3 Ιουν 2010

Το άρωμα και το στιλ της ζωής της..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Coco before Chanel

Βιογραφία, γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Αν Φοντέιν, με τους Οντρέι Τοτού, Αλεσάντρο Νίβολα.


Η ιστορία της Κοκό Σανέλ, που μέσα από ένα απίστευτο προσωπικό ταξίδι κατέληξε να γίνει η θρυλική σχεδιάστρια μόδας, ένα διαχρονικό σύμβολο επιτυχίας, ελευθερίας και στυλ.

Καιρό τώρα περιμέναμε τη δεύτερη βιογραφική ταινία για την Κοκό Σανέλ (θυμηθείτε ότι τον περυσινό Σεπτέμβριο προβλήθηκε το «Coco Chanel & Igor Starvinsky» σε σκηνοθεσία Γιαν Κουνέν). Προβλήθηκε σε πολλά φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων το 11ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Αθήνας τον Απρίλιο, και μια ανάσα πριν βγει στο dvd (όπως ακουγόταν έντονα) εντέλει θα τη δείτε στις αίθουσες μες στο καλοκαίρι.
Εξαρχής σας λέω ότι δεν θα δείτε κάτι το ιδιαίτερο. Κι αν η ταινία του Κουνέν εξέταζε μια θυελλώδη σχέση της Σανέλ στο περιθώριο της κατασκευής του αρώματος «Σανελ Νο 5», η ταινία της Φοντέιν επικεντρώνεται στα παιδικά, εφηβικά και νεανικά, καθώς και στα πρώτα δύσκολα χρόνια της Γαλλίδας σχεδιάστριας πριν γίνει διάσημη στο Παρίσι. Κάτι σαν Μοντέρνα Σταχτοπούτα ένα πράγμα, για να καταλάβετε. Κι όμως… Το ενδιαφέρον της η ταινία το έχει. Αν και γραμμική, και προβλέψιμη αν θέλετε τρόπον τινά, δημιουργεί ατμόσφαιρα, σου περνάει τη δυναμική της Σανέλ, σε βάζει στο κάδρο της μόδας, σου καταδεικνύει δηλαδή τις σκέψεις, τις επιθυμίες, τις ιδέες της νεαρής Κοκό πριν τη δόξα. Είναι μια όμορφη παραγωγή, από αυτές όμως που δύσκολα θα σου εντυπωθούν μέσα σου, θα σου μείνουν στη μνήμη. Θα την ανασύρεις δηλαδή σε λίγα χρόνια για να θυμηθείς την ταινία που είχες δει. Ένα πρόβλημα που επίσης αντιμετώπισε η ταινία του Κουνέν. Επομένως ικανοποιητική βιογραφία για τη Σανέλ ακόμη δεν έχει γίνει. Εντέλει τόσο δύσκολο είναι; Τι να πω! Η ταινία της Φοντέιν αποτυγχάνει στο παραμύθι. Για να εξηγηθώ : από τη στιγμή που επιλέγεις να δείξεις το κομμάτι της ζωής ενός προσώπου πριν τη δόξα, οφείλεις να πάρεις τα γεγονότα και να τα δείξεις με τρόπο θαυμαστό στο κοινό, παραμυθένιο, σαν τη Σταχτοπούτα που είπα ειρωνικά παραπάνω. Αυτό δεν το κάνει η Φοντέιν, και έτσι όπως βλέπουμε τη ζωή της Σανέλ, ενδείκνυται για κάτι τέτοιο.

Ξέστρωτα κρεβάτια


Κομεντί, βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Αλέξις Ντος Σάντος, με τους Φερνάντο Τίλβε, Ντέμπορα Φρανσουά.


Σε μια βιομηχανική αποθήκη, μια κατάληψη στο ανατολικό Λονδίνο, μένουν μεταξύ άλλων δυο νέοι, ο Ισπανός Άξελ και η Γαλλίδα Βέρα. Ο μεν Άξελ αναζητά την ταυτότητα του μέσω του πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ, η δε Βέρα προσπαθεί να συνέλθει από έναν οδυνηρό χωρισμό.


Πιθανότατα οι μεγαλύτεροι –όσοι τέλοσπαντων δε μεγάλωσαν αρκετά και δεν κουράστηκαν με όλα αυτά- θα δουν στην ταινία τη χαμένη έκρηξη της νιότης τους, σίγουρα οι νέοι όμως θα βρουν αρκετές ομοιότητες με τα δικά τους θέλω, τις σκέψεις, τις ζωές τους εν γένει. Τα ερωτικά πειράματα, η δυναμική της αγάπης, τα ξέφρενα πάρτι και οι φιλοσοφημένες αναζητήσεις περί σχέσεων, κόσμου, θεού, κοινωνίας, όλα αυτά συνοψίζονται άλλοτε με τρόπο χαρωπό άλλοτε πεσιμιστικό στην ταινία του Αργεντίνου Ντος Σάντος. Τοποθετεί τους ήρωες του στο πολύ-πολιτισμικό Λονδίνο, σε μια συνήθη κατάληψη (ακόμη στην Ελλάδα είμαστε πίσω σε αυτές), και τους αφήνει να ξεδιπλώσουν το δράμα (;) τους. Παραγωγή φεστιβάλική (προβλήθηκε σε περισσότερες από 30 διοργανώσεις), πήρε το βραβείο FIPRESCI στο Μόντρεαλ και συζητήθηκε σε εκείνο του Σάντανς, μιλά για το πέρασμα από την αθωότητα της νεότητας στον σκληρό κόσμο των ενηλίκων. Για όσους το αντέξουν το δράμα.


