28 Ιουν 2010

Σουβλάκι, κίονες, μαλλί αφάνα και αθάνατα καμάκια

Του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Θα συμφωνήσω με την απορία του σκηνοθέτη Νίκου Μιστριώτη, ότι δηλαδή «πως και δεν είχε σκεφτεί κανείς τόσα χρόνια στην εγχώρια κινηματογραφία να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για το περιβόητο ελληνικό καμάκι». Και θα συμπληρώσω ότι, εντέλει, αυτή η διαπίστωση είναι που προσδίδει το κάτι διαφορετικό, το ιδιαίτερο, το πρωτότυπο αν θέλετε στο ωριαίο ντοκιμαντέρ «Οι Κολοσσοί του Έρωτα», παραγωγής 2010, το οποίο προβάλλεται αύριο το βράδυ στις 20.30 στον Δημοτικό Κινηματογράφο της Ρόδου, που αναμένεται να είναι κατάμεστος μια και η ταινία γυρίστηκε όπως και αναφέρεται στις ερωτικές… περιπέτειες του νησιού, καθώς περιλαμβάνεται στην κατηγορία Πανόραμα του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ecofilms 2010 (22 – 27 Ιουνίου).

Το «greek kamaki» είναι το σπορ που γοήτευσε τον ανδρικό πληθυσμό και άνθισε σε ολόκληρη την Ελλάδα κυρίως τη νησιωτική από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως τις απαρχές εκείνης του ’90, «όταν και ήλθε το τέλος εποχής με την έκρηξη της μάστιγας του Aids αλλά και τη χειραφέτηση των Ελληνίδων, οι οποίες ελέω ντισκοτέκ βγήκαν από το σπίτι και προσείλκυσαν το ενδιαφέρον των ανδρών», όπως μου εξηγεί ο σκηνοθέτης της ταινίας Νίκος Μιστριώτης, ο οποίος άρτι αφιχθείς από το Λος Άντζελες με το Βραβείο Ντοκιμαντέρ (στο 4ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου) ήταν ευδιάθετος κατά τη συνομιλία μας.

Οι «Κολοσσοί του Έρωτα», μια διεθνής συμπαραγωγή της Ε.Ρ.Τ., του Arte, και της XYZ Productions, στοίχησαν 200 χιλιάδες ευρώ και προετοιμάζονταν ουσιαστικά από το 2007 μέσω των προγραμμάτων του History Doc και του Discovery Campus. Με κεντρικό άξονα τις προσωπικές εξομολογήσεις πέντε ανθρώπων - χαρακτηριστικών περιπτώσεων της εποχής εκείνης, που «έδρασαν» και ζουν στη Ρόδο (τριών «καμακιών», του ιδιοκτήτη της περιλάλητης ντισκοτέκ Highway και μιας «καμακωμένης» Φιλανδής ξεναγού που έμεινε εντέλει στο νησί), παρεμβάλλονται επίκαιρα από το επεισόδιο «Τα καμάκια» της τηλεοπτικής σειράς της Ε.Ρ.Τ. «Εδώ και σήμερα», που είχε λογοκριθεί το 1983 από τη Μαργαρίτα Παπανδρέου, όπως και από κινηματογραφικές ταινίες της περιόδου. Το μωσαϊκό συμπληρώνεται με ένα ιδιαίτερα έξυπνο μοντάζ και, κυρίως, από τα φολκλορικά γραφικά-εφέ, που περιλαμβάνουν από σουβλάκι μέχρι κίονες και από ντισκομπάλα έως νέους με μαλλί αφάνα και μακριές φαβορίτες.

Επί χρόνια και σε πολλές χώρες οπερατέρ και παραγωγός σε ιστορικά και δημοσιογραφικά ντοκιμαντέρ ο Νίκος Μιστριώτης, μου τονίζει ότι «δεν ήθελα να κάνω μια ταινία τεκμηρίωσης για τη φύση ή για κάποιο σπουδαίο γεγονός σε αυτή την πρώτη μου σκηνοθετική προσπάθεια, άλλωστε αρχικά υπήρχε στα σκαριά ένα πρότζεκτ για τη Μάχη της Κρήτης, σκοπός μου ήταν να εμβαθύνω σ’ έναν τρόπο ζωής που υπήρξε ταμπού για χρόνια, και ο οποίος καταδείκνυε ότι εκείνη η εποχή ήταν μια ατελείωτη παρτ… (μπιπ!)».

Το ντοκιμαντέρ του Νίκου Μιστριώτη, που επιμελήθηκε δημοσιογραφικά η Μαρία Κουφοπούλου, έκανε πρεμιέρα στο 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον περασμένο Μάρτιο, και αναμένεται να προβληθεί τηλεοπτικά σε οχτώ ευρωπαϊκές χώρες μέσα στο έτος.