24 Ιουν 2010

Ποιοτικά καλοκαιρινά παιχνίδια..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Toy Story 3

Κινούμενα σχέδια, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Λι Άνκριτς, με τις φωνές των Τομ Χανκς, Μάικλ Κίτον, Τιμ Άλεν, Τζον Κιούζακ.

Καθώς ο Άντι ετοιμάζεται να πάει στο κολέγιο, ο Μπαζ, ο Γούντι και τα υπόλοιπα πιστά του παιχνίδια, προβληματίζονται για το αβέβαιο μέλλον τους. Τα παιχνίδια θα βρεθούν σε ένα δωμάτιο γεμάτο ασυγκράτητα νήπια. Επικρατεί πανδαιμόνιο…

Ελπίζω να θυμάστε τι έγραφα την περασμένη Πέμπτη, εξ αφορμής της πρώτης προβολής στις αίθουσες του μπλοκμπάστερ «The A-Team» : Μακάρι να βλέπουμε ανάλογης δυναμικής ταινίες από το Χόλιγουντ όλο το καλοκαίρι. Δεν περάσανε παρά λίγες μέρες κι έτσι το δεύτερο σίκουελ του πετυχημένου κινούμενου σχεδίου «Toy Story» έρχεται για να με κάνει χαρούμενο, για να σας κάνει να γελάσετε, κι όπως σπάει ταμεία στην Αμερική να περιμένετε κάτι ανάλογο και στη χώρα μας. Άντε, καιρός είναι να μας αδειάζουν τη γωνιά μπαλαφάρες τύπου «The Kings of Mykonos» και «Sex and the City 2». Και για μικρούς και για μεγάλους. Και σε 3D, που δεν έχει καμία μα καμία ουσία παρά μόνο το ακριβότερο εισιτήριο και τα λεφτάκια σας στην τσέπη του αιθουσάρχη (τα ‘χουμε ξαναπεί αυτά), και σε κανονική προβολή. Και σε θερινά σινεμά και σε κλειστούς κινηματογράφους τύπου multiplex. Και στα αγγλικά αλλά και σε ελληνική μεταγλώττιση με τις φωνές των Άλκη Κούρκουλου, Ελεονώρας Μελέτη, Μιχάλη Μαρίνου και Δημήτρη Πιατά. Απ’ όλα έχει ο μπαχτσές, απ’ ότι παρατηρείτε, και αυτό γιατί το κινούμενο σχέδιο του «Toy Story 3» αξίζει. Και τα λεφτά του και της προσοχής σας. Γιατί δεν χάνει καθόλου ούτε την ουσία ούτε την σπιρτάδα των δυο πρώτων ταινιών, κι ας πέρασαν δέκα χρόνια από την τελευταία και δεκαπέντε από την πρώτη. Αντίθετα, είναι το ίδιο συναρπαστικό, σίγουρα πιο ώριμο, ίσως περισσότερο συγκινητικό, έχει το παιχνίδι του και την τρέλα του, αλλά έχει και το συναίσθημα άφθονο και την περιπέτεια έκδηλη. Με λίγα λόγια είναι μια ενδεδειγμένη επιλογή για καλοκαιρινή διασκέδαση. Κακά τα ψέματα, τέτοιες ταινίες έχει ανάγκη ο σινεφίλ τις καυτές καλοκαιρινές μέρες. Για να απολαμβάνει ταυτοχρόνως τη γρανίτα του και να δροσίζεται στην Ελλάδα της κρίσης. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση δεν λένε; Α, μπράβο, εδώ είμαστε λοιπόν.

Οικογένεια σε παράνοια

Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρέιμοντ Ντε Φελίτα, με τους Άντι Γκαρσία, Έμιλι Μόρτιμερ, Άλαν Άρκιν.

Τα μέλη της οικογένειας Ρίτσο έχουν μυστικά : η κόρη του Βινς δουλεύει σ’ ένα κακόφημο νυχτερινό κέντρο ενώ θα έπρεπε να πηγαίνει σχολείο, ο γιος του έχει φετίχ με τις υπέρβαρες γυναίκες, ενώ ο ίδιος ο Βινς έχει όνειρο να γίνει ηθοποιός. Τα πάντα όμως παίρνουν άλλη τροπή όταν εμφανίζεται ένας εξώγαμος γιος.

Από αυτήν τη στήλη της «Α» έχω πολλές φορές επικρίνει τον δήθεν ανεξάρτητο Αμερικανικό κινηματογράφο, που έχει κατακλύσει την ελληνική διανομή τα τελευταία χρόνια. Όταν όμως καταφτάνουν ταινίες σαν την «Οικογένεια σε παράνοια», οφείλω να σιωπήσω. Αυτή η παραγωγή του Άντι Γκαρσία, στην οποία πρωταγωνιστεί κιόλας, μπορεί εξόφθαλμα να είναι ένα ακόμη κριτικό σχόλιο πάνω στο σαθρό αμερικανικό όνειρο, στην ουσία της όμως είναι μια απολαυστική κωμωδία, με γκανγκ και αστεία σκετς, με ένα ευφυές σενάριο άκρως θεατρικό, και με όλους τους ηθοποιούς, κυρίως αυτούς της οικογένειας, σε μια απίστευτα ερμηνευτική αρμονία, που δένουν τόσο καλά μεταξύ τους ώστε η ιστορία κυλάει σαν νερό προς την –τραβηγμένη από τα μαλλιά- κορύφωση. Με το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ της Τριμπέκα (του Ρόμπερτ Ντε Νίρο), ψάχνει τους σινεφίλ της και στη χώρα μας.

