημαντική, που διαπερνά ζητήματα που αφορούν όλους μας. Κυρίως, όμως, είναι μια φράση που παίρνει μορφή μες στην ταινία και είναι οι εκδοχές της αγάπης : «η αγάπη ου ζητείται αυτής». Με ενδιέφερε πολύ πως μπορεί ν’ αποτυπωθεί. Κι είχε ενδιαφέρον πως ξεδιπλώνονται οι σχέσεις και που οδηγούν οι απρόβλεπτοι δρόμοι που μπορεί να πάρει η αγάπη.

Πόσο πιστεύετε στην κοινωνική δικαιοσύνη, που είναι ένα βασικό στοιχείο της ταινίας σας;

Με ενδιαφέρει να φτιάχνω μια δομή που αντανακλά ευθέως στις αρχαίες τραγωδίες. Ο κοινωνικός περίγυρος των γυναικών στην ταινία είναι το αντίστοιχο του «χορού». Η κοινωνική δικαιοσύνη συνοψίζεται σε μια πεποίθηση που έχω κι αυτό διατρέχει την ταινία : όλα τα μέρη, όλες οι πλευρές έχουν μερίδιο στην αλήθεια, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Η αλήθεια συνίσταται στη συμμετοχή όλων. Κι αυτό οδηγεί στο δίκαιο και στο άδικο.

Πόσο σας ενδιαφέρουν τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας;
Προσωπικά δεν περίμενα τίποτα από τα τελευταία βραβεία. Κι αυτό επειδή δίνονται με μια διαδικασία που δεν γνωρίζω και απουσιάζει η δικαιολόγηση για οποιαδήποτε απόφαση. Πρέπει να αλλάξει ο τρόπος, όπως έχει εννοηθεί κι από την επιτροπή Γαβρά – Δοξιάδη. Κι αφού τα βραβεία αποτυπώνουν τη γνώμη των σωματείων του ελληνικού κινηματογράφου, το ζήτημα είναι ότι πρέπει να γίνει ένα άνοιγμα, μια διεύρυνση, επανερχόμενοι σε αυτό που λέγαμε στην αρχή για διεθνείς συμπαραγωγές κτλ. Πρέπει να υπάρξει μια διαφορετική οπτική, λοιπόν.

Νέστορας Πουλάκος
npoulakos@apogevmatini.gr

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 5-12).