Άλλες ταινίες


Το «The kings of Mykonos» σε σκηνοθεσία Πίτερ Ανδρικίδη, ελληνικής/ αυστραλέζικης παραγωγής, με τους Νικ Γιαννόπουλος, Βινς Κολόσιμο, Ζέτα Μακρυπούλια, Δημήτρη Σταρόβα, Κέβιν Σόρμπο, είναι ένα φολκλορικό κωμικό σκετς διαρκείας, που σκοπό έχει να συνταιριάξει την ελληνική κουλτούρα ντόπιων-ομογενών σε πλαίσιο γενικό. Η ιστορία ενός Ελληνοαυστραλού, που κληρονομεί μια παραλία και μια ταβέρνα στην Μύκονο από έναν θείο τον οποίο δε γνώρισε ποτέ. Αγνοώντας την ελληνική νοοτροπία και κουβαλώντας την «αφέλεια» του μετανάστη, θα ταξιδέψει με τον κολλητό του στη Μύκονο. Σίγουρα βλέποντας το «The kings of Mykonos» η Νία Βαρντάλος θα νομίζει ότι κάνει ταινίες επιπέδου. Ο Νικ Γιαννόπουλος μπορεί να είναι υπέρ-επιτυχημένος στους ομογενείς (κι όχι μόνο) της Αυστραλίας, εδώ όμως αποτυγχάνει οικτρά : αυτή η παραγωγή πέρα από τα ωραία κορίτσια και τα δυναμωμένα ανδρικά κορμιά δεν έχει να επιδείξει τίποτε περισσότερο από μια κιτς αισθητική και μια απαρχαιωμένη κουλτούρα περί του ελληνικού παράδοξου. Όπως και να ‘χει ας το δουν όσοι αντέχουν τις βιντεοταινίες του Ψάλτη.
Επανεκδόσεις
: Η «Πεντάμορφη και το τέρας» σε σκηνοθεσία Ζαν Κοκτό, γαλλικής παραγωγής του 1946, με τους Ζαν Μαραί, Ζοζέτ Ντε, είναι η μεταφορά του κλασικού μύθου που έχουμε δει τόσες και τόσες φορές στη μεγάλη οθόνη, με την ιδιαίτερη αισθητική και τρέλα ενός Κοκτό. Ένας σχεδόν αποτυχημένος έμπορος ζει στην επαρχία με τον γιο του και τις τρεις κόρες του. Όταν κάνει ένα «τραγικό» λάθος στην αυλή ενός παραμορφωμένου άνδρα, η μοναδική του σωτηρία είναι η θυσία της μικρής του κόρης. Δύσπεπτη αυτή η κινηματογραφική μεταφορά του Κοκτό, ο όποιος όσο συγκίνησε στις υπόλοιπες τέχνες με τις οποίες καταπιάστηκε τόσο αδιάφορος πέρασε από το σινεμά (πλην του σουρεαλιστικού «Αίμα του ποιητή»). Στη χώρα μας το φετινό καλοκαίρι εξετάζουμε το έργο του με ποικίλες επανεκδόσεις, αυτή εδώ όμως δύσκολα μα πολύ δύσκολα θ’ αγγίξει το σινεφίλ κοινό.
Το «Ένας προφήτης μα τι προφήτης!» σε σκηνοθεσία Τέρι Τζόουνς, βρετανικής παραγωγής του 1979, με τους Γκρέιαμ Τσάπμαν, Τζον Γκλιζ, Τέρι Γκίλιαμ, Έρικ Άιντλ, Τέρι Τζόουνς, Μάικλ Πάλιν, είναι μια πανέξυπνη σάτιρα, μια ευφάνταστη κωμωδία από την καλλιτεχνική ομάδα των Monty Pythons, που άφησε εποχή. Η ιστορία της ζωής του Μπράιαν συνοψίζεται στο ότι πάντα κατά λάθος, όλοι νομίζουν πως είναι ο Μεσσίας. Το πρόβλημα είναι πως εκείνος δεν μπορεί να κάνει τίποτε για να τους πείσει πως δεν πρέπει και να... σταυρωθεί κατά λάθος. Η πρώτη από τις τρεις συνολικά κινηματογραφικές ταινίες (θα τις δούμε όλες το καλοκαίρι) των Monty Pythons, που ξετρέλανε το κοινό της εποχής, ενώ και σήμερα βλέπεται με την ίδια ευκολία παρά το γεγονός ότι πολλά από τα κωμικά γκανγκς είναι κάπως παρωχημένα.
Επίσης
: Από σήμερα και έως τις 5 Ιουνίου θα διεξαχθούν οι «Ημέρες Σύγχρονου Τσέχικου Κινηματογράφου» στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας.


The kings of Mykonos *
Coco before Chanel **
Η πεντάμορφη και το τέρας (1946) **

Ένας προφήτης μα τι προφήτης! (1979) ***
Ξέστρωτα κρεβάτια **

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 3-6).