Άλλες ταινίες

Το «Από το Παρίσι με αγάπη» σε σκηνοθεσία Πιερ Μορέλ, γαλλικής παραγωγής, με τους Τζον Τραβόλτα, Τζόναθαν Ρις Μέγερς, είναι μια σπινταριστή περιπέτεια δράσης με μπόλικο πιστολίδι, αναρίθμητες μπουνιές και αίμα σε ποσότητες. Ένας από τους υπασπιστές του Αμερικανού Πρεσβευτή στην Γαλλία, ο Τζέημς Ρις, συνεργάζεται με τον ειδικό πράκτορα της CIA Τσάρλι Γουόξ προκειμένου να εμποδίσουν μια τρομοκρατική ενέργεια. Η περυσινή εμπορική επιτυχία της «Αρπαγής» του διδύμου Λυκ Μπεσόν (παραγωγή)- Πιερ Μορέλ (σκηνοθεσία), του φούσκωσε τα μυαλά για τα καλά. Κι αν η «Αρπαγή» διέθετε ένα υποτυπώδες σενάριο, με την έννοια της εκδίκησης σε πρώτο πλάνο, αυτή η καινούρια περιπέτεια είναι μεν απολαυστική για τα φονικά και το «θόρυβο» της αλλά ανόητη στην πλοκή της.
Ο «Τελευταίος προορισμός» σε σκηνοθεσία Τζέιμς Άιβορι, αμερικανικής παραγωγής, με τους Άντονι Χόπκινς, Λώρα Λίνεϊ, Σαρλότ Γκενσμπούρ, είναι μια ρομαντική κωμωδία που βασίζεται στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Αμερικανού συγγραφέα Πήτερ Κάμερον. Ο Ομάρ Ραζάγκι προσπαθώντας να γράψει την επίσημη βιογραφία του αποθανόντος Λατινοαμερικάνου συγγραφέα Ιούλιου Γκαντ, μαθαίνει πως η οικογένεια του συγγραφέα αρνείται να του δώσει την εξουσιοδότηση της. Εκείνος όμως θα ταξιδέψει στην Ουρουγουάη προκειμένου να της αλλάξει γνώμη. Στα 80 του χρόνια ο Τζέιμς Άιβορι («Δωμάτιο με θέα», «Τ’ απομεινάρια μιας μέρας») φαίνεται ότι πλέον δεν πείθει αφού η σκηνοθετική του –άλλοτε- μαεστρία, στα σίγουρα είναι παλιομοδίτικη. Γραμμική αφήγηση στα όρια του βαρετού, αδύναμες ερμηνείες και κακή δραματουργική ροή, καταδεικνύουν ότι το δίδυμο Άιβορι - Τζαμπβάλα (σενάριο) οφείλει να αποσυρθεί, μετά και το θάνατο του τρίτου της ομάδας Μέρτσαντ (παραγωγή).
Επανεκδόσεις
: Η «Σύντομη συνάντηση» σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λιν, βρετανικής παραγωγής του 1945, με τους Σίλια Τζόνσον, Τρέβορ Χάουαρντ, είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά μελοδράματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, μια από τις καλύτερες ταινίες του 20ου αιώνα. Η Λόρα Τζόνσον και ο Άλεκ Χάρβει γνωρίζονται τυχαία στον σταθμό τρένου του Μίλφορντ και ερωτεύονται κεραυνοβόλα. Συναντιούνται εκεί κάθε βδομάδα, η οικογενειακή τους όμως κατάσταση φρενάρει τη σχέση που δημιουργείται. Μπορεί κάποιοι από εσάς να τη βρείτε μπανάλ ή αναχρονιστική, είναι όμως κλασική και σίγουρα η απόλυτη ιστορία του ατελέσφορου έρωτα. Πρώτη σημαντική μεταπολεμική παραγωγή, που κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, σκηνοθετημένη από τον μετρ Ντέιβιντ Λιν («Λόρενς της Αραβίας», «Η γέφυρα του ποταμού Κβάι», «Δόκτωρ Ζιβάγκο»).
Το «Αδελφάτο των ιπποτών της ελεεινής τραπέζης» σε σκηνοθεσία Τέρι Γκίλιαμ & Τέρι Τζόουνς, βρετανικής παραγωγής του 1975, είναι η δεύτερη ταινία των Monty Python που βλέπουμε αυτό το καλοκαίρι, η πρώτη τους σάτιρα χρονολογικά μετά το τέλος της τηλεοπτικής σειράς. Εδώ, παρωδούν το μύθο του Βασιλιά Αρθούρου και των ιπποτών της στρογγυλής τραπέζης με τρόπο ξεκαρδιστικό για τους σινεφίλ της εποχής, ολίγον παρωχημένο στο σήμερα.
Ακόμη
: Από απόψε κι έως τις 7 Ιουλίου θα διεξαχθεί στον κινηματογράφο Άστυ «Ταινιόραμα» 28 κλασικών ταινιών, από τον «Πολίτη Κέιν» μέχρι τον «Πρωτάρη».

Toy Story 3 ****
Από το Παρίσι με αγάπη **
Σύντομη συνάντηση (1945) ****
Οικογένεια σε παράνοια ***
Τελευταίος προορισμός *
Το αδελφάτο των ιπποτών της ελεεινής τραπέζης (1975) ***

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 24-6).